اخبار داخلی گفتگوی ويژه ديدن تصاوير قصه‌ها از تلويزيون مردم را خوشحال مي‌كرد

خانواده سبز , پنجشنبه 30 خرداد 1387

ديدن تصاوير قصه‌ها از تلويزيون مردم را خوشحال مي‌كرد

در مجموع بفرماييد تهران ديروز براي هنرمندان چه مزيت و معايبي داشت؟
در تهران ديروز هنرمند را مطرب خطاب مي‌كردند و اين توهين بزرگي به هنرمندان بود. ولي امروز شعور و فرهنگ مردم بالا رفته و جريان 180 درجه فرق كرده است.

دوران كودكيتان در كدام منطقه تهران گذشت؟
آن سال‌ها در تهراني زندگي مي‌كرديم كه حياط خانه‌هايش 3، 4 هزار متري بود، با ستون‌هاي بلند، حوض‌هاي بزرگ و زيبا، دالان‌هاي عظيم، زيرزمين‌هاي تو در تو و خنك و... اصلاً بافت معماري تهران قديم چيز ديگري بود. تهران بود و چند تا خيابان اصلي ري، شاپور، اميريه، چراغ‌برق و دروازه دولاب. من در خيابان ري، بازارچه نايب‌السلطنه بزرگ شدم، از اين محله كلي خاطره دارم.

تازگي‌ها به محله دوران كودكيتان سر زده‌ايد؟
نه ديگر اثري از آن محله كودكي باقي مانده و نه اثري از خانه‌مان، آن منطقه را خيابان‌كشي كرده‌اند.

چه زماني تلويزيون به ميان اهالي محله بازارچه نايب‌السلطنه آمد؟
تلويزيون سال 1332 وارد ايران شد، اما اينكه چه زماني خانواده‌هاي اين منطقه صاحب تلويزيون شدند را به ياد ندارم، آن سال‌ها تلويزيون حسابي مردم تهران را سرگرم كرده بود، مردم خوشحال بودند از اينكه مي‌توانستند تصاوير خيلي از داستان‌هايي كه تا آن روز فقط مي‌شنيدند را ببينند. البته وقتي تلويزيون آمد، معدود قشرهايي بودند كه تلويزيون داشتند. آن سال‌ها راديو سرگرم‌كننده تمامي قشرهاي جامعه بود.

شما قبل از اينكه وارد تلويزيون و همچنين سينما شويد، كارتان را با تئاتر شروع كرديد، پس ابتدا برايمان از فعاليتتان در تئاتر بگوييد؟
سال 1321 بعد از هنرستان هنرپيشگي و شاگردي اساتيدي چون دكتر نامدار، سيدعلي خان‌نصر، رفيع‌خان حالتي و... وارد تئاتر شدم، بعدها نوشين هم آمد. حدود 30 سال تنها در تئاتر فعاليت كردم. اولين كارم اگر اشتباه نكنم معزالديوان بود، از سال 1345 به بعد ديگر بازي نكردم و فقط كارگرداني مي‌كردم.

اولين تجربه سينمايي‌تان چه بود؟
سال 1328 در «همسر مزاحم» بازي كردم. من نقش اصلي را داشتم.

آيا سالن سينما يا تئاتري هست كه داريوش اسدزاده از آن خاطرات شيريني داشته باشد؟
قديمي‌ترين سالن‌هاي تئاتر و سينمايمان خراب شده است. سينمايي بود در خيابان شاپور كه خيلي برايم دوست‌داشتني بود.

خب حالا از تلويزيون برايمان بگوييد؟
شروع كارم در تلويزيون در همان سال‌هاي قبل انقلاب رقم خورد، منظورم تئاترهايي است كه كار مي‌كرديم. آن روزها پس از پخش شدن تئاترهايم از تلويزيون بارها و بارها عكس خودم را بر صفحه روزنامه‌ها ديدم.

در آن سال‌ها در راديو هم فعاليت داشته‌ايد، چه شد كه از راديو كنار كشيديد؟
بله، سال 1335 يا 1336 بود كه از كار در راديو استعفا دادم.

چرا؟
نمي‌رسيدم. كار تئاتر را داشتم، كارگرداني هم بود، از طرفي سينما هم بود.

بهترين دوست دوران زندگي حرفه‌اي‌ شما چه كسي است؟
آقاي جمشيد مشايخي از دوستان عزيز بنده است، هميشه برايشان احترام قائل بوده‌ام، همچنين خيلي‌هاي ديگر كه در مقاطع مختلف در كنار هم كار كرده‌ايم.

طي سال‌هاي اخير سرگرم تحقيق درباره تاريخ تئاتر ايران بوده‌ايد، اين تحقيقات چه دوراني را دربرگرفت؟
تحقيقات خود را از دوران باستان و هخامنشيان آغاز كردم و تا زمان معاصر تكميل شد و... از دهه 20 در تئاتر اين كشورخدمت كرده‌ام، به تنهايي در بطن بسياري از رويدادها بوده‌ام، پس فكر مي‌كنم از همه محق‌تر باشم تا درباره تاريخ تئاترمان نظراتي بدهم.

در مجموع بفرماييد تهران ديروز براي هنرمندان چه مزيت و معايبي داشت؟
در تهران ديروز هنرمند را مطرب خطاب مي‌كردند و اين توهين بزرگي به هنرمندان بود. ولي امروز شعور و فرهنگ مردم بالا رفته و جريان 180 درجه فرق كرده است.
در تهران امروز براي هنر و هنرمند ارج و قرب خاصي قائل مي‌شوند