خبرنگار مينويسد، از مرگ و خون، از ويراني، از فقر، از سرماي سخت خيابانهاي زمستان زده مينويسد و تمام وقايع خوب و بد اجتماع را به قضاوت مينشيند و همه را آنگونه كه بايد ميبيند و حكمش را بر مبناي حقيقتي كه هست اعلام ميكند تا ثبت شود تمام آنچه مخاطب حق دارد بداند و بايد به ذهن تاريخ سپرده شوند و فردا روز خبرنگار است، روزي كه از شهادت يك خبرنگار گواهي ميدهد.
17 مردادماه روز خبرنگار نامگذاري شده است، خبرنگاري كه مينويسد تا واقعيتي پوشيده نماند؛ هيچ واقعيتي در هيچ برههاي از زمان؛ جنگ، انتخابات، خشكسالي، بيماري، صلح و حتي شكست؛ خبرنگاران ما در حقيقت مورخان تاريخي هستند كه با خطرپذيري افتخارآفريني ميكنند.
خداوند متعال قرنها پيشتر از سال 1377 هجري شمسي به قلم سوگند خورد؛ سالي كه خبرنگار محمود صارمي هدف طالبان جاهل متحجر قرار گرفت و خونش بر تمام سياهيهاي نگاشته شده بر قلب سفيد كاغذ سرخي هيجان انگيزي متولد كرد تا اين بهانهاي شود كه روزي را براي گراميداشت روز خبرنگار اختصاص دهند.
صارمي شهيد شد تا بار ديگر ثابت كند حقيقت دشمناني دارد كه ميدانند چگونه سدي شوند در برابر سيل هميشه خروشان واقعيتهاي غيرقابل انكار؛ دشمناني جاهل كه فراموش ميكنند زماني ميرسد كه سد سرريز ميكند زيرا گويندگان حقيقت بسيارند و ناتمام.
اما خبرنگار با اين همه سختي خبر مينگارد كه چه رخ دهد؟ خبرنگار سياهي اجتماع را بر ورق هاشور ميزند تا دست مسوولان امر كه تلخي آن را درك كردهاند همه چيز را سفيد و يا در حد امكان خاكستري كنند.
ميگويند خبرنگاري جزو مشاغل سخت در جهان به حساب ميآيد و خبرنگار مسووليت اجتماعي هم دارد زيرا اين حرفه پيش از آنكه يك شغل اقتصادي باشد، يك وظيفه و مسووليت اجتماعي است و از اين رو بعد اقتصادي حرفهي روزنامهنگاري نسبت به مسووليت اجتماعي آن در درجه دوم اهميت قرار ميگيرد و كساني كه به اين حرفه وارد ميشوند، در وهله اول بايد نگران مسووليت اجتماعيشان باشند.
بايد پذيرفت كه اطلاعات، نه يك كالاي بازرگاني كه نوعي خدمت اجتماعي است، از اين منظر روزنامهنگاران به عنوان كساني كه در كار توليد، پردازش و نشر اخبار و اطلاعات هستند نميتوانند به اين حرفه تنها از منظر تامين منافع شخصي و كوشش براي پيش بردن مقاصد حرفهيي يا حتي تامين منافع صاحبان و مديران رسانه نگاه كنند، چرا كه در برابر جامعه مسوولند.
بخشي از اعلاميهي 1978 يونسكو در مورد حقوق مسووليتهاي روزنامهنگار، تاكيدي بر اين ادعاست؛
«حق دسترسي به اخبار واقعي، از ضرورت شناخت شرايط محيط زندگي، براي رفع نيازهاي اجتماعي و نگهباني از منافع ملي، سرچشمه ميگيرد. در اين بين وظيفه اصلي روزنامهنگاران آن است كه اطلاعات صحيح، جامع و كامل در مورد موضوعات مربوط به نيازهاي جامعه و منافع ملي، در اختيار مردم بگذارند و به عبارت ديگر، موظفند تمام اطلاعاتي را كه شهروندان براي مشاركت فعال در زندگي مدني به آنها نياز دارند، آماده كرده و به آنان ارايه كنند».
روز خبرنگار بايد بهانهاي باشد كه ما روزنامهنگاران به خود بنگريم و شان و جايگاهمان را در جامعه باز تعريف كنيم و بعد از جامعه توقع داشته باشيم كه ما را به رسميت بشناسند.
هميشه روايت پيروزي و حماسه را از لسان خبرنگاران و راويان اين اخبار ميشناسيم، پس خبرنگار نميميرد چراكه تاريخ و زمان نميميرد؛ وسعت زندگي خبرنگاران خانواده نيست، وسعت زندگي آنها تنها اهل قلم و فرهنگ نيست، بلكه ميهن است، جهان است و از همه فراتر حتي جهان نيست بلكه گسترهي زمان است.
ما همهي تاريخ، هويت، فرهنگ خود را از زبان گزارشگرانمان راستين ميبينيم كه اين حماسهها را به تصوير ميكشند و راوي صادق حقايقي ميشوند كه تاريخ يك ملت را تشكيل ميدهد و نقطهي پيوند نسلها را فراهم ميكند كه اين عزت و افتخار ميهن است؛ بنابراين خبرنگار و رسانه در ايجاد پيوند براي فرهنگ و تاريخ كشور را رقم ميزنند.
به بهانهي اين روز بار ديگر ياد شهيد صارمي و ديگر شهداي خبرنگار، بويژه شهداي سانحه هوايي را كه با كوششهاي صادقانه براي دسترسي، توليد، توزيع و انتشار اطلاعات از هيچ تلاشي دريغ نورزيدند گرامي ميداريم.
| 