پوران درخشنده جوايز و يادگارهاي يک عمر فعاليت‌ هنري خود را به موزه سينما اهدا کرد.
اين جوايز و يادگارها شامل 18 جايزه از جشنواره‌هاي داخلي و بين‌المللي، 58 لوح سپاس، تقدير و ... 14 تقديرنامه و 4 تنديس است.
لوازم آکساسوار ، فيلمنامه، يادداشت‌هاي مردم، پوستر و ... ساير هداياي درخشنده به موزه سينما را شامل مي‌شود.
اين کارگردان در يادداشتي که به همراه جوايز خود به موزه اهدا کرد، نوشته است:
داشتن اين جوايز در کنار انسان و در درون زندگي حس خوشايندي است که تو را مدام با خودت درگير مي‌کند، که چرا ايستاده‌اي؟ چرا کاري نمي‌کني؟ چرا افسرده‌اي؟ و تو او را ساکت مي‌کني که کمتر تو را سرزنش کند، البته اين نق‌زدن‌ها تو را به تداوم راهت اميدوار‌تر مي‌کند و هدفمند‌تر.
موزه سينماي ايران، جايگاهي است والا و آرزوي هر سينماگر است که در آن حضوري هميشگي داشته باشد و اين پاسخي است به آن سرخ جاري هميشگي...
موزه مي‌تواند ما شدن را معني کند، چيزي از جنس زمان اما بي‌مکان، مي‌تواند هميشگي و مانا باشد، ثبت کند براي آينده‌گان براي تاريخ، براي عاشق شدن، براي نيرو گرفتن و براي غرور داشته‌هايمان.
موزه جايي است که متعلق به همه است، همه مردم در همه عصرها و دوران‌ها، در تاريخ جهان هرگز پاک نخواهد شد و رنگ نخواهد باخت حضور همه عشق‌ام در سال‌هاي زندگي در کنار عاشقان اين مرز و بوم مايه مباهات است.