اعتياد ناشي از اين تصور نادرست است كه چيزي در خارج از خود حقيقي ما ميتواند ما را راضي، شاد و خوشبخت كند.
به گزارش ايرنا در مورد اين كه چرا عدهاي مواد مخدر مصرف ميكنند و به آن وابسته ميشوند دلايل متعددي وجود دارد كه به نظر ميرسد اصليترين دليل مصرف اين مواد كسب لذت و فرار از درد كه خود نوعي كسب لذت است، باشد.
افرادي كه به مواد مخدر وابسته ميشوند سه مرحله را از تجربه آغازين تا دوره وابستگي سپري ميكنند.
در مرحله “تجربه كردن” فرد، مصرف مواد را تجربه ميكند و اين تجربه ممكن است با تجارب ديگري همراه شود.
به طور مثال، عدهاي از افراد درمييابند كه مصرف ترياك با تسكين موقت درد جسمي يا كاهش اضطراب، تنش و غمگيني همراه است، حالتي از بيتفاوتي نسبت به مشكلات زندگي در آنها ايجاد ميكند، به افزايش اعتماد به نفس و اجتماعي شدن آنها كمك كرده و كارايي و خلاقيت آنها را افزون ميسازد.
مرحله دوم “استفاده از مواد مخدر به صورت تفريحي” است و از آنجا كه فرد مصرف كننده در مرحله تجربه كردن بااثرات خوشايند مواد مخدر آشنا شده است، آن را به عنوان نوعي تفريح لذتبخش وارد زندگي خود ميكند.
دراين مرحله باورها و نگرشهاي فرد به اين كه معتاد نميشود و هر زمان هم اراده كند ميتواند مصرف را قطع كند، زمينه را براي تداوم مصرف متناوب و به اصطلاح تفريحي مواد مخدر مهيا ميسازد.
با تداوم مصرف مواد، “دوران وابستگي شديد جسمي و رواني” فرا ميرسد، با گذشت زمان، جسم فرد در مقابل مقدار خاصي از مواد مقاوم ميشود و براي رسيدن به حالت مطلوب نيازمند مصرف مقدار بيشتري از مواد خواهد شد.
در اين مرحله، خلاقيت و تمركز فكر به ايستايي و پرش افكار تبديل ميشود، فرد از جمع گريزان شده و حتي با نزديكترين كسان خود هم احساس بيگانگي ميكند.
در مرحله “وابستگي”، فرد مجبور است كه مصرف كند، چرا كه در صورت عدم مصرف دچار مشكلات سخت جسمي مانند دردهاي شديد عضلاني، تب و لرز و تشنج، دل پيچه و اسهال شديد خواهد شد.
دكتر “محمود ميرزماني” استاد دانشگاه به پرسش “چرا اعتياد؟”، پاسخ داد، جوان يا به طور عام فردي كه تصور ميكند ميتواند مشكل خود را با اعتياد حل كند و چيزي خارج از وجود او پركننده خلاءهاي درونياش است، با القا خود يا برخي دوستان و اطرافيان به اعتياد پناه ميبرد.
وي با بكارگيري اصطلاح “سكوي پرش” در مورد اعتياد افزود: امروز در جامعه ما تبليغات زيادي ميشود مبني بر اين كه جوان به دنبال كشف هويت، كنجكاوي و در پي پر كردن خلاء روحي و رواني خويش است.
به گفته وي، ممكن است برخي اينگونه تصور كنند كه سيگار ميتواند بخشي از اين خلاء را پر كند؛ اما در واقع اين فرد به مشاوره، عاطفه و ياري نياز دارد تا مسير خود را پيدا كند و پاسخ “چراهايش” را بيابد.
اين استاد دانشگاه تصريح كرد، همه انواع مواد مخدر اين ويژگي را دارند كه فرد پس از مدتي احساس ميكند بايد ميزان مصرفش را افزايش دهد، چرا كه برايش يك عادت شده است و براي راضي كردن خود و لذت بردن بايد بيشتر مصرف كند.
وي افزود: تمام افراد معتاد از سيگار شروع ميكنند و سپس سكوي پرش را تا جايي كه پايان آن مشخص نيست طي ميكنند، به مواد نيروزا، سپس حشيش و بعد هروئين رو ميآورند.
اين كارشناس گفت، چنانچه اين افراد از ابتدا به سيگار روي نياورند، اطمينان بيشتري وجود خواهد داشت كه فرد به ساير مواد اعتيادآور، معتاد نشود.
مديركل مشاوره و مددكاري ناجا افزود: نه تنها روي آوردن به اعتياد مشكلات عاطفي و خلاءهاي زندگي اين افراد را پر نميكند، بلكه بردامنه مسائل و مشكلات آنها ميافزايد.
وي براساس تحقيقات انجام شده در زمينه اعتياد اعلام كرد كه درصد زيادي از اعتيادها زير سن 25 سال بوده و سن بحراني در اين زمينه، 18 تا 25سال ذكر شده است.
به گفته وي، برخي آمارها از وجود 2 ميليون نفر معتاد كه شامل مصرف كنندگان تفنني در جامعه نيز ميشود، حكايت دارد و بيش از 80 درصد اين معتادان اظهار داشتهاند كه از طريق تشويق دوستان خود به مواد مخدر رو آوردهاند.
ميرزماني برخي اظهارات مبني بر مصرف موادمخدر به صورت تفنني و يك بار براي تجربه را ادعايي بياساس عنوان كرد و افزود: معتاد تفنني در واقع فردي است كه ميزان مصرفش پايين است و در آينده به يك معتاد حرفهاي تبديل خواهد شد.
| 