فرناندو لوگو كشيش كاتوليك سابق با پيروزي تاريخي در انتخابات رياست جمهوري پاراگوئه به بيش از 6 دهه حكومت تك‌حزبي محافظه‌كاران بر اين كشور امريكاي جنوبي خاتمه داد. وي با وعده كمك به فقيران و بوميان به پيروزي رسيد.
رقيب او بلانكا اووه‌لار در پايان رقابتي شديد براي رهبري اين ملت فقير و كشاورز، شكست خود را پذيرفت. او از حزب حاكم كلرادو بود كه تنها حزبي است كه اكثر مردم اين كشور در عمر خود ‌شناخته‌اند.
خبر پيروزي لوگوي ريش‌سفيد كه به كشيش فقيران معروف است باعث شادي مردم در سراسر پاراگوئه با به صدا درآوردن بوق خودروها و پخش موسيقي شد وعده‌اي نيز با پايين آوردن شعارهاي انتخاباتي حزب حاكم و لگدمال كردن آنها شادي خود را نشان دادند. بسياري از مردم، اين حزب را عامل دهه‌ها فساد سياستمداران حاكم مي‌دانند.
پيروزي ائتلاف مخالف لوگو همچنين نشانه تازه‌ترين پيروزي انتخاباتي رهبران چپ يا چپ ميانه‌رو امريكاي جنوبي است كه از سال‌ها استثمار واشنگتن به جان آمده‌اند.
لوگو، 56 ساله، در زير نور كامل ماه و در ميان جشن و آتش‌بازي مردم خطاب به ده‌ها هزار نفر از طرفدارانش در شهر آسونسيون، پايتخت گفت: شما درباره كاري كه بايد انجام شود، تصميم گرفته‌ايد. شما تصميم گرفته‌ايد پاراگوئه‌اي آزاد داشته باشيد. متشكرم، متشكرم، از همه شما متشكرم. امروز ما فصلي جديد در تاريخ سياسي ملت خود نوشته‌ايم.
آندره آراميرز دانشجوي 19 ساله روزنامه‌نگاري در حالي كه پرچم سرخ، سفيد و آبي پاراگوئه را در دست داشت، گفت: «براي اولين بار راي دادم و بسيار خوشحالم. افراد بي‌شرم و بدخواه باخته‌اند.»
با شمارش آراي حدود 13 هزار حوزه از 14 هزار حوزه مسوولان گفتند لوگو 41 درصد آرا، اووه‌لار 31 درصد و لينو اوويدو رئيس سابق ارتش 22 درصد و نامزدهاي كوچك‌تر بقيه آرا را به دست آورده‌اند.
اووه‌لار، وزير سابق آموزش و پرورش و تحت حمايت نيكانور دوآرته، رئيس‌جمهور كنوني، پس از اعتراض اوليه، شكست خود را پذيرفت. او در صورت پيروزي نخستين رئيس‌جمهوري زن پاراگوئه مي‌شد.
اووه‌لار 50 ساله، 5 ساعت پس از پايان راي‌گيري كه در فضايي آرام انجام شد، گفت نتيجه غيرقابل برگشت است.
مسوولان برگزاري انتخابات گفتند 66 درصد افراد واجد شرايط راي داده‌اند كه از زمان پايان ديكتاتوري 35 ساله ژنرال آلفردو استروسنر فقيد بي‌سابقه بوده است.
پيروزي لوگو به سلطه افسانه‌اي حزب كلرادو بر پاراگوئه كه از سال 1947 آغاز شد، خاتمه داد. او نخستين كشيش كاتوليك است كه به رياست جمهوري مي‌رسد.
حزب كلرادو با استفاده از تشكيلات گسترده خود و حمايت صدها هزار كارمند وفادار دولت سال‌ها بر اين كشور حكومت مي‌كرد. اما 8 ماه پيش لوگو اقدام به متحد كردن اتحاديه‌هاي كارگري چپگرا، سرخپوستان و كشاورزان فقير در ائتلافي تحت عنوان «اتحاد ميهني براي تغيير» با حزب مخالف اصلي پاراگوئه يعني حزب محافظه‌كار راديكال كرد.
لوگو، كه اغلب صندل به پا و كلاه كشاورزي بر سر دارد، طي سخنراني‌هايي مشكلات اقتصادي كشور را حاصل دهه‌ها فساد حاكماني دانست كه به قيمت فقر و حاصل كار كشاورزان فقير اين كشور زندگي مي‌كنند.
او كه از سال 1994 اسقف بود دسامبر 2006 از اسقفي كناره‌گيري كرد تا از مشكل قانوني ممنوعيت فعاليت سياسي روحانيون خلاص شود. او مي‌گويد تحت تاثير الهيات رهايي بخش قرار داشت كه واتيكان با آن مخالفت مي‌كرد. اما مي‌گويد نه چپگرا است و نه راستگرا بلكه رهبري يك ائتلاف كثرت‌گرا را به عهده دارد.
در سال‌‌هاي اخير دولت‌هاي چپگرا يا چپ ميانه در ونزوئلا، بوليوي، اكوادور، برزيل، آرژانتين، شيلي و اروگوئه به قدرت رسيده وكار را براي واشنگتن دشوار كرده‌اند.
مارك ويسبروت اقتصاددان «مركز تحقيقات اقتصادي و سياسي» مستقر در واشنگتن گفت پيروزي لوگو نشان مي‌‌دهد دگرگوني‌‌ها در امريكايي جنوبي تا چه حد گسترده و عميق است. وي گفت: اين كه نامزدي از چپ، كه آشكارا طرفدار مستمندان و فقيران است مي‌تواند به سلطه با سابقه‌ترين حزب حاكم جهان ــ كه حزبي راستگرا است ــ خاتمه دهد، نشان مي‌دهد امريكاي جنوبي تا چه حد تغيير يافته و دموكراسي تا چه حد در آن ريشه دوانده است.
لوگو از رهبر ان تندروتر منطقه، مانند هوگو چاوز رئيس‌جمهور ونزوئلا فاصله گرفته است. وي سال گذشته در واشنگتن به خبرنگاران گفت: چاوز مردي نظامي است و من سابقه ديني دارم. من به تقاضاي مردم به سياست رو آوردم و اين با شرايط چاوز فرق داشت.
آنچه كه به مبارزات انتخاباتي لوگو كمك كرد نارضايتي مردم از نسبت 13 درصدي بيكاري در دومين كشور فقير امريكاي جنوبي (بعد از بوليوي)‌ بود. حدود 43 درصد از 5/6 ميليون جمعيت پاراگوئه در فقر زندگي مي‌كنند. مردم پاراگوئه براي انتخاب 45 عضو مجلس سنا و 80 عضو مجلس نمايندگان و 17 فرماندار نيز راي دادند.