373 سال پيش در روز 15 سپتامبر سال 1635 ميلادي پير بولن دو سنامبوك دريانورد فرانسوي پا به جزيره مارتينيك گذاشت واين جزيره را به نام لويي سيزدهم پادشاه فرانسه تصاحب كرد. اندكي بعد ، جزيره گوادالوپ در نزديكي آن نيز به تصرف فرانسه درآمد.
اشغال اين جزاير درچارچوب اراده كاردينال دوريشوليو ، صدراعظم فرانسه براي اشغال و مستعمره كردن جزاير آنتيل در درياي كارائيب صورت گرفت.
جزيره مارتينيك در روز 11 نوامبر سال 1493 ميلادي توسط كريستف كلمب در جريان سفر دوم او كشف شده بود.
نام كنوني اين جزيره آتشفشاني برگرفته از نام اوليه سرخپوستي آن « ماتينينو » است.
از سال 1636 ميلادي پس از قتل عام سرخپوستان كارائيب ، ساكنان اوليه اين جزيره ، فرانسوي ها و كمپاني جزاير آمريكا به منظور كشت نيشكر بردگان سياهپوست را از سنگال و آنگولا به مارتينيك آوردند.
منازعات ميان مهاجرنشينان ، شورش هاي بردگان و جنگ با ساير قدرت هاي استعماري ، انگلستان و هلند براي مدت هاي طولاني از وقايع روزمره جزيره مارتينيك بودند.
برده داري يكبار در سال 1794 ميلادي لغو شد اما در سال 1802 ميلادي دوباره توسط ناپلئون بناپارت برقرار گرديد.
در آن زمان جزيره مارتينيك كه وسعت آن 1100 كيلومتر مربع است 100000 نفر جمعيت داشت كه 90 درصد آنها بردگان سياه پوست يا دورگه بودند.
تا اينكه سرانجام در سال 1848 ميلادي برده داري نه تنها در مارتينيك بلكه در مجموعه مستعمرات فرانسه براي هميشه ملغي شد.
در روز 8 مه سال 1902 ميلادي ، جزيره مارتينيك قرباني فوران آتش فشان پله مي گردد و در اين فاجعه شهر سن پير و 28000 نفر اهالي آن از بين مي روند.
در سال 1946 ميلادي ، جزيره مارتينيك به يك استان ماوراء البحار جمهوري فرانسه تبديل شد.
به اين ترتيب در روز 15 سپتامبر سال 1635 ميلادي پير بولن دو سنامبوك دريانورد فرانسوي پا به جزيره مارتينيك گذاشت و اين جزيره را به نام لويي سيزدهم پادشاه فرانسه تصرف كرد.
اشغال جزاير آنتيل در درياي كارائيب به دستور كاردينال ريشوليو صدراعظم فرانسه صورت گرفت.
جزيره مارتينيك پس از چند قرن استعمار و سپري كردن دوراني پر فراز و نشيب سرانجام به يك استان ماوراء البحار جمهوري فرانسه تبديل شد و امروز اين جزيره با وسعت 1100 كيلومتر مربع و 400 هزار نفر جمعيت جزيي لاينفك از خاك فرانسه است.