ركسینا سولر (R.Soler)، بوم‌شناس هلندی، و همكارانش كشف كرده‌اند كه حشراتی كه زیر زمین زندگی می‌كنند و حشرات گیاهخواری كه روی زمین‌اند، می‌توانند با استفاده از گیاهان به مثابه تلفن با یكدیگر ارتباط برقرار كنند. حشرات زیرزمینی سیگنال‌های هشداردهنده شیمیایی را از طریق برگ‌های گیاهان ارسال می‌كنند. حشرات برگخواری كه روی زمین‌اند گیاهانی را ترجیح می‌دهند كه توسط حشرات ریشه‌خوار زیرزمینی دست‌مالی نشده باشند. حشرات زیرزمینی علائم شیمیایی را از طریق برگ‌های این گیاهان منتشر می‌كنند، این علائم به حشرات روی زمین هشدار می‌دهد كه در قلمرو زیر پای‌شان حشرات گیاهخوار زیرزمینی حضور دارند. این توانایی در ارسال پیام بین موجوداتی كه در دو دنیای جدا از هم زندگی می‌كنند باعث می‌شود تا آنها بدون اینكه مجبور شوند بر سر یك گیاه با هم بجنگند از یكدیگر اجتناب كنند. به‌نظر می‌رسد كه این مكانیسم كه حشرات زیرزمین و روی زمین را قادر به تشخیص یكدیگر می‌كند، از طریق انتخاب طبیعی تكامل یافته و جلوی رقابت‌های غیرضروری را می‌گیرد. دانشمندان چند سالی است كه متوجه شده‌اند انواع مختلفی از حشرات روی زمینی اگر روی گیاهانی تغذیه كنند كه حشرات زیرزمینی مهمان‌ آنند، از سرعت رشد و تكوین‌شان كاسته می‌شود. عكس این قضیه برای حشرات زیرزمینی هم صادق است. خطوط تلفن علفی حشرات زیرزمینی از طریق خطوط تلفن علفی با افراد ثالثی هم ارتباط برقرار می‌كنند؛ همان‌هایی كه به دشمن طبیعی كرم حشرات شهره‌اند: زنبورهای وحشی انگلی كه تخم‌های‌شان را درون بدن حشرات روی زمین می‌گذارند. این زنبورهای پارازیت علاوه بر این از سیگنال‌های فراری كه توسط برگ‌ها متصاعد می‌شود نیز بهره‌مند می‌شوند؛ بدین ترتیب كه این سیگنال‌ها به آنها می‌فهمانند كه كجا می‌توانند میزبان مناسبی برای تخم‌های‌شان بیابند. این نوع ارتباط بین حشرات روی زمین و زیرزمین تاكنون فقط در سیستم‌های اندكی مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. هنوز معلوم نیست كه این پدیده چگونه بین این حشرات رواج یافته است.