 |
توصيه روز |
 |
 |
| :: بازار کامپيوتر :: |
 |
|
| :: نکته آموزشی :: |
 |
|
|
 |
 |
|
 |
|
|
|
|
|
چنته خالی تلویزیون و مخاطبان انزواطلب!
|
| | | |
 | آیا تولیدات جادویی تلویزیون میتواند اوقات فراغت مخاطبان جوان این رسانه را پر کند؟ | هر ساله با شروع فصل تابستان، تلویزیون سعی دارد با تولید و پخش برنامههایی متنوع در قالب فیلم، سریال، برنامههای فرهنگی و هنری و مسابقاتی که بیشتر جنبه سرگرمی دارد، به نوعی لحظات فراغت مخاطبانش، خصوصا قشر جوان و نوجوان را پر کند.
اگر چه تلویزیون همیشه سعی داشته قبل از شروع فصل تعطیلات با یک برنامهریزی از پیش تعیین شده به استقبال این ایام رود؛ اما معمولا عملکردش مورد انتقاد بوده است. انتقاد از سوی بیننده و کسانی که جزو برنامهسازان و مهرههای شکلگیری برنامههای این رسانه به شمار میآیند که البته این انتقادها نشان از مسئولیت خطیر دست اندرکاران تلویزیون دارد و نقشی که این رسانه زنده و فراگیر در سر و سامان دادن دلمشغولیها ودغدغههای روزمره مردم برعهده دارد و بعد بحث پرکردن اوقات فراغت جوانان که در زیر مجموعه این مهم تعریف میشود.
طی تحقیقاتی که سازمان ملی جوانان در خصوص نقش تلویزیون در پر کردن اوقات فراغت مردم انجام داده است جوانان ایرانی 82 درصد از زمان اوقات فراغت خود را به دلیل روحیه انزوا طلبی و جمع گریزی به تماشای تلویزیون مینشینند. در بخشی دیگر از تحقیقات سازمان ملی جوانان در خصوص آسیب شناسی اوقات فراغت آمده است: متاسفانه یکی از مهمترین آفتهای برنامههای فرهنگی که قصد پر کردن اوقات فراغت جوانها و نوجوانها را دارد، «عرضه محوری به جای تقاضا محوری» است. در مورد علایق و نیاز مردم، خصوصا جوانان لازم است که بر اساس تحقیقات گسترده و با رویکرد «تقاضا محوری» اوقات فراغت آنها پر شود و...
اینکه تلویزیون با چه نگاهی یعنی «عرضه محوری» یا «تقاضا محوری» برنامههایش را به روی آنتن میفرستد، بحث مفصلی است که تبعا باید از دید مسئولان گروههای مختلف برنامهساز تلویزیون مورد بررسی قرار بگیرد؛ اما شق دیگر این مقال متوجه مخاطبان این رسانه جادویی است که هر روز دامنه انتظاراتشان گسترده میشود و نسبت به گذشته با نگاه عمیقتری عملکرد تلویزیون را هدف قرار میدهد.
در خصوص کارکرد تولیدات تلویزیون با موضوع پرکردن اوقات فراغت جوانها با تنی چند از برنامهسازان تلویزیون به گفت و گو نشستهایم که در ادامه میآید.
تلویزیون باید وضعیت حال کشور را نقد کند.
جهانگیر الماسی با اشاره به مضامینی که دستمایه تولیدات داستانی تلویزیون است، میگوید: به نظر من در خصوص انتخاب یک موضوع مخاطب پسند برای یک فیلم یا مجموعه تلویزیونی بهتر است به جای بررسی مسائل گذشته و پرداختن به رویاها، بیشتر به نقد وضعیت حال کشور پرداخته شود. خلاء نقد موقعیت امروز کاملا در تولیدات در حال پخش تلویزیون مشهود است، کما اینکه این نوع نقد در برنامههای خبری و گزارشی به طور قابل ملاحظهای افزایش یافته است؛ اما این کافی نیست و رویکرد مورد نظر باید به هنر نمایش ما نیز بسط داده شود، چرا که به اعتقاد من تلویزیون به عنوان یک رسانه ملی تعهدات تاریخی و اجتماعی پیچیدهای بر دوش دارد.
