اخبار داخلی وبگردی ندو ، نپر ، نیفتی ...

سرمایه , شنبه 9 شهريور 1387

ندو ، نپر ، نیفتی ...

بیماری آزار دهنده ای که شخص را از انجام کارهای روزمره اش باز داشته و به استراحت مطلق در بستر وامی دارد.

ماشینی شدن و پیشرفت صنعت در جوامع همچنان که سبک زندگی افراد را تحت تاثیر قرار داده موجبات بروز بیماری هایی را فراهم کرده که باعث مختل شدن زندگی روزانه فرد می شود. کمردرد یکی از آنهاست؛ بیماری آزار دهنده ای که شخص را از انجام کارهای روزمره اش باز داشته و به استراحت مطلق در بستر وامی دارد. کمردرد در بین بیماری هایی که باعث از کارافتادگی، ناتوانی از کار و مرخصی ناشی از آن در افراد زیر 45 سال می شود، مقام نخست را دارد. کمردرد علاوه بر مشکلات جسمی که به دنبال دارد به دلیل اینکه دومین علت مرخصی از کار محسوب می شود، موجب مشکلات روحی و روانی شده و اثرات منفی بر اقتصاد خانواده و جامعه خواهد داشت. حدود 90 درصد افراد در عمر خود کمردرد را یک بار هم که شده حس کرده و 50 تا 70 درصد مردم دوره های مکرر کمردرد را در طول زندگی شان تجربه می کنند. بروز کمردرد در مردان 25 تا 55 ساله بیشتر است ولی در خانم ها بعد از 50 سالگی شروع می شود. کمردرد از نظر ماهیت درد به سه دسته تقسیم می شود. 1- کمردرد گذرا: دردی ناگهانی و شدید در ناحیه کمر و ناشی از انجام حرکات نامناسب یا کشیدگی بیش از حد ستون فقرات است.
هر چند این درد گذراست اما هیچ گاه نباید کم اهمیت شمرده شود چرا که می تواند اخطاری برای عود مجدد آن باشد و سریعاً باید جهت جلوگیری از تکرار آن اقدام شود. 2- کمردرد حاد: یک درد حاد در ناحیه کمر است که در اثر قرارگرفتن در وضعیت های غلط، خم شدن های مکرر و به مدت طولانی یا ضربه به ستون فقرات کمری ایجاد می شود. کمردردی که کمتر از یک ماه از شروع آن می گذرد را حاد می نامند.
3- کمردرد مزمن: کمردردی که بیش از یک ماه از بروز آن می گذرد را مزمن می نامند. کمردرد مزمن در واقع در اثرعدم درمان یا مقاومت به درمان کمردرد حاد ایجاد می شود. بدیهی است که درمان به موقع و مناسب درد حاد، همواره درد مزمن را به حداقل می رساند. درد مزمن کمر باید به عنوان یک علامت جدی تلقی شده و کلیه معاینات بالینی و آزمایشات پاراکلینیکی جهت بیماری های سیستماتیک انجام شود.
علل کمردرد: به طور کلی کمردرد را می توان بر حسب علت به دو دسته عمده تقسیم بندی کرد؛ علل مکانیکی و علل غیرمکانیکی.
علل مکانیکی شامل آن دسته از بیماری هایی هستند که در اثر یا به واسطه یک عامل مکانیکی مانند ضربه، حرکات فیزیکی نامناسب، کم بودن قوام عضلات یا فشار بیش از حد به ناحیه ستون فقرات کمری و در اثر بد قرارگرفتن وضع بدن در حالت نشسته و ایستاده ایجاد می شوند. این دسته از بیماری ها 90 درصد از علل کمردرد را تشکیل می دهند و البته اینکه به راحتی قابل پیشگیری هستند. دو سری از عوامل می توانند سبب آسیب پذیری ستون فقرات کمری و وقوع کمردردهای مکانیکی شوند. قرارگرفتن در وضعیت های نامناسب، کاهش تحرک در نتیجه عدم استفاده و بهبود ناکافی، استرس ناشی از کار و چاقی از جمله عوامل پیش زمینه ای هستند که در ابتلا به کمردرد نقش اساسی ایفا می کنند. علل غیرمکانیکی نیز شامل آن دسته از علل طبی یا بیماری های سیستمی هستند که در سیر بیماری به طرق مختلف ممکن است باعث کمردرد شوند. بیماری های التهابی، بیماری های عفونی، سرطان ها، و بیماری های متابولیکی از شایع ترین علت های بروز کمردرد های غیر مکانیکی به شمار می آیند.
