 |
توصيه روز |
 |
 |
| :: بازار کامپيوتر :: |
 |
|
| :: نکته آموزشی :: |
 |
|
|
 |
 |
|
 |
|
|
|
|
|
ایسکانیوز , جمعه 6 ارديبهشت 1387 |
|
66 سال انتظار عاشقانه برای برگشت شوهر
|
| | | |
 | زن نپالی در هشتاد و دومین سال زندگی خود ، هنوز عاشقانه امیدوار است یکبار دیگر شوهرش را که جنگ جهانی دوم ناپدید شد ببیند. |  زن نپالی در هشتاد و دومین سال زندگی خود ، هنوز عاشقانه امیدوار است یکبار دیگر شوهرش را که جنگ جهانی دوم ناپدید شد ببیند.
"«بابوراجا لیمبو » شوهر «شانتامایا لیمبو» سال 1942 میلادی (جنگ جهانی دوم) برای ارتش بریتانیا در نبرد بود که در «برمه» ناپدید شد.
«شانتامایا» آخرین بار شوهرش را سال 1941 دید، یعنی وقتی «بابوراجا» برای گذراندن مرخصی 10 روزه به خانه برگشت.
او پیش از آنکه دوره تعطیلات را به پایان برسد از سوی ارتش برای عملیات جدیدی فراخوانده شد. تیپ نظامی که این سرباز در آن خدمت می کرد، در «برمه» ناپدید شد.
«شانتامایا» که در استان سونساری (شرق نپال) زندگی می کند هنوز عاشقانه منتظار «بابوجارا» است و در نگاهش می توان امیدواری به بازگشت شوهرش را دید.
می گوید: 9 سال که از ناپدید شدن همسرم می گذشت که فهمیدم همگی سربازان تیپ نظامی «نپال» در «برمه»کشته شده اند اما من که هنوز جنازه «بابوراجا» را ندیده ام، پس چه طور می توانم باور کنم او مرده باشد.
این زن ادامه می دهد:تصویر شوهرم همیشه مقابل چشمانم بود اما حالا بعد از این همه سال اندک اندک سعی می کنم به تعادل روحی برسم؛ هر چند که قلبم به من اجازه رو به رو شدن با واقعیت را نمی دهد.
«شانتامایا» 14 سالگی ازدواج کرد و وقتی همسرش ناپدید شد، فقط یک سال از ازدواجشان گذشته بود. او خودش را کاملا وفادار به شوهر می دانست و پس از ناپدید شدن «بابوجارا» هیچ گاه حاضر نشد با مرد دیگری پیمان زناشویی ببندد:با اینکه وقت کافی برای شناخت کامل او نداشتم اما عاشقش بودم.شوهرم همه چیز من بود، چه طور می توانستم با مرد دیگری ازدواج کنم؟!
«لیمبو» فرزندی ندارد و وقت زیادی برای خاطره های مشترک با همسرش نداشته است.همچنین جنبه های مختلفی از رفتارهای «بابوراجا» را در زمان کوتاهی که با هم بودند، به یاد ندارد:شوهرم مردی دوست داشتنی و سربازی فوق العاده بود. هرگز لب به مشروب الکلی نمی زد و هیچ وقت سیگار
نمی کشید.
ماهانه چهار هزار روپیه نپال (معادل 63 دلار)از سوی ارتش هند به عنوان مقرری به زن وفادار پرداخت می شود.او اما از این رقم راضی نیست و اظهار می دارد: زمانی که هند مستعمره بریتانیا بود همسرم برای ارتش بریتانیا جنگید اما مستمری اش را ارتش هند می پردازد.
«شانتامایا» معتقد است ارتش بریتانیا باید به او مقرری بدهد؛ چون شوهرش به خاطر این کشور جنگید و ناپدید شد.
این زن بارها سراغ مقام های بریتانیایی و هندی رفته و خواهان روشن شدن وضعیت مستمری اش و اطلاعاتی در مورد سرگذشت «بابوراجا» شده است، اما هیچ پاسخی نگرفته است.
خویشاوندی که «شانتامایا» با او زندگی می کند هیچ شغلی ندارد و پس از شش سال زندگی در کره جنوبی به کشورش برگشته است اما دوباره خیال سفر دارد تا شاید بتواند پول بیشتری به دست آورد.
چند ماه پیش سازمان «سربازان سابق ارتش گورخا» که نهادی برای نپالی های ارتش بریتانیاست از «شانتامایا لیمبو» تقدیر کرد.
این سازمان همه ساله 27 نوامبر را به عنوان روز پیروزی «گورخاها» جشن می گیرد چون در این روز آنها توانستند دولت بریتانیا را وادار به پرداخت غرامت به سربازانی کنند که به خاطر این کشور در ژاپن اسیر شدند. | | | | | | | | |
|
 |
تحليل |
 |
 |
| :: اقتصادی :: |
 |
|
| :: فناوری اطلاعات :: |
 |
|
| :: روی خط جوانی :: |
 |
|
| :: ورزش :: |
 |
|
| :: فرهنگ و هنر :: |
 |
|
| :: حوادث :: |
 |
|
|
 |
 |
|
 |
|
|