وی افزود:طی سالهای اخیر به دلیل تدابیر و سرمایهگذاریهای جدی فاصله سطح کمی و کیفی تولیدات تلویزیون بین تهران و شهرستانها کم شده است که البته این امکان بروز به خاطر برنامهریزیها، مدیریت و توجه به هویت بومی از طرف مهندس ضرغامی است.
الماسی که از اعضای هیات انتخاب دوازدهمین جشنواره تولیدات رادیویی و تلویزیونی مراکز صدا و سیما نیز بوده است، با بیان این مطلب که میل به خوب بودن در آثار شهرستانیها بر بودجه کم و کمبود امکانات فائق آمده است، گفت: در برخی از زمینهها تولیدات استانها نسبت به سالهای گذشته گامهای کوتاهتری برداشته است که البته این به معنای «پس رفت» نیست، زیرا در پس این فعالیتها، یک برنامهریزی بلند مدت از سوی مسئولان وجود داشته است که در آینده باید نقد شوند.
تولیدات تلویزیونی باید بر اساس نیاز مردم باشد.
در سالهای اخیر به لحاظ افزایش شبکهها و نیاز به پرکردن ساعات پخش، حجم تولیدات از نظر کمی رشد بسیاری کرده است، به همین علت آثارمشابه و تکراری به چشم میخورد.
پروانه معصومی، بازیگر سینما و تلویزیون با اشاره به پخش سریالهای تکراری از تلویزیون، از جمله «خانه پدری» و «در پناه تو» گفت: تلویزیون در بین مردم شهرهای کوچک و روستاها بخش مهمی از زندگی آنها را تشکیل میدهد.
خصوصا جوانها که قشر وسیعی از مخاطبان تلویزیون هستند. پخش برنامههای تکراری نه تنها در شبکههای سراسری و شبکه تهران به چشم میآید که در شبکههای استانی هم معمول شده است. شبکههای استانی بهتر است به جای تقلید از شبکههای سراسری و ارائه اطلاعات از زندگی شهری، برنامههایی را تولید کنند که نیاز مردم شهرهای کوچک و روستا باشد. معصومی با اشاره به اینکه تلویزیون در فصل تابستان مخاطبان بیشتری دارد و لازم است به کمیت و کیفیت برنامههایش بیشتر بها بدهد، اظهار داشت: به نظر من تلویزیون باید بر اساس نیاز مخاطبش برنامهسازی کند.
اهمیت این موضوع در عرصه برنامههای شبکههای استانی بیشتر به چشم میآید. اشراف بر جامعه شناسی مطابق با آئینها و فرهنگهای بومی از الزامات برنامهسازی در شبکههای استانی است. مراکز صدا و سیما اگر به استفاده از جاذبههای تاریخی، زیست محیطی و مناطق مختلف کشور، برنامه تولید کنند، میزان موفقیتشان چشمگیرتر خواهد بود.
برنامههای تلویزیون برای جوانان جذاب نیست.
برنامههای تلویزیون باید جوابگوی، خواستهها و تمایلات نسل جوان باشد.
اسماعیل عفیفه، تهیه کننده مجموعه تلویزیونی «خانهای در تاریکی» ضمن بیان این مطلب گفت: اگر توجه جوانان به طرف برنامههای ماهواره بیشتر شده به خاطر این است که فضای برخی برنامههای تلویزیونی برای نسل جوان جذاب به نظر نمیرسد.
عفیفه با اشاره به انتظاراتی که برنامهسازان تلویزیون از مدیریت جدید این رسانه دارند، گفت: آقای ضرغامی تجربه کار در این رسانه را دارد و با مسائل و مشکلاتی که بر سر راه تولیدات تلویزیون وجود دارد، کاملا آشنا است، بنده به عنوان یک برنامه ساز، انتظار دارم ایشان با وسواس بیشتری بر تولیدات تلویزیون نظارت داشته باشند. آثار نمایشی کارهای پر مسئولیتی هستند، به نظرم باید از کسانی که در این عرصه حرفهای هستند، دعوت به کار شود.
