|
|
|
|
همشهری آنلاین , شنبه 1 تير 1387 |
|
 افزايش خطر عفونت گوش با استفاده از پستانك
|
| | | |
 | علاوه بر عفونت گوش، بهنظر ميرسد استفاده از پستانك ميتواند راه خوبي براي ورود عفونتهاي گوارشي نيز باشد. | 
متخصصان اطفال هميشه تاكيد داشتهاند كه از گولزنك و پستانك براي ساكت كردن شيرخواران استفاده نشود.
به تازگي شواهد جديدي به نفع اين توصيه قديمي پزشكان به دست آمده كه نشان ميدهد استفاده از اين وسيله، ميتواند علاوه بر خطرات و زيانهاي قبلي، احتمال ابتلاي شيرخوار به عفونتهاي گوش را نيز افزايش دهد.
در اين مطالعه كه توسط محققان مركز پزشكي اوترخت هلند انجام شده، مشخص شده كودكاني كه از پستانك استفاده ميكنند، تا 90 درصد بيشتر از ساير كودكان در معرض خطر ابتلا به عفونتهاي مكرر گوش مياني هستند.
پيش از اين بيشتر پزشكان بهطور شهودي اعتقاد داشتند كه استفاده از پستانك، ممكن است راه ورودي براي انواع باكتريهايي باشد كه باعث عفونت گوش ميشود، اما شواهد پژوهشي در اين باره وجود نداشت تا اينكه اين مطالعه جديد انجام شد.
در اين مطالعه حدود 500 كودك زير 4 سال، براي مدت 5 سال از لحاظ ابتلا به عفونت گوش مياني بررسي و پيگيري شدند و محققان از مقايسه گروهي از آنان كه عادت به مكيدن پستانك داشتند، با آنها كه اين عادت را نداشتند، به اين نتيجه رسيدند كه اين برداشت شهودي پزشكان صحيح است و يكي از دلايل عفونتهاي مكرر گوش مياني-عفونتهايي كه اغلب پاسخ خوبي به درمان نميدهند- مكيدن پستانك است.
از آنجا كه حلق و گوش، به هم مرتبط هستند، دهان، راه خوبي براي ورود باكتريها محسوب ميشود. ضمن اينكه اولين نوبت عفونت، باعث حساس شدن مجاري و بدن كودك به آن باكتري خاص شده و دورههاي بعدي عفونت را بهدنبال دارد.
درمان عفونت گوش مياني معمولا پرهزينه است و عوارض خاص خود را دارد، به همين دليل، تكيه اصلي روي پيشگيري از اين عفونت است.
از اينرو، بهنظر ميرسد اگر شيرخواري همزمان هم پستانك ميمكد و هم بهطور مكرر دچار عفونت گوش مياني يا اوتيت مديا، ميشود، بهتر است به والدين او توصيه كرد او را از پستانك بگيرند. نتايج اين مطالعه، در آخرين شماره نشريه «پزشكي خانواده» منتشر شده است.
همانطور كه اشاره شد، پيش از اين نيز پزشكان با استفاده از پستانك مخالف بودند. علاوه بر عفونت گوش، بهنظر ميرسد استفاده از پستانك ميتواند راه خوبي براي ورود عفونتهاي گوارشي نيز باشد.
هر قدر هم كه والدين مراقب تميزي و شستوشوي پستانك باشند، بازهم كودك دائم آن را از دهان خود بيرون مياندازد و شايد اگر بررسي دقيقي روي پستانكها انجام گيرد، مشخص شود كه چه تعداد زيادي از انواع ميكروبها روي آن رفتوآمد دارند.
اما غير از عفونت، پستانكها يك مشكل ديگر هم دارند و آن اينكه درست مثل شيشه، بهدليل شكل ويژه و سهلالوصول خود، از تمايل شيرخوار به مكيدن سينه مادر كم ميكنند.
اين موضوع، بهويژه در ماههاي اول زندگي كودك- كه شير مادر تنها منبع غذايي او محسوب ميشود- بسيار حساس و مهم است.
كودك، به شكل شيشه و پستانك عادت ميكند و ديگر تلاشي براي سازگار كردن خود با شكل سر سينه مادر نميكند و اين باعث ميشود تلاش مؤثري براي مكيدن سينه مادر انجام ندهد و نسبت به آن بيحوصله شود؛
كم و بد مكيدن سينه مادر همان و سير نشدن شيرخوار همان. به اين ترتيب كودك كمحوصلهتر شده و بيشتر بيقراري ميكند و همين باعث شكست فرايند تغذيه او با شير مادر ميشود.
پس با اين حساب بد نيست كه دست از گولزدن كودك با گولزنك برداريم و راه كمخطرتري براي آرام كردن او انتخاب كنيم؟!
| |
| |
|
|
| |
|
