فرانك عطيف:در يك برنامه در باره كامپيوتر، بازي و اينترنت، يكي از دوستان سخنران در باره بعضي از پژوهشهايش و استفاده از نامها و شخصيتهاي ساختگياش هنگام گپوگفت اينترنتي صحبت كرد
اينكه خانمها چهقدر پيام دريافت ميكنند و آقايان چهقدر و هر كدام چه نوع پيامهايي.
او براي رسيدن به نتيجهاي علمي اين پژوهش را انجام داد. خيليهاي ديگر هم اينكار را به دليلهاي مختلف انجام ميدهند:يكي براي اذيت كردن و تفريح، ديگري براي ناشناس ماندن و... خلاصه حواستان باشد هر آذرخانمي، واقعاً آذرخانم نيست و هر اميرآقايي، حتماً اميرآقا نيست.
دادن اطلاعات در باره اسم و مشخصات كامل، به فرهنگ هر كشور، سن، سال و جنسيت افراد بستگي دارد.
بعضيها در بيان اطلاعات شخصي، علاقهها و... راحت يا زيادي راحتند و برخي هم به شدت پنهانكار. چيزي حتي بيش از احتياط در دنياي مجازي، توي اتاقهاي گپوگفت اينترنتي، سايتهاي اجتماعي (تشكيل گروه و پيدا كردن دوست و...) وبلاگها و...ديده ميشود.
در طول اين سالها نوجوانها و جوانهاي زير 25 سال، در دادن اطلاعات شخصيشان، ركوراست و با جزئيات كامل از بقيه پيشي گرفتهاند، اما كمكم و به بعضي دليلها حواسشان جمع شده و در سايتهاي اجتماعي كه همه، اطلاعات، عكس، فيلم و... را در اختيار ديگران ميگذارند، براي خودشان مرزبنديهايي را مشخص كردهاند. به اين ترتيب هر كسي نميتواند به همه اطلاعات آنها دست پيدا كند.
بحث سوءاستفاده از اطلاعات شخصي، مسئله مهمي است كه هميشه بايد يادمان باشد تا به هر كسي اجازه ندهيم وارد مسائل خصوصي و ريز زندگي ما شود.
با نگاهي گذرا در سايتها ميتوان از اين نوع سوءاستفادهها و اتفاقهاي ناخوشايندي كه براي نوجوانها يا بزرگترها ميافتد، خبرهاي مختلفي را خواند. تأثيرهاي ناخوشايند سوءاستفاده و آزار و اذيت چيزي نيست كه هميشه قابل جبران يا به آساني جبران شود. به همين دليل بايد به خاطر داشت كه همه اطلاعات يك فرد نميتواند صحيح باشد و بايد دسترسي ديگران به اطلاعات خود را محدود كرد.
بعضيها بهدليل دسترسي افراد مختلف از جمله همكاران، استادان دانشگاه و رئيسهايشان سراغ همزاد مجازي رفتهاند و اسم و مشخصات ساختگي براي خودشان درست كردهاند.
با شكلگيري نياز كاربران به حريم شخصي و محدودههاي مشخص، برخي از اين سايتها هم دست به كار شده اند و خط و مرزهايي را تعريف و ايجاد كردهاند تا براساس انتخاب كاربر، افراد مشخصي به اطلاعات درست و اصليشان دسترسي داشته باشند و بقيه هم به همزاد آنها.
دانشجوها و يا كارمندها به خاطر ترس از استاد يا احتمال سركشي رئيسشان به صفحههاي آنها، سراغ همزاد در دنياي مجازي رفتهاند. برخي از استادان ترجيح ميدهند دانشجويانشان، بهخصوص در طول مدت امتحان، سراغ اين سايتها نروند و حواسشان به درس و مشقشان باشد وگر نه نمره بينمره.
روانشناسها و جامعهشناسها دليل پنهانشدن از چشم همكاران را تفاوت زبان گفتوگو و برقراري ارتباط در بين گروههاي مختلف جامعه ميدانند؛ مثلاً نوع صحبت يكنفر با دوستان صميمي و نحوه حرف زدن او با آدمهاي رسمي فرق دارد. به همين ترتيب اطلاعات، عكس و فيلمهايي كه يك نفر با افراد مختلف رد و بدل ميكند شامل همين شرايط ميشوند.بههمين دليل كاربران در دنياي مجازي سراغ همزاد ميروند و با تعريف شخصيتهاي جديد و آنلاين، نوعي حريم و دنياي شخصي براي خود ايجاد ميكنند.
همزاد در دنياي مجازي اين روزها بحث رايج اينترنت و سايتهاي اجتماعي است كه شايد باعث شود اطلاعات جزيي افراد در دسترس همه نباشد، اما نام و شخصيت ساختگي جنبههاي منفي خودش را هم دارد.
شخصيت ساختگي گاه توقعهايي را در مخاطبان ايجاد ميكند، يا ذهنيتي به آنها ميدهد كه با تكيه بر آن برنامهريزي ميكنند. اين ذهنيتها و تصورها وقتي به واقعيت نميپيوندد، گاهي مشكلهايي را براي هر دو طرف ايجاد ميكند.
| 