وی در ادامه با اشاره به نقش فیلمها و سریالهای تلویزیونی در جذب بینندههای جوان گفت: طی چند سال گذشته اعمال بوروکراسی در تلویزیون دست و پا گیر شده است؛ اما حقیقت این است که ما نمیتوانیم برنامهسازی را کاملا در قالب ضوابط از پیش تعیین شده قرار دهیم. امیدوارم بعد از این وضعیتی پیش بیاید که تهیه کنندهها و کارگردانها در عرصه انتخاب موضوع و به تصویر کشیدن آن دستشان باز باشد.
برای جذب جوانان به تلویزیون فکر تازهای باید کرد.
برای جذب مخاطب جوان، باید ایدههای تازهای به برنامههای فرهنگی، هنری و ورزشی تلویزیون تزریق شود. خسرو معصومی، کارگردان سینما و تلویزیون ضمن بیان این مطلب، با نگاهی امیدوارانه به مدیریت عزت الله ضرغامی گفت: با آمدن آقای ضرغامی، امیدواریم مسئولان که در گروههای برنامهسازی شبکههای مختلف سیما فعالیت دارند با نگاه عمیق تری درصدد دست یافتن به اهداف رسانه تلویزیون وجذب مخاطب باشند، متاسفانه در بخش فرهنگی، تلویزیون نگاه سردستی به برنامهسازی دارد.
وی افزود: یکی از سوژههایی که مورد پسند نسل جوان جامعه ماست و از طریق آن میتوانیم به طور غیر مستقیم مسیر درست زندگی را به جوانان نشان دهیم موضوع «عشق» است. موضوعی که تلویزیون از مطرح کردنش پرهیز دارد، به نظر من نیاز مخاطب جوان تلویزیون طرح مسائل اجتماعی و به تصویر کشیدن آثاری داستانی با موضوع مورد علاقه و توجه آنها است. نمونهاش برنامه «صندلی داغ» و «هزار راه نرفته» که بسیار پرمخاطب نشان داد.
کارگردان مجموعه تلویزیونی «سیب ترش» در پایان اظهار داشت: طی سالهای اخیر، برنامههای موفق و مفید تلویزیون به تعداد انگشتان دست بوده است. برنامههای نمایشی نیازمند مجموعههای داستانی چون «هزاران چشم» است. صدا و سیما برای جذب مخاطب جوان و از طرفی پر کردن اوقات فراغت آنها بهتر است به جای تولید انبوه برنامههای طنزی که سطح سلیقه را پایین میآورد یا مجموعههای تاریخی – مذهبی که هزینه و زمان زیادی صرف تولید آن میشود روی فیلمها و مجموعههایی که مضمونی اجتماعی دارد، سرمایهگذاری کند.
تئاترهای پخش شده از تلویزیون، امروزی نیست.
ایرج راد عمده انتقادش متوجه تولید و پخش تله تئاترهای تلویزیونی است، وی در این باره میگوید: امروزه جای تئاتر تلویزیونی در میان برنامههای صدا و سیما به شدت خالی است و آثار تئاتری که از تلویزیون پخش میشوند، آثار امروزی نیستند. تله تئاتری که از تلویزیون پخش میشود، همگی از شیوههای قدیم پیروی میکنند در حالی که با پیشرفت تکنیک و شیوههای جدید و بهرهگیری از تکنولوژی امروز تله تئاتر میتواند از جذابیت بیشتری برخوردار شود.
وی افزود: پخش تئاترها به صورت سریال از تاثیر گذاری آثار میکا هد و بهتر است، متونی برای تولید انتخاب شوند که قابلیت پخش تک قسمتی و یا تک اپیزودی را داشته باشند. در کنار سریالهای قرص و محکمی که در صدا و سیما تولید میشود، آثاری به چشم میخورد که با دیگر تولیدات به لحاظ کیفی همسطح نیستند. راد، یکی از مهمترین دلایل این مسئله را، مشکلات مالی مجموعههای در حال ساخت دانست و ایجاد تعادل در روند تولید را یادآور شود.
| | | | | | | | |
|
 |
تحليل |
 |
 |
| :: اقتصادی :: |
 |
|
| :: فناوری اطلاعات :: |
 |
|
| :: روی خط جوانی :: |
 |
|
| :: ورزش :: |
 |
|
| :: فرهنگ و هنر :: |
 |
|
| :: حوادث :: |
 |
|
|
 |
 |
|
 |
|
|