ارائه خدمت GPRS از آن بحث‌هايي است كه انرژی خيلي از مدیران اپراتور اول در یك سال صرف آن شده است.خدمتي كه باز هم آرزوی استفاده از آن در سال 86 بر دل مشتركان این اپراتور ماند و رفت تا به‌عنوان خاطره‌ای ناخوشایند از اپراتور اول در ذهن كاربرانش باقی بماند. GPRS يا General Packet Radio Service خدمتي است كه از طریق آن شما همیشه و همه‌جا آنلاین بوده و می‌توانید از اینترنت استفاده كنيد.
شما می‌توانید از طریق رایانه دستی (PDA) یا مرورگر WAP روی گوشی خود در كمترین زمان به اینترنت متصل شوید.با وجود آنكه اپراتور اول بیشترین كاربران تلفن همراه در كشور را به‌خود اختصاص داده است، اما تاكنون نتوانسته است سرویس GPRS را برای مشتركان خود فراهم آورد و اين در حالي است كه اپراتور دوم یا ایرانسل از بهار سال 86 به‌عنوان اولین اپراتوری بود كه خدمات GPRS را برای مشتركان خود فراهم آورد.
البته بعد از گذشت یك ماه سرویس MMS این اپراتور به دلیل اينكه قانون‌های لازم را در اين رابطه نداريم، لغو شد و هنوز هم از تاریخ دقیق ارائه آن خبری منتشر نشده است. همچنين قرار شد تا پس از ارائه گزارشي توسط كارشناسان وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات، وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات براي جلوگيري از تبادل داده‌ها و اطلاعات مغاير با قانون، شرع و اخلاق عمومي در سيستم MMS، دستورالعمل تهيه سخت‌افزار، نرم‌افزار، تجهيزات لازم و ساير سازوكارهاي مقتضي براي صيانت از فضاي شبكه‌هاي اطلاع‌رساني را به شركت‌هاي طرف قرارداد اعلام كند تا پس از فراهم آوردن تمهيدات فوق و تاييد وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات، خدمت MMS ايجاد و فعال شود.
آنچه گذشت
نخستین اظهارنظر درباره ارائه ‌این سرویس در فروردین ماه سال 86 و با آغاز به كار این سرویس توسط اپراتور دوم صورت گرفت. قرار شد تا شهريورماه اين خدمت‌ براي تعداد محدودی از مشتركان تهرانی (حداقل دو میلیون نفر) فعال شود. در آن زمان سیدعلی علویان، رئيس هيات‌مديره‌ شركت ارتباطات سيار از باز‌شدن پاكت‌هاي مناقصه براي انتخاب شركت ارائه‌‌كننده‌ خدمت GPRS خبر داد و اعلام كرد تا 25 شهریورماه برنده نهایی این مناقصه مشخص مي‌شود. به گفته علويان، 3 ماه فرصت براي نصب و راه‌اندازي اين خدمت نیاز است كه با در نظر گرفتن این زمان انتظار مي‌رود اواخر آذرماه 86 ارائه‌ اين خدمت ابتدا از شهر تهران آغاز و به‌تدريج در ديگر شهرها نيز ارائه شود.
در همان زمان كه قرار بود اين آيين‌نامه تا شهریور ‌ماه به سرانجام برسد،محمود خسروی، رئیس سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، در اين زمان تنها از تدوین پیش‌نویس آیین‌نامه مربوطه خبر داد و گفت:«پیش‌نویس اولیه آیین‌نامه MMS برای نظر نهایی به كمیسیون تنظیم مقررات ارائه خواهد شد و پس از آن به اپراتور دوم تلفن همراه كه در زمان حاضر این سرویس را دارد، ابلاغ مي‌شود.»
هرچند كه تا بهار 87 خبرهاي زيادي در اين منوال آمد و رفت، اما بهار آمد وMMS نيامد. رئيس سازمان تنظيم مقررات و ارتباطات راديويي در آخرين خبر از وضعيت ارائه خدمت MMS مي‌گويد كه آيين‌نامه هنوز به تصويب نهايي مراجع ذي‌ربط نرسيده است و آيين‌نامه MMS براي تصويب نهايي توسط مراجع مربوطه در جريان است.
