اخبار خارجی گوشه و کنار IT بازی خورها غیراجتماعی نیستند

ایتنا , شنبه 1 تير 1387

بازی خورها غیراجتماعی نیستند

دانیل لوتون، استاد روانشناسی دانشگاه ویکتوریای استرالیا، در يك تحقیق که به صورت آنلاین و بر روی621 جوان انجام شد، دریافت که 15 درصد آنان را مي‌توان به عنوان «بازی کنندگان مشکل‌دار» محسوب كرد که بیش از 50 ساعت از اوقات خود را در طول هفته به بازی کردن سپری می‌کنند.

انجام بازی‌های ویدئویی برای ساعت‌های متمادی، گرچه ممکن است سلامت بازی کننده را از جنبه‌هایی مورد تهدید قرار دهد، اما بر طبق تحقیق اخیری که محققان استرالیایی انجام داده‌اند، آسیبی به توانایی‌های رفتار اجتماعی افراد وارد نمی‌کند و منجر به پديد آمدن افرادی منزوی و غیراجتماعی نمی‌شود.
دانیل لوتون، استاد روانشناسی دانشگاه ویکتوریای استرالیا، در يك تحقیق که به صورت آنلاین و بر روی621 جوان انجام شد، دریافت که 15 درصد آنان را مي‌توان به عنوان «بازی کنندگان مشکل‌دار» محسوب كرد که بیش از 50 ساعت از اوقات خود را در طول هفته به بازی کردن سپری می‌کنند.
اما در فقط یک در صد از آنان مشکلات حاد در خصوص توانایی‌های اجتماعی، خصوصاً خجالتی بودن -که پیش از این به دفعات بسیار بازی‌کنندگان نسبت داده شده بود- مشاهده شد.
برپایه بررسی‌های پروفسور لوتون، به این ترتیب تمام فرضیات قبلی مبنی بر اینکه بسیار بازی‌کنندگان به این علت که توانایی برقراری روابط اجتماعی را ندارند، مبتلا به عوارضی چون انزوا، پرخاشگری یا اعتیاد به رایانه و بازی می‌شوند، رد می‌شود.
همچنین این تحقیقات مشخص کرد، اکثر کسانی که به عنوان بازی کننده‌های مشکل‌دار شناسایی شدند، کسانی بودید که به شدت خود را غرق بازی‌های نقش‌آفرینی چند نفره آنلاین(MMORPGs) مانند«Ultima Online » «World of Warcraft» (که بیش از ده میلیون مشترک در جهان دارد) کرده‌اند.
این تحقیقات در پاسخ به نتایج تحقیقات یک سال پیش انجمن پزشکی آمریکا(AMA) انجام شد که در آن ادعا شده بود بازی‌های MMORPG با به انزوا بردن تدریجی بازی کننده از اجتماع، منجر به افسردگی روانی و درک نادرست وی از روابط واقعی اجتماعی می‌شود.
حتی این انجمن پیشنهاد داده بود تا سال 2012 بیماری «اعتیاد به بازی های ویدئویی» نیز در فهرست اختلات روانی گنجانده شود.
اما آقای لوتون بر این عقیده است که معتاد نامیدن کسانی که نسبتا زیاد بازی مي‌كنند، اظهار نظری نادرست و افراط گرایانه است.
وی می‌گوید: «از نقطه نظر بالینی، اعتیاد به یک نوع بیماری روانی گفته می‌شود که همراه با عوارضی جدی و ماندگار است. اما در این موضوع خاص، به نظر نمی‌رسد کسانی که بازی می‌کنند، عوارضی مشابه معتادان به مواد مخدر، الکل یا شرط بندی داشته باشند.»
گفتنی است، خود پرفسور لوتون، در طول دو سال گذشته که مشغول تحقیق بر روی این مسئله بوده است، سعی کرده با انجام برخی بازی ها به طور شخصی، به نتایج عینی‌تر و واقع بینانه تری برسد.