صنعت بازي انگلستان به شدت با كمبود نيروي برنامه‌نويس (Developer) روبه‌رو است و اين نياز، بسيار هم فوري است اما مشكل اينجاست كه اين كشور با كمبود خلاقيت در اين زمينه مواجه است و استعداد‌هايي هم كه ظهور مي‌كنند، عمدتا راه خارج را در پيش مي‌گيرند.
اينها دل نگرانی گروه صنعتي بازي‌سازهاي انگليسي با نام Games UP است كه توسط پيشگامان و توسعه‌دهندگان برتر با حمايت انجمن ملي تجارت توسعه دهندگان بازي‌هاي رايانه‌اي (Tiga) و انجمن ناشران نرم‌افزار سرگرمي (ELSPA) اخيرا تاسيس شده است.
Games UP دو هدف اصلي دارد، يكي اينكه به دولت در جهت اعمال معافيت‌هاي مالياتي براي صنعت بازي‌هاي ويديويي انگليس فشار بياورد تا اين صنعت در برابر صنايع كشور‌هاي ديگر، مزيت نسبي داشته باشد. صنعت بازي‌هاي انگليس در چانه‌زني‌هاي خود با دولت، مثال‌هايي مثل فرانسه، كبك، ميشيگان و جورجيا در آمريكا را دارد.
جالب اينجاست كه ايالت كبك كانادا به تنهايي با مزايايي كه براي صنعت بازي خود ايجاد كرده و معافيت‌ها و تسهيلات ويژه، موجب شده كه استعداد‌هاي انگلستان در زمينه بازي‌سازي به اين ايالت جذب شود و حالا دست انگلستان، خالي مانده است.
اما هدف دوم Games UP كه بنيادي ترهم هست، ايجاد فرآيندي در سيستم آموزشي كشور براي پرورش استعداد ساخت بازي‌هاي رايانه‌اي است.
ريچارد ويلسون، مدير‌عامل Tiga مي‌گويد: صنعت بازي نياز به تزريق فارغ‌التحصيلان علوم و رياضيات دارد تا بتواند چاله‌هاي مهارتي‌اش را پر كند.
وي مي‌افزايد: بنابراين مدارس ابتدايي و متوسطه كشور بايد ظرفيت بيش‌تري خلق كنند تا دانش آموزان نيز در دروس رياضيات و علوم وضعيت بهتري بيابند. جالب اينجاست كه نتايج بررسي‌ها نشان مي‌دهد تمايل دانش‌آموزان انگليسي به ادامه تحصيل در رشته‌هاي مرتبط با رياضيات و علوم كمتر شده و آنان به رشته‌هاي ساده‌تر روي مي‌آورند.
و جالب‌تر اينكه: «بررسي‌ها نشان مي‌دهد كه كشور‌هاي موفق در زمينه صنعت بازي‌هاي رايانه‌اي و ويديويي، با تخصص‌گرايي در موضوعات درسي بنيادي‌تر مثل رياضيات و علوم، فيزيك و علوم كامپيوتري توانسته‌اند كشف استعداد كنند، نه با توسعه رشته‌هايي مثل بازي‌هاي ويديويي در دانشگاه‌ها.» ديويد باربن، سخنگوي Games UP با بيان اين مطلب مي‌افزايد: 95 درصد رشته‌هاي مرتبط با بازي‌هاي ويديويي، وافي به مقصود نيست و بدون توجه به استاندارد‌هاي عمومي، كاربردي و مهارتي اين رشته‌ها فقط تلف كردن وقت محسوب مي‌شود.
به گفته وي، هم‌اكنون در كشور انگلستان 81 رشته و مدرك مرتبط با بازي‌هاي رايانه‌اي وجود دارد كه تنها 4 عنوان مورد تاييد نهاد‌هاي نظارتي دولتي است. از سوي ديگر سازندگان بازي مي‌گويند كه رشته‌هاي دانشگاهي اگرچه دامنه وسيعي از مهارت‌ها را آموزش مي‌دهند، اما در هيچ كدام آنها عمق كافي ديده نمي‌شود.
براي مثال در چند دوره طراحي بازي، عناصري مثل مدل‌سازي و انيميشن سه‌بعدي شخصيت‌ها تدريس مي‌شود كه اصولا خلق اين عناصر وظيفه اصلي طراحان بازي نيست. آنچه در واقع ضعف اساسي صنعت بازي انگلستان است، محتوا است كه به مواردي همچون سيستم‌هاي بازي، نقش‌هاي بازي، ساختار روايت و طراحي مراحل بازي مربوط مي‌شود، نه اشياي چند بعدي. البته تلاش‌هاي ديگري هم در دست اقدام است. مثلا در شمال شرق انگلستان شركت‌هايي مثل Atomic Planet، Reflections و Eutechnyx در حال همكاري مستقيم با دانشگاه‌هاي محلي هستند تا محتواي دروس را بهبود بخشند.
