حسین قدیانی- سابق براين هر كس از خانهاش قهر ميكرد، يك روزنامه راه ميانداخت يا دست كم يك خبرگزاري تاسيس ميكرد.اما الان چي؟ الانه مد شده هر كس از خانهاش قهر ميكند يك مركز آموزش عالي راه بيندازد؛ با اين رشد شگفتانگيز مراكز آموزش عالي از جمله دانشگاه پيام نور در دوران رئيس قبلياش، هيچ بعيد نيست كه تا چند سال بعد تعداد دانشگاههاي ما چند برابر تعداد دانشجويان شود؛ يعني براي هر دانشجو يك دانشگاه پيام نور وجود داشته باشد؛ يا برسيم به روزي كه تعداد دانشگاههاي پيام نور ما از تعداد متقاضيان ورود به دانشگاه بيشتر شود در آن صورت ما مشكل كمبود دانشجو خواهيم داشت. چه كار بايد كرد؟
يك راه اين است كه دانشجو را از چين وارد كنيم.
يك راه هم اين است كه مجلس در اين مورد با دولت به منازعه بپردازد. يك راه هم اين است كه كنكور را به جاي اين كه براي متقاضيان ورود به دانشگاه اختصاص دهيم، براي روساي دانشگاهها و مراكز آموزش عالي برگزار كنيم و در پايان، هر رئيس كه در تست زدن موفقتر از رئيس ديگر بود، اين حق را خواهد داشت كه از معدود دانشجويان باقي مانده پذيرش كند و برخي از اين كساني را كه راه به راه مركز آموزش عالي راه مياندازند به عنوان صادرات غيرنفتي به كشورهايي نظير سوريه، آذربايجان، افغانستان و ونزوئلا صادر كنيم.
اين مسئله باعث ميشود تورم موجود هم از تورم ۷۰ درصدي، نه حالا بگو ۱۷ درصدي به تورم ۲۰ درصدي تقليل پيدا كند.
| 
عصرانه: تورم دانش در دانشگاه 
