دانشمندان ژاپنی پی برده‌اند که نانولوله های کربنی چند دیواره حفره دار برای تقویت ترکیبات آلومینا (Al2O3) ایده‌آل هستند که می توان از آن در اتصالات اندامهای مصنوعی استفاده کرد.
این محققان دلیل استفاده از نانو لوله های کربنی برای استفاده در اتصالات اندامهای مصنوعی و MEMS را چنین توضیح می دهند: نانولوله ‌های کربنی چند دیواره می‌توانند ماده را قدرتمند و سطوح را لغزنده کنند.
قبل از این نیز محققان به امید تولید ترکیبات سفت، محکم و پایدار در برابر گرما، تلاش زیادی برای استفاده از نانولوله ‌های کربنی در یک آرایه سرامیکی انجام دادند.
این گروه از دانشمندان به این نتیجه رسیده ‌اند که قدرت خمش‌ پذیری و استحکام در برابر شکستگی ترکیبات آلومینا/ نانولوله‌های کربنی چند دیواره ‌ای که این گروه با استفاده از محیط اسیدی ساخته است همیشه بیشتر از نمونه‌ های ساخته ‌شده نانولوله ‌های کربنی چند دیواره دست ‌نخورده بوده ‌است.
افزودن حجمی به کوچکی 9/0 درصد از نانولوله‌های کربنی چند دیواره که اسیداری شده باشد، باعث افزایش 27 درصدی در قدرت خمش ‌پذیری و 25 درصدی در استحکام شکستگی در مقایسه با نمونه های خالص A2O3 می ‌شود.