متخصصان مي‌گويند؛ بازي كردن كودكان در فضاي خارج از منزل و در محيط‌هاي باز به حفظ سلامت چشم آنها كمك مي‌كند.
مطالعات جديد نشان مي‌دهد كه تعداد كودكان مبتلا به مشكل نزديك بيني در جهان رو به افزايش است و اين رشد بويژه در بين كودكان شهرنشين در شرق آسيا بيشتر مشاهده مي‌شود.
به گفته پزشكان؛ كودكان مبتلا به نزديك بيني شديد علاوه بر اين كه بايد خود را با اين مشكل تطبيق دهند درعين حال هم بيش از كودكان سالم در معرض آسيب‌هاي چشمي و حتي نابينايي در دوران بلوغ و بزرگسالي هستند.
هرچند فاكتورهاي ژنتيكي نقش قابل توجهي در ابتلا به نزديك بيني ايفا مي‌كنند اما تحقيقات جديد نشان مي‌دهد كه عوامل محيط زيستي نيز به اين روند دامن مي‌زنند و در تشديد خطر بروز نزديك بيني موثر هستند.
نزديك بيني معمولا در طول سالهاي مدرسه آغاز شده و پيشرفت مي‌كند، اما بررسي‌هاي روي نقش مطالعه شديد و ساير كارهاي چشمي در فاصله نزديك نشان داده است كه نقش اين فاكتورها در بروز نزديك بيني اندك است.
اما از سوي ديگر يك تحقيق جديد به سرپرستي دكتر كاترين آ. رز روي بيش از 4000 كودك محصل استراليايي نشان داده است كه فعاليتهاي خارج از منزل در كنترل نزديك بيني نقش مهمي ايفا مي‌كنند.
بررسي اين اطلاعات جديد به كشف يك نكته كليدي انجاميد كه بر اساس آن نرخ ابتلا به نزديك بيني در كودكان 12 ساله‌اي كه فعاليت آنها در خارج از منزل بيشتر بود به ميزان قابل توجهي كاهش پيدا كرد. اين تاثير به حدي است كه به گفته پژوهشگران حتي فعاليت در فضاي باز از ورزش كردن در محيط بسته براي پيشگيري از بروز نزديك بيني موثرتر و مفيدتر است. اين تحقيق در نشريه اوپتالمولوژي به چاپ رسيده است.