قهرمان تکواندو جهان گفت: هرگاه تشخیص دهم که دیگر در این رشته کارایی لازم را ندارم، خداحافظی خواهم کرد.
مهدی بی‌باک افزود: خوشبختانه مصدومیتم به طور کامل رفع شده و نزدیک به 2 ماه است که تمرینات جدی خود را آغاز کرده ام.
وی حضور در لیگ را به عنوان نخستین هدف خود عنوان کرد و اظهار داشت: بعد از آن نیز در اردوهای مسابقات جهانی شرکت می کنم. در 2 وزن 6 و 7 تکواندوکاران بسیار خوبی حضور دارند که همگی از حریفان جدی من هستند، بنابراین در اولین گام باید به فکر کسب جواز حضور در این میدان باشم.
بی باک خاطرنشان کرد: در دوره گذشته مسابقات جهانی چون مدال طلایی برای ایران بدست نیامد این تصور وجود داشت که عملکرد خوبی نداشتیم. در آن دوره همه مدال های طلا میان هشت کشور تقسیم شد و این نشان دهنده پیشرفت تکواندو و کار سخت ما در دانمارک خواهد بود.
وی در پاسخ به اینکه عملکرد چهارساله تا المپیک لندن ملاکی برای انتخاب نفرات اعزامی است، تصریح کرد: برای پکن نیز هرچه فکر می کردیم، انجام نشد. در ابتدا تصور نمی شد که وزن یک برای المپیک انتخاب شود. درست است که در این وزن بهزاد خداداد از قهرمانان مدال آور جهان است؛ اما پشتوانه دیگری وجود نداشت و همانطور که دیدیم با مصدومیت بهزاد یک جوان بی تجربه که حتی سابقه حضور جهانی نیز نداشت، اعزام شد.
قهرمان جهان ادامه داد: در وزن دوم و سوم المپیک چهره های شاخص فراوانی داشتیم. ساعی مهمترین گزینه در وزن دوم بود، من، کرمی، رجلی و طالبی در وزن 80- کیلوگرم و در وزن 80+ رستمی توانستیم مدال کسب کنیم؛ ولی در نهایت وزن اول و سوم انتخاب شدند.
وی گفت: فکر نمی کنم این مساله به حضور کره‌ایها ربطی داشته باشد. شاخص ترین قهرمانان در وزن سوم حضور داشتند در وزن اول هم وضع همینگونه بود. به عقیده من کره ای ها در این دو وزن احساس خطر کردند که نماینده نداشتند.به خاطر انتخاب وزن سوم بود که هادی ساعی مجبور به تغییر وزن شد.
بی باک با تاکید بر اینکه هر قهرمان خود بهتر می داند چه زمانی باید خداحافظی کند، افزود: وقتی یک قهرمان به اوج می رسد برخی از دخالت های نابه جا موجب می شود که نتواند به موقع به هدف مورد نظر خود دست یابد.به عنوان مثال همه معتقد بودند که هادی ساعی سنش برای المپیک زیاد و حضورش در پکن درست نیست درحالیکه هر قهرمان خودش بیشتر از دیگران به این مسائل واقف است.
وی با اشاره به اینکه تا المپیک انگلیس 34 ساله خواهد شد، اظهار داشت: زمانی که باید به المپیک می رفتم به دلایل مختلف نتوانستم. تا جایی که مطمئن باشم برای تکواندو کارایی دارم، می مانم و اگر روزی احساس کنم که دیگر کاری از دستم برنمی آید خداحافظی خواهم کرد. فعلاً برای مسابقات جهانی برنامه ریزی کرده ام و در وزن خودم شرکت می کنم.