نباید مصادیق و حوزههای آن را محدود دانست و نباید این معضل عاملی شود برای محدودیت حضور زن ایرانی در سطوح مختلف جامعه.
باید بپذیریم که میزان امنیت بانوان امروزه در خارج از خانه و در سطح جامعه، رضایت بخش نیست. نمیتوان چشم را به روی صفحات حوادث روزنامهها بست.
نباید مصادیق و حوزههای آن را محدود دانست و نباید این معضل عاملی شود برای محدودیت حضور زن ایرانی در سطوح مختلف جامعه.
به گزارش مهر، موضوع "سلامت روانی و اجتماعی" زنان تا بدانجا حائز اهمیت است که جوامع برای مصون ماندن از آسیبهای ناشی از تهدید و تخریب سلامت روانی و اجتماعی زنان، برنامه ها و اقداماتی را با پیش زمینه های فرهنگی و امنیتی مدنظر قرار می دهند و بر اجرای آنها تاکید و اصرار می ورزند. زیرا سلامت جامعه تا حدود زیادی نشات گرفته از سلامت جنس مخالف مذکر است و آن نیز به خاطر محدودیت توانایی زنان است که بعضا در گرفتن حق خود از مردان، ناتوان هستند. استناد به این موضوع را می توان با تحقیق و بررسی بر روی پرونده هایی که در کلانتری ها و محاکم قضائی تشکیل می شود، دقیق دانست.
از سوی دیگر، با نگاهی به اخبار اجتماعی و حوادثی که روزانه پیرامون ما اتفاق می افتد، متوجه می شویم که در یک ماجرا، زنانی قرار دارند که بنا به دلایل مختلف نتوانسته اند از حقوق خود دفاع کنند و لاجرم، پلیس را مدافع حقوق دانسته و از او کمک می خواهند.
به طور کلی اخبار و مطالب فرهنگی و سپس آسیبهای اجتماعی بیشترین تیتر روزنامه ها - در مورد مسایل زنان - را به خود اختصاص داده است. برای روشن تر شدن موضوع، تنها کافی است به یک مورد بررسی اخبار روزنامه ها که در شورای فرهنگی اجتماعی زنان تحلیل و ارزیابی می شود، اشاره کنیم تا اهمیت موضوع بر همگان روشن تر شود.
بر اساس گزارش این شورا، در یک بررسی مربوط به یکی از ماههای سال 86، بیشترین عناوین خبری مربوط به موضوع خشونت و مزاحمت (11/36درصد)، سایر آسیبها (11/29درصد)، فساد و فرار (07/9درصد)، قتل و جنایت (32/8درصد)، سرقت و کلاهبرداری (37/7درصد)، طلاق (81/6درصد)، اعتیاد (08/2درصد)، و خودکشی (13/1درصد)، بوده است.
شاید عواملی چون: برابری تقریبی جمعیت زنان، برخی مشکلات اقتصادی، افزایش آمار فارغ التحصیلانی که می خواهند از مدرک دانشگاهی خود، بهره ببرند و همچنین، میل به استقلال مالی در نزد برخی از زنان و...، دست به دست هم داده تا شاهد کثرت حضور زنان در محیط های اجتماعی باشیم، محیطهایی که بعضاً برای حضور آنان، امن نیست.
در حال حاضر، زنان خود به چند دسته و گروه مختلف تقسیم می شوند که سلامت روانی و اجتماعی هر کدام از آنها، به نوعی می تواند مورد تهدید واقع شود که در این بین، حضور پلیس در جامعه، تا حدود زیادی بر آرامش خاطر آنان افزوده اما نکته ای که هست، اینکه این حضور می بایست بیش از پیش تقویت شود و لازم است که پلیس، برای تامین امنیت روانی و اجتماعی زنان، به صورت گسترده تر وارد عمل شود.
حضور دختران و زنانی که به قصد گذران اوقات فراغت، از محیط خانه جدا شده و می خواهند دقایقی هرچند کوتاه را در محیط ها و فضاهای عمومی مثل پارکها، سینما و حتی گشت و گذار در مراکز خرید، سپری کنند، یکی از دغدغه های روز جامعه است که متاسفانه به سبب مزاحمتهایی که از سوی برخی افراد صورت می گیرد، این حضور برای بسیاری از خانوادهها قدری همراه با دلهره و استرس شده است. از همین رو، خانواده ها ترجیح می دهند که دختران شان، کمتر در محیطهای عمومی، حضور انفرادی داشته باشند که البته این مسئله با اعتراض دختران همراه است.
آنچه مسلم است، اینکه هر دو طرف یعنی خانواده و دختران، در این بحث محق هستند اما نکته مهم، سلامت روانی و اجتماعی است که بیش از هر موضوع دیگری، بر اهمیت حضور دختران در محیطهای عمومی می افزاید. بنابراین، لازم است که با تامین امنیت، نسبت به رفع دغدغه های فکری والدین و فرزندان شان برای حضور در چنین محیطهایی اقدام شود و این امر نیز میسر نمی شود، مگر با پرداختن به مباحث فرهنگی و امنیتی که هر دو مقوله می بایست با انجام کارهای کارشناسی و دادن مشاوره به پلیس، صورت بگیرد.
متاسفانه، مزاحمت برای نوامیس، از جمله آسیبهایی امروزی است که حجم زیادی از پرونده های قضائی را به خود اختصاص داده است و صد البته کاهش چنین پرونده ها و آسیبهایی، اقدامی جدی و عاجل را از سوی نهادهای متولی از جمله پلیس میطلبد.
معضلاتی از این دست ، در کشوری که آوازه تمدن کهن و فرهنگ غنی اسلامیاش در سرتاسر جهان پیچیده است، پسندیده نیست. معضل مزاحمت نوامیس ( در هر حد و اندازه ای حتی محدود) حقیقتی است انکارناپذیر که نباید از آن چشم پوشی کرد. این معضل به هیچ وجه ساده تر و کوچکتر از معضل اراذل و اوباش که پلیس در راستای اتقای امنیت اجتماعی در دستور کار خود قرداده است، نیست.
میزان امنیت بانوان در سطح جامعه باید در شأن ایران اسلامی باشد. باید تمامی مصادیق آن از سوی نهادهای مسئول مورد شناسایی قرار گرفته و در جهت تثبیت آن اقدام عاجل صورت گیرد.
زنان ایرانی حق دارند که در کلیه سطوح جامعه پا به پای مردان از امنیت برخوردار باشند. و متولیان امر باید این احقاق حق را یکی از وظایف جدی خود بدانند. جامعهای را میتوان جامعه امن دانست که امنیت آن مشمول همه افراد آن شود و نه فقط یک قشر یا گروه سنی خاص.
امنیت زنان ؛ امنیت جامعه است
