با نزديک شدن به زمان انتخابات درون حزبي در حزب کاديما رژيم صهيونيستي، آتش جنگ قدرت نيز در اين رژيم براي تصدي پست نخست وزيري شعله ور شده است.
پس از جدي شدن روند رسيدگي به پرونده هاي فساد مالي "ايهود اولمرت" نخست وزير رژيم صهيونيستي، وي که سوابق بدي همچون شکست از حزب الله لبنان در جنگ 33 روزه سال 2006 ميلادي را در پرونده خود داشت، بيش از گذشته تحت فشار انتقادها براي کناره گيري از قدرت قرار گرفت.
اولمرت که تا يک ماه پيش در برابر فشارها براي کناره گيري از قدرت مقاومت کرده بود با بالا گرفتن رسوائي هاي ماليش سرانجام تسليم شده و خبر از کناره گيري از قدرت پس از انتخابات درون حزبي حزب کاديما داد.
پس از اين اعلام ابتدا رقابت ميان "تزيپي ليوني" وزير امور خارجه رژيم صهيونيستي و "شائول موفاز" وزير حمل و نقل اين رژيم براي تصدي پست رياست حزب کاديما و نخست وزيري رژيم اسرائيل آغاز شد اما در اين ميان "ايهود باراک" وزير جنگ اين رژيم که در ماههاي گذشته نيز شايعاتي مبني بر خروج حزب تحت رياست وي ( حزب کار ) از ائتلاف با کابينه اولمرت شنيده شده بود به يکباره موقعيت خود را در خطر ديد و از همين رو شروع به انتقاد از حزب حاکم رژيم و نخست وزير آن کرد.
در همين رابطه، باراک در مصاحبه اي جديد با شبکه 10 تلويزيون رژيم اسرائيل با انتقاد از اولمرت و "عمير پرتس" وزير جنگ سابق اين رژيم گفت : اسرائيل نيازمند نخست وزيري است که داراي تجارب امنيتي باشد و تجربه هاي بدست آمده در جنگ دوم لبنان ( جنگ 33 روزه ) به خوبي اين موضوع را توضيح مي دهد.
به گفته وزير جنگ رژيم اسرائيل، در جنگ 33 روزه هم نخست وزير و هم وزير جنگ از افرادي بودند که تجربه اي در امور امنيتي نداشتند و همين موضوع باعث موفقيت حزب الله لبنان در جنگ شد.
اما اين مصاحبه باراک با واکنش تند ليوني و موفاز مواجه شد و آنها باراک را به دخالت در امور داخلي حزب کاديما متهم کردند.
در اين ميان ليوني با انتقاد آشکار از باراک اعلام کرد : در حزب کاديما افرادي هستند که ميل به کاهش قدرت آن دارند و از همين رو با باراک همراهي مي کنند.
با اين اوصاف تا زمان مشخص شدن نتيجه رياست حزب کاديما، رژيم صهيونيستي هر روز شاهد کشمکش ميان مقامات خود براي تصدي نخست وزيري آن خواهد بود، کشمکشي که به لرزان تر شدن پايه هاي اين رژيم جعلي منجر مي شود و اين در حالي است که آمريکا اميدورا است در پايان سال جاري ميلادي مذاکرات صلح را ميان تل آويو و تشکيلات خودگردان به سرانجام برساند. آيا به راستي رسيدن به صلح در شرايطي که وضعيت رژيم صهيونيستي مشخص نيست و مقامات آن در حال جنگ قدرت هستند امکان پذير است؟