محققان در بريتانيا اعلام كردند كه طلاق به رغم رواج و مقبوليت اجتماعي بيشتر آن در اجتماع هنوز هم ضربات زيادي را به زندگي كودكان وارد مي‌كند.
"تحقيق توسعه ملي كودكان" بر روي بيش از 17 هزار كودك متولد شده در بريتانيا در يك هفته در سال 1958 شروع شد و تمامي آنها را در طول زندگيشان زير نظر گرفت.
با رسيدن اين دست به سن 50 سالگي محققان به مقايسه زندگي‌هاي آنان با گروه‌هاي ديگر متولد شده در سالهاي بعد پرداختند. اين مطالعه طولاني تأييد كرد كه كودكاني كه در سال 1958 متولد شده‌اند بسيار كمتر از كودكان كنوني طلاق و جدايي والدين خود را تجربه كرده‌اند.
در آن زمان فروپاشي خانواده‌ها ننگ اجتماعي بيشتري را دارا بود كه يكي از علل تأثيرات منفي طلاق بر كودكان نيز تلقي مي شد.اما داده‌هاي اين تحقيق نشان مي‌دهد كه با وجود مقبوليت بيشتر طلاق در جامعه اين پديده هنوز هم تأثيرات قبلي خود بر روي كودكان را داراست.
در اين تحقيق آمده است:"ممكن است بيان شود كه با رواج بيشتر طلاق عواقب آن ممكن است كاهش يابد اما مقايسات انجام شده با كودكان متولد شده در سال 1970 نشان داد كه اينگونه نيست."
در مقايسه‌هاي انجام شده ميان كودكان متولد سال 1958 با كودكان متولد سال 1970 زماني كه به سن 30 سالگي رسيدند نشان داد كه كودكان طلاق در هر دور گروه از مشكلات مشابهي رنج مي‌برند و اغلب داراي افسردگي هستند.
همچنين كودكان طلاق در دوران مدرسه و در زمان وارد شدن به بازار كار عملكرد ضعيف تري را نسبت به همسالان خود داشته‌اند و احتمال ناكامي در زندگي مشترك در ميان آنها نيز بالاتر از سايرين بوده است.