اکثر کمردردها را می توانیم با روش های ساده ای مانند استراحت ، آموزش و تقویت عضلات پیشگیری و درمان کنیم.
با ارزش ترین مساله در جهت حفظ سلامت ستون فقرات، آگاهی کامل از وضعیت های مناسب کمر هنگام فعالیت های روزمره است. حرکات چرخشی لگن و همچنین تحرک سر زانوها و مفاصل ران در این مورد نقش اساسی دارند به طوری که در صورت ضعف عضلات مربوطه، وضعیت چمباتمه زدن، مثلاً هنگام برداشتن شیئی از روی زمین، غیرممکن بوده و در نتیجه خمیده شدن ستون فقرات کمری اجتناب ناپذیر خواهد بود. وضعیت مناسب بدن در حالت های نشستن ، ایستادن ، خوابیدن ، بلندکردن اشیا و رانندگی کردن در پیشگیری ازکمردرد کاملاً موثر است . خوابیدن : هنگام خوابیدن همیشه از تشک سفت استفاده کنید به طوری که تشک در ناحیه کمر گود نشود. هرگز روی شکم نخوابید، می توانید روی یک پهلو یا به پشت (طاقباز) بخوابید. درصورت خوابیدن به پهلو یک بالش نازک بین دو زانو قرار دهید و درصورت خوابیدن به شکل طاقباز یک بالش کوچک زیر زانو قرار دهید. نشستن : یکی از عوامل ایجاد درد کمر در محیط های کار نشستن به مدت طولانی در وضعیت نامناسب است . نشستن روی زمین توصیه نمی شود زیرا به کمر و زانو فشار می آورد. اگر مجبورهستید روی زمین صاف بنشینید سعی کنید به جایی تکیه دهید و کمر و پشت را صاف نگه دارید و قوز نکنید. اگر روی صندلی می نشینید از صندلی دسته دار و تا حد امکان بدون چرخ و دارای ارتفاع و پهنای مناسب ، به طوری که پشتی صندلی تا حد شانه ادامه داشته باشد، استفاده کنید. طوری بنشینید که زانو بالاتر از ران قرار گیرد، برای این منظور از زیرپایی استفاده کنید. هر 20 دقیقه یک بار از جای خود بلند شوید و حداقل یک دقیقه حرکت کنید و راه بروید.
ایستادن و راه رفتن : بسیاری از کارهای روزمره به ایستادن طولانی نیاز دارند. برای کم کردن فشارکمر در حالت ایستاده باید از چهار پایه کوتاهی به ارتفاع 20-15 سانتیمتری در زیر یک پااستفاده کنید به طوری که یک زانو خم شده و روی چهار پایه قرار گیرد و پس از 10 دقیقه پا را جا به جا کنید. هنگام ایستادن صحیح شانه ها صاف و گودی کمر کم می شود. در موقع راه رفتن کمر خود را راست نگه دارید، شانه ها را به عقب دهید، سینه ها را به جلو داده شکم را توببرید و کفش راحت بپوشید. پوشیدن کفش های پاشنه بلند ممکن است به ناراحتی های کمر و پا منجر شود.
بلند کردن اجسام از روی زمین : در این وضعیت زانو را خم کرده ، سپس نشسته و جسم را از روی زمین بلند کنید. هرگز برای بلندکردن اشیا کمر خود را خم نکنید زیرا فشار وارده بر کمر چندین برابر می شود. هر چه بدن از جسم دورتر باشد فشار وارده بر ستون فقرات بیشتر است و هرچه نزدیک تر باشد فشار وارده کمتر خواهد بود بنابراین هر چه می توانید بدن خودرا به جسم نزدیک تر کنید.
