اخبار داخلی فرهنگ و هنر هوشنگ توكلي: كار با كارگردان حرفه‌يي اضطراب بازيگر مقابل دوربين را كم مي‌كند

ایسنا , يكشنبه 20 مرداد 1387

هوشنگ توكلي: كار با كارگردان حرفه‌يي اضطراب بازيگر مقابل دوربين را كم مي‌كند

هوشنگ توكلي گفت: دايي در سريال «زير تيغ» به هيچ‌وجه اجازه نداشت اشتباه كند، اما در سريال «مرگ تدريجي يك رويا»، پدر يك شخصيت معمولي با ساختاري خاص است.

هوشنگ توكلي درباره تفاوت نقش خود در سريال‌هاي «زير تيغ» و «مرگ تدريجي يك رويا» گفت: دايي در سريال «زير تيغ» به هيچ‌وجه اجازه نداشت اشتباه كند، اما در سريال «مرگ تدريجي يك رويا»، پدر يك شخصيت معمولي با ساختاري خاص است. اين بازيگر درباره‌ي ايفاي نقش در سريال «مرگ تدريجي يك رويا» به كارگرداني فريدون جيراني خاطرنشان كرد: در اين مجموعه تلويزيوني پدر قشري را نمايندگي مي‌كند كه واسطه‌ي بين سنت و مدرنيته هستند. او دوست دارد سنت و مدرنيته را هم‌زمان تجربه كند. پدر در «مرگ تدريجي يك رويا» برخلاف دايي در سريال «زيرتيغ» اجاز دارد اشتباه كند.او مانند همه پدرها به پسرش توصيه مي‌كند كه ازدواج كند، ولي پسرش با پذيرفتن اين پيشنهاد به دردسر مي‌افتد. وي ادامه داد: در سريال «مرگ تدريجي يك رويا»، نقش پدري معمولي را بازي مي‌كنم كه ساختاري خاص دارد. او داراي انتشاراتي است و اهل كتاب است. در عين‌حال پدر شخصيتي سنتي دارد و به آن معتقد است. او در برخورد با تجدد با احتياط حركت مي‌كند و وجهي از زندگي‌اش مدرن است. با اين‌حال تمام مدرنيته را وارد زندگي‌اش نمي‌كند. هوشنگ توكلي درباره‌ي شخصيت دايي در سريال «زير تيغ» يادآور شد: در اين سريال دايي تيپي از شخصيت‌هاي مشخص اجتماعي است كه در جامعه شرقي و ايراني به آن پدربزرگ و يا ريش‌سفيد مي‌گويند. مردم با چنين شخصيت‌هاي از گذشته نوستالژي داشتند. وي گفت: دايي «زيرتيغ» شخصيتي پيچيده است كه به لحاظ بازي با محدوديت‌هاي بسيار همراه بود؛ او به هيچ وجه نمي‌توانست اشتباهي انجام دهد. هوشنگ توكلي در پاسخ به اين پرسش ايسنا كه آيا شخصيت پدر در سريال «مرگ تدريجي يك رويا» را مي‌توان نماينده پدران جامعه ايران دانست؟ گفت: قطعا اين‌گونه است؛ او نماينده تمام پدراني است كه در سنين 60 تا 65 سالگي قرار دارند. همگي آنان هنوز روي اخلاقياتي كه در جامعه وجود دارد، تأكيد دارند. اين بازيگر در پاسخ به پرسش ايسنا درباره ساخت سريال‌هاي تلويزيوني توسط كارگردانان حرفه‌يي سينما و شرايطي كه از اين طريق براي بازيگران فراهم مي‌شود، گفت: وقتي بازيگر با يك كارگردان كه حرفي براي گفتن دارد كار مي‌كند، با اضطراب كم‌تري مقابل دوربين قرار مي‌گيرد و بهتر مي‌تواند نقشش را ايفا كند. در چنين مواردي يك زبان مشترك اين كارگردان و بازيگر ايجاد مي‌شود كه حاصل آن به رشد شخصيت مي‌انجامد. اگر اين زبان مشترك نتواند ايجاد شود، نقش از بين مي‌رود و بازيگر به اشتباه مي‌رفتند. توكلي كه براي نخستين‌بار همكاري با فريدون جيراني را در سريال «مرگ تدريجي يك رويا» تجربه كرده است، درباره همكاري با او گفت: آقاي جيراني به خوبي كارش را بلد است و بازيگر كاملا به او اعتماد مي‌كند. بازيگر نقش پدر در سريال «مرگ تدريجي يك رويا» در پايان در پاسخ به اين پرسش كه چه‌قدر آزادي عمل داشته است كه اين نقش را مال خود كرده و از تكرار نقش‌هاي قبلي پرهيز كند؟ گفت: اين تفاهمي است كه براي مال خودكردن نقش بين كارگردان و بازيگر شكل مي‌گيرد. در سريال مرگ تدريجي يك رويا نه تنها در اين خصوص مشكل نداشتم بلكه همه كارهايي كه مي‌كردم تازه بود و آقاي جيراني هم مي‌پذيرفت.