وي با بيان اينكه ابلاغ اين آيين‌نامه منوط به تصويب مراجع مربوطه است مي‌افزايد:«آيين‌نامه MMS پس از تصويب نهايي و اعمال نظر نهادهاي مربوطه از طريق سازمان تنظيم مقررات به اپراتورها ابلاغ مي‌شود.»
در همين باره وفا غفاریان، رئیس هیات‌مدیره شركت مخابرات ایران، عدم‌حمل تجهیزات خریداری‌شده از سوی شركت خارجی را دلیل اصلی تاخیر در ارائه ‌این سرویس عنوان مي‌كند و مي‌گوید:«دلیل اصلی این تاخیر، كوتاهی شركت فروشنده خارجی در حمل به‌موقع تجهیزات فوق به ‌ایران است.» او همچنان تاكید مي‌كند كه شركت مخابرات ایران، به‌صورت مداوم پیگیر این موضوع بوده و تا زمانی كه ‌این تجهیزات نصب نشود، امكان ارائه ‌این سرویس‌ها وجود ندارد. نكته اينجاست كه تا زمانی كه تجهیزات مربوطه در اختیار نباشد، به زمان‌بندی‌ها نمی‌توان اعتماد كرد.
علت واقعي عدم‌عرضه MMS چيست؟
هرچند مسئولان مربوط وزارت ارتباطات صحبت از واگذاری خدمت تازه‌ای در زمینه تلفن همراه مي‌كنند و می‌گویند كه باید زمینه فرهنگی لازم برای استفاده صحیح از آن در جامعه فراهم آید تا بتوان زمینه لازم برای پیگیری جرم را بر روی این سرویس فراهم آورد، اما شنیده‌ها حاكی از آن است كه دخالت صدا و سیما برای پیشی گرفتن در ارائه اين خدمت، يكي ديگر از مشكلات به تاخير افتادن آن است.
سؤال این است كه با توجه به رشد روزافزون و فزاینده تكنولوژی در جهان چرا برخی اختلافات موجب تاخیر یا عدم‌واگذاری یك سرویس تعریف‌شده برای تمام جهان می‌شود و همچنین چرا همواره مسئولان ما به فكر پاك كردن صورت مسئله به جای حل مسئله هستند؟
البته حداقل برای اصحاب رسانه در حوزه فناوری اطلاعات این ادعاها تازگی نداشته و در موارد مختلفی در سال‌های قبل نیز اتفاق افتاده است.
چند سال قبل هم بر سر اينكه چه كسي مسئول و تصمیم‌گیرنده تجارت الكترونیك و تحقق شعارهاي آن باشد، وزارت بازرگانی و شورای عالی اطلاع‌رسانی به بحث و جدل‌های بسیاری می‌پرداختند كه گاهی اوقات به جنگی تن به تن مبدل مي‌شد. اما این مسئول یا آن مسئول و این وزارتخانه یا آن یكی، بالاخره كودك مظلوم تجارت الكترونيك بی‌نصیب از مهر والدین واقعی‌اش مي‌ماند.
در انتها...
اپراتور دوم بعد از چنين اتفاقي دچار خسارت سنگيني شد چون همانطور كه گفتيم تنها برگ برنده اين اپراتور ارائه خدمت‌هايي نظير GPRS و MMS بود. خوب بالطبع بعد از لغو خدمت MMS ايرانسل حجم زيادي از مشتريان خود را از دست مي‌داد چون براي كاربران جوان ارسال تصاوير و فيلم شايد هيجان‌انگيزتر از استفاده از اينترنت همراه مي‌نمود و بايد چاره‌اي انديشيده مي‌شد.
به‌نظر مي‌رسد روي آوردن اين اپراتور به دادن جوايز بزرگ و گران‌قيمت، تدبيري بود كه مديران اين شركت براي جبران اين خسارت انديشيده باشند. همچنين شايد تاخيرهاي طولاني در تدوين و تصويب آيين‌نامه از طرف همراه اول براي خريدن وقت باشد تا اين اپراتور دولتي بتواند از نظر فناوري، خود را به سطح اپراتور دوم برساند و از قافله اين رقابت براي درآمدزايي عقب نماند. طبق نظريه هزينه- فايده اپراتور اول دنبال به‌دست آوردن سود كلاني خواهد بود كه از بازار تبادلMMS نصيبش خواهد شد. البته هزينه را ديگران مي‌دهند و سودش را همراه اول مي‌برد!