حمل بار: اگر مجبورید با دو دست بار حمل کنید بهتر است آن را روی شانه قرار دهید. اگر مجبورید بار را در جلوی بدن بگیرید، بار را هر چه نزدیک تر کنید و به شکم بچسبانید. در این حالات نیز عضلات شکم را سفت و گودی کمر را صاف کنید.
هل دادن و کشیدن اشیا: در زمان هل دادن و کشیدن اشیایی مثل جاروبرقی یا جاروی تی جهت شستن زمین ، باید دسته جارو را هرچه بیشتر به بدن نزدیک کنید و تا حدامکان از خم کردن کمر جلوگیری کنید. از هل دادن یا کشیدن اجسام سنگین ، به تنهایی خودداری کنید. ولی اگر مجبور شدید بهتر است پشت خود را به جسم سنگین تکیه دهید و با فشار عضلات پا و ران جسم را هل دهید.
رانندگی کردن : وضعیت رانندگی کردن باید مانند نشستن باشد. تا حد امکان طوری بنشینید که پای تان به پدال های اتومبیل نزدیک تر باشد و کمر به صندلی بچسبد. در این حالت فشار کمتری به مهره های کمر وارد می شود. در صورت امکان حین رانندگی از پشتی طبی استفاده کنید. فاصله مناسب از فرمان باید به اندازه ای باشد که اگر دست ها به صورت قیچی از روی یکدیگر عبورکنند راننده مجبور به حرکت به طرف جلو نشود. افراد مبتلا به کمردرد باید همیشه با رژیم غذایی مناسب و ورزش ، تناسب اندام و وزن مناسب خود را حفظ کنند. ورزش های سبک نظیر پیاده روی ، دویدن در سطح هموار و شنا با بهبود عملکرد عضلات موجب زیاد شدن قدرت و تحمل کمر شده و به همین دلیل مناسب ترین ورزش ها در پیشگیری و درمان کمردرد به شمار می روند. علاوه بر ورزش های فوق نرمش هایی نیز وجود دارند که انجام آنها در تقویت عضلات شکم و کاهش قوس کمر موثر خواهد بود.
در زیر با شیوه پنج نرمش که در تخفیف درد کمر نقش موثری ایفا خواهند کرد، آشنا خواهید شد. در نرمش اول طاقباز خوابیده ، دست ها روی شکم ، زانوها خم و کف پا روی زمین باشد. گودی کمر را به زمین فشار دهیدو پنج ثانیه به همین حالت بمانید. سپس به آرامی به وضعیت اول برگشته و 10ثانیه استراحت کنید. در حرکت دوم طاقباز خوابیده پا را از ناحیه زانو جمع کنید، دو دست را زیر یک زانو قرار داده به سینه فشار دهید تا عضلات پشت کشیده شوند و پنج ثانیه نگه دارید، سپس خود را شل کنید و به آرامی به وضعیت اول برگردید.
همین کار را برای پای مقابل نیز انجام دهید. این حرکت را 10 بار انجام دهید. حرکت سوم : طاقباز خوابیده ، هر دو پا را از ناحیه زانو جمع کنید و به سینه فشاردهید، پنج ثانیه نگه داشته سپس خود را شل کنید و به آرامی به وضعیت اول برگردید. پس از 10 ثانیه استراحت همین کار را تکرار کنید.
برای انجام نرمش چهارم طاقباز بخوابید، زانوها را خم کرده ، کف پاها را روی زمین و دست ها را جلو بدن قرار دهید. سر و شانه را از زمین بلند کنید تا جایی که بیشترین فشار را در عضلات شکم حس کنید، در این حالت در حالی که به طور طبیعی نفس می کشید به مدت پنج ثانیه بمانید، سپس خود را شل کنید و به آرامی به وضعیت اول برگردید و پس از 10 ثانیه استراحت مجدداً این حرکت را انجام دهید و بالاخره برای انجام نرمش پنجم پشت به دیوار بایستید، طوری که پشت به دیوار تکیه کنید و پاشنه ها 10سانتیمتر با دیوار فاصله داشته باشند. در این حالت گودی کمر را به دیوار فشار دهید و پنج ثانیه در همین حالت باقی بمانید، سپس به آرامی به وضعیت اول برگردید و 10 ثانیه استراحت کنید.