«ابراهيم وحيدزاده» گفت: ‌رويه ثابت داشتن در سياستگذاري سينمايي و اعتماد به سينماگر به نفع سينماي ايران است.
اين كارگردان درباره برنامه جديد ارتقاي كيفي سينماي ايران تحت عنوان «فيلم خوب، سالن خوب، اكران خوب»، اظهار داشت: در جريان كليت اين طرح قرار گرفته‌ام اما جزئياتش را دقيقا نمي‌دانم. بخشي از اين كار، به اين برمي‌گردد كه بايد يك فيلم خوب ساخته شود و البته تعبير و تفسير ساختن اين فيلم خوب، خيلي هم ساده نيست، به اين معنا كه هر كسي يك تعبيري از آن دارد.
وي افزود: بر اين اساس، كسي كه از سينماي ايران، فيلم دفاع مقدس را جست‌وجو مي‌كند، فيلم خوب را با ديدگاه خود مي‌سنجد و كسي كه فيلم كودك را مدنظر دارد به اينگونه فيلم توجه نشان مي‌دهد.
كارگردان «عشق فيلم» گفت: فيلم خوب، فيلمي است كه در آن خميرمايه سينما وجود داشته باشد يعني روايت به‌اضافه سرگرمي. حرفي براي گفتن داشته باشد و اين حرف را بتواند در قالب سرگرم كننده و با استفاده از زبان سينما بيان كند. طبيعي است كه وقتي چنين فيلمي ساخته شود، مي‌تواند مورد استقبال مخاطبان داخلي و خارجي و جمعيت‌هاي فراوان قرار بگيرد.
وحيدزاده ادامه داد: معاونت سينمايي مي‌تواند كارهاي مختلفي را در اين زمينه انجام دهد. البته هدايت صورت مي‌گيرد اما حمايت به آن شكل كه بايد اتفاق نمي‌افتد.
وي افزود: با هدايت، فضاي امن‌تري ايجاد مي‌شود و يك‌رويه بودن سياستگذاري سينماي كشور، به نفع سينماگر و تهيه‌كننده است، به اين معني كه «هدايت» انجام شود و بعد بگذارند سينماگر كار خودش را انجام دهد، اما در مرحله اجرا، اگر احساس لزوم كردند، مي‌توانند از فيلم‌ها حمايت كنند.
كارگردان «معادله» و «تحفه‌ها» گفت: در اين مرحله، حمايت اشكال مختلفي دارد. گاه حمايت مادي است، گاه حمايت از حيث پرداختن به موضوعات ديني است و گاه ارزش‌گذاري روي فيلم‌هايي صورت مي‌گيرد كه با هدف ساخت «فيلم خوب» ساخته شده‌اند و حالا ممكن است در اكران عمومي مورد استقبال كمتري هم قرار بگيرند. فيلم‌هايي كه گاه هزينه‌ توليد بالايي دارند و اين بازار داخلي، برايش امكان برگشت سرمايه را فراهم نمي‌كند.
وحيدزاده گفت: حمايت از چنين فيلم‌هايي مانع از آن مي‌شود كه سازندگان‌ اين دست فيلم‌ها، از پاي درآيند و بتوانند به راه خود ادامه دهند.
او افزود: حمايت دولت همچنين مي‌تواند از اين بعد باشد كه كمك كند تا فيلم ايراني در خارج از كشور به‌نمايش درآيد، شناخته بشود و همين قضيه، ايجاد بازار كنند.
اين كارگردان گفت: در اين خصوص به نظر من مهمترين مسأله اين است كه مثل انتشار يك كتاب، مسؤولان سينمايي به اهل سينما اعتماد كنند و اجازه بدهند كه سازندگان فيلم‌ها، راه خودشان را بروند، كاري را كه دوست دارند و فكرمي‌كنند درست است، انجام دهند و به دنبال اين نباشند كه دائماً فيلم‌ها را سليقه‌اي مميزي كنند و بگويند چون فيلم‌ها با سلايق آنها نمي‌خواند، بايد كنار گذاشته شوند.