 همه ميدانيم كه هنوز هم بهرغم همه خدمات لوكس و تر و تميز بيمارستانهاي خصوصي، به خاطر چندين و چند مشت اسكناس، حدود 80 درصد خدمات درماني و بستري در بيمارستانهاي دولتي انجام ميشود.
باز هم همه ميدانيم كه هيچ بيمارستان خصوصي عملهاي جراحي با ريسك بالا را نميپذيرد؛ سوختگيهاي بالا يا تصادفيهايي با جراحتهاي خيلي بالا فقط به بيمارستانهاي دولتي ارجاع داده ميشود، اما هيچ كس نميداند بالاخره وضعيت بيمارستانهاي دولتي براي ارائه كيفيتي مناسب و حتي مطلوب كي سامان ميگيرد.
معاون بيمههاي سلامت سازمان بيمه خدمات درماني هم در اظهارنظري با انتقاد از اين وضعيت ميگويد: هر جا كه دانشگاهها عرضهكنندگان خدمات هستند ، خود ارزياب و ناظر نيز هستند كه با دريافت مستقيم اعتبارات، مشكلات زيادي در صحت و كيفيت خدمات آنها داريم.
غفاري ميگويد: به عنوان مثال هنوز در ارزيابي و نمره دهي بيمارستانها كه توسط دانشگاههاي علوم پزشكي انجام ميشود، بيشترين اهمال و چشمپوشي از مشكلات وجود دارد، چرا كه در صورت پايين بودن نمره ارزشيابي اين بيمارستانها، تعرفه و منابع مالي آنها كاهش مييابد.
معاون بيمههاي سلامت سازمان بيمه خدمات درماني در گفتگو با ايسنا ادامه ميدهد: مثال ديگر آن كه، هنوز از هزينهكرد واقعي اعتبارات «بيماران تصادفي» در دانشگاهها و بيمارستانها اطميناني وجود ندارد؛ چرا كه اعتبارات مربوطه بدون نظارت سيستم مستقل خارجي، مستقيما در اختيارشان قرار ميگيرد.
غفاري با بيان اين كه با وجود نگاه مثبت مسؤولان ارشد وزارت بهداشت براي اصلاح اين موارد، هنوز بخش زيادي از نقض مقررات را در مراكز درماني خود وزارت بهداشت شاهديم، تصريح ميكند: به عنوان مثال، بر اساس قوانين ابلاغ شده، مراكز درماني بايد مسوول فني داشته باشند، اما به عنوان سازمان بيمهگر و ناظر اعلام ميكنيم، بيشترين نقض قانون را در مراكز دولتي ميبينيم.
به گفته وي، همچنين رعايت شأن بيماران در مراكز درماني دانشگاهي ضعيفتر از ديگر مراكز است.
معاون بيمههاي سلامت سازمان بيمه خدمات درماني به صدور «پروانه فني» مراكز درماني وابسته به دانشگاههاي علوم پزشكي اشاره و اظهار ميكند: دانشگاههاي علوم پزشكي «پروانه فني» مراكز درماني وابسته به خود را با ديده اغماض صادر ميكنند. همچنين 2 سالي ميشود كه ارزشيابي اين دسته از بيمارستانها به حالت نيمهتعطيل درآمده است.
خدمات بيشتر، كيفيت كمتر
متاسفانه بخش دولتي و بخصوص بيمارستانهاي دولتي بهرغم اين كه بايد براي بيش از 80 تا 90 درصد مردم كه معمولا اقشار كمدرآمد جامعه را هم تشكيل ميدهند، خدماترساني كند، بيشترين مشكلات را دارد.
عضو كميسيون بهداشت و درمان مجلس هشتم ادامه ميدهد: بخش دولتي و بيمارستانهاي دولتي مشكلات عديدهاي دارند و حتي درگير مشكلات روزمره هستند. اين مشكلات مانع ارائه خدمات مطلوب در اين حوزهها ميشود. از طرفي، وقتي بخش دولتي نتواند خدمات مطلوبي ارائه كند، مردم مجبور ميشوند به هر طريق ممكن، پول تهيه كنند و از خدمات بخش خصوصي كه ظاهر بهتري دارد، بهره ببرند.
