محققان کانادايي موفق شدند مفهوم بعضي شيوه هاي آواز خواندن در پرندگان را درک کنند.بر اساس مطالعات زيست شناسان و جانور شناسان، جانواران معيني از جمله گونه هاي مختلف از پرندگان گرمسيري در هنگام خواندن آواز به همان اندازه با يکديگر همخواني دارند که انسانها دارند.
آنها با دقت اصوات موسيقي را هماهنگ، پراکنده و يا همپوشاني کرده و همخواني کاملي را به وجود مي آورند و گاهي آنقدر يکسان مي خوانند که صدا به نظر متعلق به يک پرنده مي آيد.
زيست شناسان نظريات مختلفي را براي توضيح اين اجراهاي موسيقيايي خيره کننده مطرح کرده اند. با اين حال آزمايشهاي رفتاري اين گونه هاي همخوان با مشکل مواجه بوده زيرا بعضي از اين گونه ها در جنگل هاي متراکم زندگي کرده و امکان مشاهده رفتاري آنها از نزديک وجود ندارد.
در جهت تکميل اين تحقيقات، دو محقق کانادايي براي درک مفهوم همخواني گونه هاي مختلف در پرندگان توانستند با استفاده از ميکروفن موقعيت پرندگان را بر اساس صداي آنها مشخص کرده و در نهايت با تعيين مکان جفت هاي همخوان و تعيين فاصله آنها در هنگام خواندن، دليل اين هم خواني ها را مشخص کنند.
اين محققان در کاستاريکا به تعقيب يک جفت چکاوک سفيد و قرمز به نام چکاوک"Thryothorus" پرداخته و دريافتند که همخواني زوجها زماني با همپوشاني مواجه مي شود که آنها از يکديگر به ميزان 140 متر فاصله گرفته اند.
اين نوع همخواني نشان مي دهد که همخوانان از اين راه براي ارتباط برقرار کردن و يافتن يکديگر سود مي جويند. البته اين فرايند تنها در زمان جدايي رخ نداده و پرندگان زماني که در کنار يکديگر نيز قرار دارند به همخواني مي پردازند.
براي يافتن دليل اين عمل محققان صداي همخواني دو چکاوک ديگر را به گونه اي شبيه سازي کردند که به چکاوکها حس مورد هجوم قرار گرفتن توسط پرنده هاي ديگر القا شده و آن را پخش کردند. نتيجه اين عمل همخواني انفجاري دو چکاوک با صدايي بسيار بلندتر از حدي بود که در حالت عادي با يکديگر مي خواندند.
بر اساس گزارش نيوساينتيست، اين افزايش شدت صدا نشان داد که اين پرندگان از همخواني نه تنها براي برقراري ارتباط بلکه به عنوان ابزار دفاعي نيز سود مي جويند.