اخبار خارجی فرهنگ و هنر پشت پرده هالیوود چه خبر است؟

شبكه ايران , چهارشنبه 23 مرداد 1387

پشت پرده هالیوود چه خبر است؟

فساد اخلاقی و اقتصادی در کمپانی های فیلمسازی آمریکا به عنوان بزرگترین و تاثیرگذارترین کشور دنیا در صنعت سینما، داستانی متفاوت دارند.

«کنت انگر»، نویسنده و کارگردان آوانگارد سینمای آمریکا، در کتابی تحت عنوان «بابیلون هالیوود»، پرده از زندگی تاسف‌بار بسیاری از مشاهیر هالیوود برداشته است.
او در این کتاب به فساد اخلاقی هالیوودی‌ها، رواج بی‌حد و حصر اعتیاد و قاچاق مواد مخدر و وقوع قتل و جنایت و اقدام به خودکشی برخی از چهره‌های مطرح این صنعت سینمایی اشاره می‌نماید و کم‌رنگ شدن ارزش‌های اخلاقی در هالیوود را عامل تمامی این بدبختی‌ها می‌داند.
اگرچه برخی از ادعاهای او در این کتاب مورد تردید واقع شد، ولی کتاب او طی سال‌های بعد نیز با تیراژ بالا چندین بار تجدید چاپ شد.
در فیلمی‌های چون «کوکب سیاه»، «8 میلی‌متری»،«جاده مالهالند»، «فساد اخلاقی: هالیوود» ساخته «مارکوس اونس» و چندین فیلم دیگر نیز به گوشه‌هایی از فساد در هالیوود اشاره شده است. «گوئینت پالترو»،بازیگر هالیوودی، ضمن اشاره به کم‌رنگ‌ شدن ارزش‌ها در هالیوود، به این مسئله اعتراف می‌کند که زنان در هالیوود تنها ابزاری تجاری برای هرچه بیشتر به قدرت رسیدن روسای این صنعت سینمایی هستند. از جمله شخصیت‌های مشهور به فساد اخلاقی در هالیوود که «کنت انگر» در کتاب خود نام آنها را آورده است می‌توان به «کارول لندیس»، «مرلین مونرو»، «جوآنتینا هانسن»، «باربارا لامار»، «ماری نولان»، «توماس فلین»، «ایرول لسلی»، «رامون ناوارو»،«مرلین مونرو» و «الیزابت شورت» اشاره کرد.
او در سن 36 سالگی در اواسط دهه 40 با بازیگری جوان به نام «هارالد مارش» رابطه غیراخلاقی برقرار کرد ولی کمی بعد او که تمایلات مذهبی کاتولیکی داشت، شرمگین از روابط غیراخلاقی خود و فرزند نامشروعش، دست به خودکشی زد و این نامه را از خود به جا گذاشت: خطاب به هارالد، خداوند من و تو را ببخشد ولی من ترجیح می‌دهم که پیش از آنکه فرزندم را با شرمندگی به دنیا آورم و یا به زندگی او پایان دهم، خودم را بکشم.
«مرلین مونرو»، یکم ژوئن سال 1926 با نام «نورما جین مورتنسون»، در لس‌آنجلس بدنیا آمد، پدرش پیش از تولد او خانواده را ترک کرده بود و مادرش در پی شکست در رابطه‌ای غیراخلاقی به دلیل مشکلات روحی راهی تیمارستان شد و «نورما جین» از همان زمان به پرورشگاه سپرده شد.
«مونرو» در سن 16 سالگی برای رهایی از زندگی در پرورشگاه، مجبور می‌شود تا با کارگر یک کارخانه ازدواج کند ولی تنها 4 سال بعد با ورود به هالیوود، از همسرش جدا می‌شود و از همان زمان نام خود را به «مرلین مونرو» تغییر می‌دهد.
او در اوج شهرت و در سن 29 سالگی با «آرتور میلر»، نمایشنامه‌نویس آمریکایی ازدواج می‌کند و از همان زمان به آیین یهودیت می‌پیوندد ولی این ازدواج نیز تنها 6 سال به طول می‌انجامد.
یک سال بعد جسد او در خانه‌اش در کالیفرنیا پیدا می‌شود، علی‌رغم آنکه مرگ او در آنزمان مصرف بیش از حد دارو‌های خواب آور اعلام شد ولی همواره این شبهه وجود داشت که او توسط خانواده کندی‌های به قتل رسیده است، گفته می‌شد که او با «جان.اف. کندی»، رییس جمهور آمریکا و برادرش «رابرت کندی» روابط غیراخلاقی داشته و تهدیدی برای موقعیت سیاسی آنها به شمار می‌رفته ولی این اتهام هیچگاه به اثبات نرسید.