حسنعلي شهرياري ميگويد: من استاد دانشگاهي را ميشناسم كه براي هزينه عمل جراحي قلب باز مجبور شد ماشينش را بفروشد تا بتواند در بخش خصوصي عمل كند. البته من منكر خدمات بخش دولتي نيستم و اعتقاد دارم كه خدمات بخش دولتي، از نظر كيفي خدمات خوبي است؛ اما ظواهر امر در بخش خصوصي چشمگيرتر است؛ در حالي كه هنوز هم عملهاي جراحي سنگين و حساس در بخش خصوصي انجام نميشود و بخش دولتي بار اين عملهاي بزرگ و سخت را بر دوش دارد.
مشكل از كجاست؟
اما مشكل از كجاست؟ عضو كميسيون بهداشت و درمان مجلس معتقد است: بيمارستانهاي بخش دولتي چون از تعرفه بخش دولتي پيروي ميكنند و از آنجا كه اين تعرفه واقعي نيست، از نظر منابع مالي و درآمد مشكل دارند. براساس قانون بيمه همگاني كه مصوب سال73 است، بايد هزينه خدمات بخش دولتي با تعرفه واقعي تعريف شود؛ اما هنوز بعد از 14 سال هيچ اتفاقي در اين حوزه نيفتاده است.
شهرياري ادامه ميدهد: متاسفانه در طول اين سالها سرانه درمان واقعي تعريف نشده و بر همين اساس، تعرفهها هم واقعي نشده است. همين امسال، تعرفه پزشك عمومي و متخصص در بخش دولتي 2300 و 3500 تومان تعريف شده، در حالي كه در همين شهر تهران هزينه آژانس براي مسيري نهچندان طولاني، بيش از 5000 تومان است. وقتي هزينه اجاره يا خريد مطب، هزينههاي آب، برق، تلفن، منشي و... را حساب كنيد، متوجه ميشويد كه اين تعرفهها حتي يكپنجم تعرفه واقعي هم نيست.
رئيس جامعه جراحان نيز با بيان اينكه افزايش تورم بالاي 20 درصد بوده و افزايش 20 درصدي يك تعرفه يعني همان قيمت اوليه است، ميگويد: بسياري از افراد به دليل عدم ارائه امكانات مناسب در بيمارستانهاي دولتي به اجبار به بخش خصوصي مراجعه ميكنند. اين در حالي است كه مبالغ ارائه خدمت در بيمارستانهاي دولتي مبلغ كمي نيست. از سوي ديگر، بيمهها بموقع بدهيهاي خود را پرداخت نكرده و به اين ترتيب بسياري از بيمارستانها حتي در كار روزانه خود دچار مشكل شده و از تجهيزات جديد پزشكي برخوردار نيستند.
وي با ارائه اين پيشنهاد كه بيمارستانهاي آموزشي مانند گذشته به صورت رايگان خدمت كنند و در رديف بودجه آموزشي قرار گيرند، ادامه ميدهد: استادي كه از صبح در مكانهاي دولتي به آموزش مشغول است، مجبور است هزينههاي خود را از جايي ديگر تامين كند. در بسياري از كشورها بخش خصوصي و دولتي در هم ادغام شدهاند بنابراين ميتوان طرحي داد كه استاد در همان محل آموزش، بيمار خود را نيز ويزيت كند.
دكتر فاضل سرانه بيمهها را ناچيز عنوان و اظهار ميكند: بيمهها سرمايه هنگفتي را كه بايد از ابتدا در اختيار داشته باشند، ندارند و از طرف ديگر باري كه بر دوش بيمهها گذاشته ميشود بسيار سنگين است و نتيجه آن يك بيمه ورشكسته است. | 
اهمال در ارزيابي بيمارستان هاي آموزشي
