از پيچ كوچه كه مي‌گذرند، قدم‌ها كند مي‌شود، نگاهش را از صورت مادر برنمي‌دارد. دست‌هاي كوچكش، يخ مي‌كند، مادر كه همسن و سال‌ها را نشان مي‌دهد، ضربان قلبش تندتر مي‌زند، مي‌داند كه بايد دست‌هايش را از دستان مادر جدا كند؛ يعني باز هم او را مي‌بيند؟
اگر نگوييم همه اما بيشتر كلاس اولي ها در روزهاي اول شروع مدرسه هميشه با اضطراب به مدرسه مي‌روند، آماده كردن كودكان 7 ساله براي ورود به مدرسه - بخصوص آنها كه محيط پيش‌دبستاني را تجربه نكرده‌اند تنها محدود به خريد كيف و كفش و نوشت‌افزار نيست.
در اين سن كودك اين لوازم را مانند اسباب بازي‌هايش دوست دارد و رويارو شدن با واقعيت جديدي به نام خروج از خانه را درك نمي‌كند. حتي از آنها كه دوران خردسالي را در مهدكودك سپري كرده‌اند هم نمي‌توان انتظار درك درستي از محيط آموزش رسمي داشت.
ترس و اضطراب از مدرسه برنگاه كودك نسبت به محيط بيرون از خانه حتي غيراز مدرسه تاثير مي‌گذارد، به طور مستقيم پيشرفت تحصيلي و اجتماعي او را كند مي‌كند.
شادي شيرآسب روان‌شناس، درباره ريشه ترس و اضطراب از مدرسه در كودكان به خبرنگار ما مي‌گويد: مهم‌ترين دليل اين اضطراب، جدايي از مادر است، بچه‌ها تا سن مدرسه بيشترين زمان را با مادر سپري مي‌كنند، اما گروهي از كودكان كه در گذشته آنجا كه بايد مادر در كنارشان باشد، نبوده و پيش از اين احساس عدم امنيت كرده‌اند، هنگام رفتن به مدرسه بيشتر از ديگران اضطراب دارند و فكر مي‌كنند ممكن است اين احساس عدم امنيت ادامه پيدا كند و هيچ وقت مادرشان را نبينند.
اما گروهي از كودكان ذاتا ترسوترند و براساس ويژگي‌هاي خلقي و سرشتي مضطربند و ترس آنها از مدرسه به شيوه‌هاي تربيتي يا احساسات گذشته مربوط نمي‌شود.
وي شيوه‌هاي مواجه شدن با اين دو گروه كودك را حائز اهميت مي‌داند و ادامه مي‌دهد: مادر پيش از شروع مدرسه بايد به مرور اين احساس را كه همواره در كنار كودك است در او تقويت كند.
اين روان‌شناس ترس از مدرسه را تقريبا در بسياري از كودكان طبيعي مي‌داند كه به مرور زمان و در صورت تشديد با مشاوره و گفتگو قابل درمان است.
شيرآسب عقيده دارد نبايد از كودكان انتظار داشت تغييرات محيطي را سريع بپذيرند؛ چون احساس تسلط محيط برفرد حتي در بزرگسالان هم احساسات ناخوشايندي به همراه دارد.
وي به معلمان پايه اول ابتدايي نيز پيشنهاد مي‌كند تا در روزهاي اول نسبت به رعايت قوانين خشك و رسمي مدرسه انعطاف‌ بيشتري نشان دهند.مديركل دفتر ابتدايي پيش‌دبستاني وزارت آموزش و پرورش نيز در اين باره به والدين پيشنهاد مي‌كند: با بچه‌ها در مورد مدرسه بيشتر صحبت كنيد، وسايل مدرسه را با حضور خود او تهيه كنيد و از سليقه و نظرش استفاده كنيد.
عليرضا رحيمي توضيح مي‌دهد: خانواده‌ها بايد در روزهاي اول خاطرات شيرين خود را از مدرسه براي كودكان تعريف كنند. تا اين دسته از دانش‌آموزان براي حضور در مدرسه رغبت بيشتري پيدا كنند.
رحيمي تاكيد مي‌كند: توصيه‌ام اين است كه والدين روز اول در اختيار دانش‌آموز باشند، اگر شاغلند مرخصي بگيرند و براي بيرون آ‌مدن از محيط مدرسه عجله نكنند، چون اين كار براي آن دسته از دانش‌آموزاني كه با جدايي از پدر و مادر نگرانند، مشكلات بيشتري ايجاد مي‌كند.
همچنين والدين لازم است هنگام تعطيلي مدرسه، حتما حضور داشته باشند و چنانچه دانش‌آموزي بي‌تابي مي‌كند او را براي همه ساعت‌ها نگه ندارند، بلكه او را پس از يك ساعت يا هر اندازه كه لازم است مرخص كنند.