اين اتفاق در مناطق ديگر نيز در حال تكرار است. همچنين در رشته‌هاي ديگري نيز پروژه‌هاي مجازي با تشكيل گروه‌هاي دانشجويي در حال انجام است كه نتايج آن در ساخت بازي‌هاي شركت‌هاي مختلف مورد استفاده قرار مي‌گيرد. اين كار مزيت دوطرفه دارد: از سویي تجربيات دست اول توسعه بازي را فراهم مي‌كند و از سويي ديگر به دانشجويان، چشم‌اندازي از آينده شغلي‌شان پس از ترك دانشگاه نشان مي‌دهد.
شركت Abertay يكي از شركت‌هايي است كه چنين همكاري‌هايي را با دانشگاه آغاز كرده است. اين شركت يك گام هم جلوتر گذاشته و با طراحي مسابقه‌اي به نام Dare to be Digital (WWW.daretobedigital.com) توانسته علاقه تمامي ناشران عمده بازي را جلب كند.
اين مسابقه براي دانش‌آموزان و دانشجوياني طراحي شده كه به بازي علاقه دارند و در ضمن مي‌خواهند خودشان طراح بازي‌هاي خود باشند. تاكنون 17 تيم براي شركت در Dare 08 انتخاب شده‌اند كه نتايج مسابقه نيز به زودي اعلام خواهد شد.
از سويي بررسي‌هاي ديگر نشان مي‌دهد كه كمبود استعدادهاي جوان بازي‌سازي در انگليس نتيجه مرگ «فرآيند كدنويسي اتاق خوابي» يا Bedroom Coding است.
در اين بررسي عنوان شده كه بسياري از نيروهاي توانمند صنعت بازي، برنامه‌نويسي را در خانه آموخته‌اند. آنها در واقع نسل جوان دهه‌هاي 80 و 90 ميلادي هستند كه با كامپيوترهاي خانگي سر و كله زده‌اند و خاطرات بسياري از دستگاه‌هايي مثل Atari ST يا Sinclair Spectrum دارند.
اما دوره اين دستگاه‌هاي بازي ديگر سپري شده و امروز با شايع شدن دستگاه‌هاي بازي مثل پلي‌استيشن، شاهد مرگ فرهنگ كدنويسي اتاق خوابي هستيم. هر چند گروهي نيز معتقدند كه هنوز هم Pc‌ها در خانه‌ها حكمراني مي‌كنند و ابزارهايي بسيار مناسب براي كدنويسي هستند.
اما مشكل - و راهكار احتمالي - را بايد جاي ديگر جست و جو كرد. Tiga در اطلاعيه‌اي مطبوعاتي بيان مي‌دارد كه سازندگان بازي بايد به مجموعه‌هاي مختلف براي كشف استعداد نظر داشته باشند. براي مثال جلب زنان بيش‌تر به اين صنعت در‌آينده ضروري است. دختران به ويژه در انگلستان نتايج بهتري از پسران در دروس رياضي به دست مي‌آورند و همان‌طور كه گفته شد، توان درك رياضيات در صنعت بازي بسيار مهم است. بنابراين به عقيده Tiga شايد پاسخ مناسب به مشكل كمبود استعداد در انگلستان، عقب‌گرد يا تلاش براي جذب حوزه‌هاي كامپيوتر نيست، بلكه گشودن درها به روي دختراني است كه رياضيات را خوب بلدند. در تاييد نظريه Tiga، اخيرا نتايج تحقيقي در نشريه اكونوميست منتشر شده كه نشان مي‌دهد دختران در كشورهاي توسعه يافته به اندازه پسران و در شرايطي حتي بهتر از آنها در رياضيات و فيزيك نمره كسب مي‌كنند. اين موضوع آنجا اهميت مي‌يابد كه بدانيم شرايط تحصيلي در كشورهاي توسعه يافته براي دختران و پسران برابر است. البته همواره پسران علاقه بيش‌تري به سر و كله زدن با فناوري نشان داده‌اند. اما مشكل اينجاست كه امروزه تعداد استعدادهاي «مذكر» در صنعت بازي انگلستان اندك است. بنابراين همزمان با اعمال فشار به دولت براي ارايه تسهيلات در جهت نگهداري استعداد‌ها، بايد به زنان هم نظر داشت. در واقع آينده صنعت بازي انگلستان را دختران انگليسي رقم خواهند زد.