زنی که شوهر خود را در تهران کشت و رضایت خانواده داغدار را با پرداخت «دیه» گرفت امروز از جنبه عمومی جرم محاکمه شد.
زن سالخورده‌ای سوم بهمن83 به دادسرای جنایی تهران رفت و به سلیمانی ـ دادیار شعبه دوم ـ گفت: پسرم هشت ماه است که ناپدید شده اما عروسم «زهرا» ادعا می‌کند او برای کار از نظام آباد به ترکیه رفته است.پسرم طی این مدت هیچ تماسی با من نداشته است و چون با عروسم اختلاف داشت گمان می‌کنم قربانی جنایت شده است.
با طرح این فرضیه ، تجسس پلیس برای افشای راز ناپدید شدن احمد آغاز شد و زهرا که تحت بازجویی قرار گرفته بود ادعا کرد با شوهرش در ترکیه ، تماس تلفنی دارد.
ریز مکالمه های تلفنی اما نشانی از تماس ترکیه نداشت و دروغگویی‌های این زن برملا شد. در همین حال زهرا قفل سکوت بر لب خود زد تا اینکه شک بازپرس و پلیس جنایی تهران به «لق» بودن موزاییک‌های اتاق پذیرایی خانه احمد، مسیر تحقیق را وارد مرحله تازه‌ای کرد.
با خاکبرداری این اتاق ، جنازه شوهر نگون بخت که 9 ماه از مرگش می‌گذشت در عمق دو متری زمین کشف شد و کلید معما به دست آمد.
زهرا که شواهد نشان می داد با دوست خیانتکار شوهرش به نام «هوشنگ» رابطه داشت اعتراف کرد: احمد بداخلاق بود و مرا کتک می‌زد.روز جنایت ، دو فرزندم را به خانه خواهرم بردم و وقتی برگشتم یک آمپول به احمد تزریق کردم که بی حال شد. بعد با آجر به سرش کوبیدم و...
با پایان رسیدگی مقدماتی ، پرونده شوهرکشی به دادگاه کیفری تهران فرستاده شد. در رسیدگی قضایی به این ماجرا که در شعبه 71 دادگاه کیفری تهران به ریاست قاضی «نورا...عزیزمحمدی» و با حضور چهار مستشار (رحیمی، افتخاری، عبدالهی و باقری) برگزار شد ابتدا شهریاری - نماینده دادستان - به تشریح کیفرخواست پرداخت.
وی اظهار داشت:زهرا 30 ساله شوهرش احمد 38 ساله را در خانه اش کشت و جنازه را در خانه خود دفن کرد.حالا با توجه به نظریه پزشکی قانونی ، اعتراف صریح زهرا و تقاضای اولیای دم ، برای این زن تقاضای اشد مجازات دارم. سپس وکیل خانواده داغدار ، رو به روی پنج قاضی ایستاد و به نمایندگی از مادر قربانی که به خاطر شرایط بغرنج روحی نتوانست به دادگاه برود برای زهرا حکم مرگ خواست.
نوبت به دو دختر احمد به نام های رضوانه و مرجانه که رسید اعلام کردند از مادرشان شکایتی ندارند و از خونخواهی گذشته اند.
همچنین هوشنگ ، منکر هر گونه رابطه پنهانی با زهرا شد:«خیال می کردم شوهر زهرا مرده و فقط برای خرید لوازم خانه اش با این زن رفت و آمد داشتم.»
*قاضی: با چه مجوزی به شناسنامه «احمد» عکس خودت را چسباندی تا با طلاق ساختگی، زهرا را عقد کنی؟
*هوشنگ:من ، زن و سه بچه دارم.اصلا قصد ازدواج با زهرا را نداشتم و تحت فشار به رابطه پنهانی اعتراف کردم.
زهرا نیز در دفاع از خود گفت: هیچ انگیزه ای برای کشتن شوهرم نداشتم. 16 سال بود که با او زندگی می کردم. احمد مدتها بود دندان درد داشت و آن روز یک آمپول آورد تا تزریق کنم و خیلی اصرار کرد.
وی اضافه کرد:آمپول را که زدم حالش بد شد، به من حمله کرد و میز را به طرفم انداخت . برای فرار از دستش با آجر چند ضربه به سرش کوبیدم.
این زن توضیح داد: خیلی ترسیده بودم. جنازه را داخل حمام بردم، در را بستم و به سراغ بچه هایم رفتم. صبح که شد فرزندانم را به کرج بردم و یک کارگر آوردم تا وسط پذیرایی را بکند اما به لایه سیمانی خورد و کار را رها کرد. ناچار شدم به تنهایی یک قبر دومتری در پذیرایی خانه ام بکنم. جنازه را داخل حمام غسل دادم و داخل قبر گذاشتم، رویش را موزاییک کردم و ...
*قاضی: اگر با شوهرت اختلافی نداشتی پس چرا بعد از تزریق آمپول و تشنج ، او را به بیمارستان نرساندی؟
*زهرا : «احمد» بعد از تزریق دیوانه شده بود و من برای فرار از دستش ناچار شدم با آجر به سرش بکوبم. چون خیلی ترسیده و یک شبانه روز با جنازه تنها بودم آن را دفن کنم.
قاضی عزیز محمدی دستور داد فیلم بازسازی صحنه هایی که زهرا در آن به بیان جزییات جنایت پرداخته است نمایش داده شود.
زن تبهکار پس از دیدن فیلم ، ادعا کرد : آن موقع تحت فشار بودم و مجبور شدم بگویم به سر احمد کوبیده و کابل را دور گردنش پیچیده ام.حالا تاکید می کنم فقط دو ضربه به شوهرم زدم و هیچ کابلی نداشتم که دور گردنش بپیچم.
زهرا با توجه به مدرک های موجود به قصاص نفس (اعدام) محکوم شد و حکم در شعبه 33 دیوان عالی کشور به تایید رسید.او که در یک قدمی چوبه دار قرار داشت سرانجام به خانواده شوهرش «دیه» داد و این زن به زندگی برگشت.
روز چهارشنبه زن جوان در شعبه 71 دادگاه کیفری پایتخت از جنبه عمومی جرم ، محاکمه و به زندان محکوم شد.