مركز پژوهشهاي مجلس شوراي اسلامي مشكلات مربوط به جايگاههاي CNG و اتوبوسهاي گازسوز شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه را بررسي كرد.
دفتر مطالعات انرژي، صنايع و معادن اين مركز با مطالعه موردي جايگاههاي CNG و مشكلات اتوبوسهاي گازسوز شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه خاطرنشان ساخت كه اغلب تجهيزات مربوط به جايگاههاي سوخت CNG شركت واحد كه وارداتي هستند با اشكالاتي مواجهند از جمله اينكه 31 درصد از كمپرسورها ، 60 درصد ديسپنسرهاي 100 كيلوگرمي ، 25 درصد از ديسپنسرهاي 40 كيلوگرمي ، 35 درصد از نازل‌هاي سوخت‌گيري و 14 درصد از خشك‌كن‌هاي ايستگاههاي گاز ، معيوب يا خراب شده‌اند، ضمن اينكه جايگاه منطقه 10 شركت واحد نيز به دليل نداشتن برق و مشكلات ديگر اساسا راه‌اندازي نشده است.
از سوي ديگر عدم تناسب بين كمپرسورها و نازل‌هاي نصب شده، سبب شده است كه سرعت سوخت‌گيري افت نمايد و خرابي تجهيزات نيز اين وضعيت را تشديد كرده است.
اين گزارش مي‌افزايد: عدم تناسب بين جايگاه‌ها و تجهيزات نصب شده با تعداد اتوبوس‌ها نيز موضوعي است كه بايد مورد توجه جدي قرار گيرد، به طوري كه اگر همين تعداد جايگاه به طور ايده‌آل نيز كار كنند پاسخ‌گوي سوخت‌گيري اتوبوس‌هاي گاز سوز شركت واحد نخواهند بود.
در همين حال بر اساس گزارش‌ شركت واحد اتوبوسراني، عمده اتوبوس‌هاي اين شركت ساخت كارخانه‌هاي ايران خودرو ديزل و شهاب خودرو‌اند و اين دو كارخانه سهم بزرگي از بازار اتوبوس كشور را به خود اختصاص داده‌اند و با توجه به اينكه شركت‌هاي سازنده بيشتري در كشور وجود ندارد، بنابراين بازار اتوبوس كشور به صورت انحصاري در اختيار اين دو شركت درآمده است.
اين گزارش سپس اشكالات اتوبوسهاي گازسوز ساخت شركت‌هاي ياد شده را برشمرد و افزود: عموما شركت‌هاي سازنده اتوبوس، موتورهاي گازسوز وارداتي را بر روي شاسي اتوبوس ديزلي مونتاژ مي‌كنند و اين درحالي است كه شاسي، اتاق، بدنه، نوع جوشكاري، سيستم برق و كمپرس اتوبوس پايه گازسوز و ديزلي با يكديگر تفاوت دارند كما اينكه بر اساس گزارش شركت واحد، اتوبوس‌هاي گاز سوز مدل 457 ايران خودرو ديزل داراي مشكل ساختاري هستند و موتور آنها تحمل احتراق CNG را ندارند.
به علاوه نصب تجهيزات جانبي جهت استفاده از سيستم گاز در اتوبوس‌هاي گاز سوز حدود يك تن بار اضافي را به اتوبوس تحميل مي‌كند و اين بار اضافي باعث مي‌شود كه نيروهاي رانش و ترمز به علت لحاظ نكردن آنها در محاسبات طراحي در زمان حركت و ترمز ، شكستگي اتاق از ناحيه ستون‌ها را به دنبال داشته باشد. همچنين سازگار نبودن شاسي با نوع موتور باعث سايش بيشتر لاستيك‌ها مي‌شود.
نكته ديگر اين كه تست دوره‌اي به منظور كنترل ضرايب ايمني مخازن CNG از اهميت بسياري برخوردار است اما بر اساس گزارش شركت واحد با وجود مكاتبات مكرر اين شركت با متوليان اين امر تاكنون هيچ اقدام مثبتي در اين زمينه انجام نشده است.
اين در حالي است كه عدم تامين به موقع قطعات يدكي اتوبوس‌هاي گاز سوز حتي در دوره گارانتي و هزينه بالاي قطعات باعث شده است كه تعداد زيادي از اتوبوس‌هاي جديد در پاركينگ‌ها متوقف شوند و اين وضعيت باعث شده كه ميانگين سرانه هزينه تعمير و نگهداري اتوبوس‌هاي گاز سوز از اتوبوس‌هاي ديزلي بيشتر باشد و كمبود نيروهاي فني متخصص با توجه به پيچيدگي تعميرات اتوبوس‌هاي گاز سوز نيز از جمله مشكلات مضاعف در اين زمينه شده است.