ميزان اعتماد به نفس فرد ارتباط تنگاتنگي با خود پنداره، دارد كه به معناي برداشت و تصويري است كه وي از شرايط خود دارد.
اعتماد به نفس به معناي اعتماد و اطميناني است كه فرد نسبت به توانايي‌ها و داشته‌هاي خود دارد، و نيز ارزشي است كه فرد براي خود و توانايي‌هايش قائل است. از اين رو، به جاي مفهوم اعتماد به نفس از واژه عزت نفس هم استفاده شده است.
ميزان اعتماد به نفس فرد ارتباط تنگاتنگي با خود پنداره، دارد كه به معناي برداشت و تصويري است كه وي از شرايط خود دارد.
مثبت‌نگري و تفكرات منطقي منجر به خود پنداره مثبت مي‌شود و از طرفي تفكرات غير منطقي و نگرش منفي نسبت به خود، به خود پنداره منفي منتهي مي‌شود و سبب كاهش اعتماد به‌نفس مي‌شود.
اعتماد به‌نفس پايين مي‌تواند در طول زمان باعث بروز علائمي چون اضطراب، ترس، افسردگي و غيره شود. تلاش در جهت شناخت واقعي خود و تكيه بر ويژگي‌هاي مثبت مي‌تواند عامل مهمي در پيشگيري از بروز مشكلات رواني و در نهايت ارتقاي بهداشت رواني باشد.

علائم و نتايج اعتماد به نفس
هركس در زندگي بنابر جهان‌بيني خود، خوشبختي و سعادتي را در نظر مي‌گيرد و علاقه‌مند است هر چه زودتر به آن برسد، او يك «من آرماني يا ايده‌آل» در ذهن خود مي‌پروراند.
هر چه فاصله «من واقعي و كنوني» فرد با من «آرماني» كمتر باشد، اعتماد به نفس شخص بيشتر است كه بعضي از نشانه‌هاي آن در شخص به قرار زير است:
شجاعت لازم را در قبول واقعيت‌ها هم از لحاظ نظري و هم از لحاظ عملي.
مناعت طبع، قوي و استوار و محكم.
پايبندي و تعهد در كار.
تمايل شديد براي موفقيت.
گزارش به انجام فعاليت‌هاي دشوار.
علاقه‌مندي به انجام فعاليت‌هايي كه سرانجام روشني دارد و موفقيت‌هايي را دنبال مي‌كند.
پذيرش مسئوليت كارهاي دشوار.
مقاومت در مقابل كارهاي دشوار.
پشتكار و استقامت در راه رسيدن به هدف.
اعتقاد راسخ به توانايي‌هاي خود در برخورد با مشكلات و موانع.
موقعيت‌هاي مشكل‌زا را فرصتي براي مبارزه كردن و ارزيابي مهارت‌هاي خود قلمداد كردن و نه موقعيتي براي تسليم شدن يا عقب‌نشيني.

روش‌هاي تضعيف اعتماد به نفس در كودكان
مچ‌گيري مداوم از كودك و گوشزد كردن كارهاي زشت او.
خودداري از دادن مسئوليت به كودك.
انتقاد از كودك هنگامي‌كه اشتباهي از او سر مي‌زند.
تنبيه مداوم و شديد، توهين و تحقير كودك
فاصله گرفتن از كودك و خودداري از بوسيدن، لمس كردن، در آغوش گرفتن و بازي كردن با او.
مقايسه كردن مداوم كودك با ديگران يا با كودكي والدين.
الگوي يك والد ضعيف، فاقد اعتماد به نفس و منفي‌نگر.
خودداري از ارائه فرصت براي ابراز وجود، تصميم‌گيري و انتخاب به كودك.
ناديده گرفتن كودك و طرد كردن او.
حمايت بيش از اندازه و نازپرورده كردن كودك.
جدا كردن كودك از ساير كودكان و فقدان تعامل اجتماعي.

افزايش اعتماد به نفس كودكان
به عنوان والدين به خود احترام بگذاريد و براي كودك خود الگوي يك فرد با اعتماد به نفس باشيد.
ويژگي‌هاي شخصيتي، توانايي‌ها و نقاط ضعف كودك خود را در نظر بگيريد و مطابق با آنها با او رفتار كنيد.
به كودكان فرصت دهيد تا مسئوليت كارهاي خود را به عهده بگيرند و درخصوص فعاليت‌هاي خود تصميم‌گيرنده باشند.
مثبت‌انديشي، اميدواري و لذت بردن از زندگي را به كودكان خود بياموزيد. به جاي انتقاد كردن كودكان خود را تشويق نماييد.
با حضور در اجتماع، مهارت‌هاي اجتماعي كودك را پرورش دهيد.
رفتار منطقي، نقد و بررسي، گفت‌وگو، مخالفت و ابراز وجود را آموزش داده و تقويت نماييد.
به كودكان نشان دهيد كه به وجود او و عقايد و افكارش احترام مي‌گذاريد.
بدانيد شما منحصر به فرد هستيد، اگر ديگران توانستند شما هم مي‌توانيد و اگر ديگران نتوانستند شما مي‌توانيد.