این قضیه مرگ مشکوک بازیگران سال گذشته برای «هیث لجر»، بازیگر مشهور هالیوودی نیز اتفاق افتاد. جسد این بازیگر 28ساله در حالی در آپارتمانش پیدا شد که پزشکان اعلام کردند وی براثر مصرف بیش از حد داروهای آرامبخش مرده است. «لجر» یک سال قبل از مرگش به خاطر بازی در فیلم اسکاری «کوهستان بروکبک» مورد تحسین فراوان واقع شده بود. این فیلم توسط «آنگ لی» ساخته شده که در بعضی محافل به ترویج مسائل غیراخلاقی مشهور است. فیلم اسکاری یاد شده درمورد روابط همجنس گرایانه دو گاوچران مشهور آمریکایی است که در زندگی شخصیشان دچار مشکل می شوند.
پس از گذشت قریب به یک قرن از تولد سینمای هالیوود، این صنعت سینمایی همچنان با الگو قرار دادن ضد ارزش‌ها، تیشه به ریشه ارزش‌ها اخلاقی و مقدسات می‌زند، که یکی از قربانیان این وادی، بنیان مقدس خانواده است. ستارگان هالیوود که به تبع نقش‌های پرزرق و برق و قهرمان پرورانه‌ای که در فیلم‌هایشان بازی می‌کنند، به الگویی انکار ناپذیر برای مخاطبان چند صد میلیونی خود تبدیل شده‌اند، بیشترین آمار طلاق را به خود اختصاص داده و در برخی موارد نیز بدون آنکه حاضر شوند به زندگی خود مشروعیت و به وظایف خانوادگی خود رسمیت بخشند، سالیان سال را در کنار هم زندگی می‌کنند، بچه‌دار می‌شوند و پس از مدتی به راحتی یکدیگر را کنار می‌گذارند. هالیوود اگر چه در جهان به عنوان یک صنعت سینمایی با تولید سالانه حدود 700 فیلم شناخته شده است، ولی عملکرد آن اثبات کرده که این صنعت بیش از آنکه در خدمت هنر باشد در خدمت سیاستمداران آمریکایی و صهیونیسم و اهداف جنگ‌طلبانه آنهاست.
اگر نخواهیم در این رابطه به خیلی قبل بازگردیم می‌توانیم نگاهی به 11 نوامبر سال 2001 بیاندازیم، دقیقا دو ماه پس از حادثه 11 سپتامبر، در این روز جلسه‌ای مخفی در هتل پنینسولای بورلی هیلز واقع در غرب لس‌آنجلس با حضور نمایندگانی از کاخ سفید و بیش از 40 نفر از قدرتمندترین دست‌اندرکاران هالیوود بالاخص یهودی‌های این صنعت سینمایی برگزار شد.
در این جلسه که به بهانه کمک گرفتن دولت از سینماگران برای غلبه بر تروریسم برگزار شده بود، علنا از سینماگران خواسته شد تا فیلم‌هایشان را هر چه بیشتر با سیاست‌های دولت همراه و هم سو کنند و بدین منظور نیز شخصی برای نظارت بر عملکرد هالیوود معرفی شد.
در همین چند سالی که از حادثه یازده سپتامبر می گذرد فیلمهایی چون «مرکز تجارت جهانی» الیور استون به آگراندیسمان و مظلوم نمایی آمریکاییهای قربانی پرداخته اند. استون در این فیلم و همچنین در فیلم «اسکندر» سعی می کند محملی تاریخی و اخلاقی برای تفکرات جنگ طلبانه حاکمان آمریکا پیدا کند. این در شرایطی است که «الیور استون» با ساخت فیلمهایی چون «جوخه» و «متولد چهارم ژولای» به عنوان یکی از منتقدان کاخ سفید مشهور شده بود.
یکی دیگر از کارهای هالیوود سیاه نمایی مسلمانان آمریکایی و متهم کردن آنها به اعمال تروریستی است که این برای کمپانی هایی که بیشترشان توسط یهودیها اداره می شوند زیاد عجیب نیست. طبق آخرین آمار 12 نفر اول لیست صد چهره تاثیرگذار سینمای آمریکا همگی یهودی هستند. کارگردانان مشهوری چون «استیون اسپیلبرگ» و کمپانی هایی چون «والت دیزنی»، «برادران وارنر» و «دریم ورکس» همگی از جمله این تاثیرگذاران هستند.