در شرايطي كه برخي تحليلگران حوزه جوانان براين باورند كه طرح ادغام سازمان ملي جوانان با سازمان تربيت بدني و الحاق آن به وزارت رفاه بايد با قدرت و هرچه سريع‌تر از سوي نمايندگان مجلس دنبال شود.
معاون برنامه‌ريزي اين سازمان نظر ديگري دارد و مي‌گويد: محدودكردن امور فرابخشي جوانان در يك وزارتخانه، نمي‌تواند راهگشاي مسائل مرتبط با جوانان باشد.
نمايندگان پيگير طرح ادغام، جلوگيري از اتلاف سرمايه ملي و ايجاد ساز و كار مشخص براي مهار و پاسخگويي به مجلس از سوي معاونت‌هاي رياست‌جمهوري را از دلايل ادغام اين 2 سازمان مي‌دانند.
اين در شرايطي است كه به گفته محمد صادق اكبري، معاون سازمان ملي جوانان، تجميع و محدود كردن امور فرابخشي و ستادي جوانان، در يك وزارتخانه اجرايي، برون‌داد مناسبي ندارد به‌طوري‌كه ممكن است كار فرابخشي در لايه‌هاي كار اجرايي گم شود.
او با بيان اينكه سازمان ملي جوانان براساس تكليف قانوني، وظايف خود را انجام داده است، گفت: در سال گذشته نيز مسئولان سازمان چندين بار با حضور در كميسيون فرهنگي مجلس با ارائه گزارش عملكرد سازمان، به سؤالات نمايندگان پاسخ دادند و با نمايندگان مجلس هشتم نيز در اين خصوص همكاري خوبي داشته‌ايم.
اما كارشناسان اجتماعي و تحليلگران مسائل جوانان بر اين باورند كه سازمان ملي جوانان تنها در ارائه برخي آمار و اعداد و ارقام موفق بوده و در مجموع نتوانسته در حوزه سياستگذاري و فراهم كردن بستر مناسب براي حل مشكل جوانان كارنامه قابل دفاعي داشته باشد.
شوراي‌عالي جوانان از سال 1371 و پس از آن سازمان ملي جوانان هرچند كه با هدف اهتمام همه جانبه به مسائل جوانان، ايجاد هماهنگي بين بخش‌ها و تلاش براي تعيين سياست‌هاي كلي حوزه جوانان، به پيشنهاد رئيس‌جمهوري وقت و تاييد شوراي‌عالي انقلاب فرهنگي تشكيل شدند، اما تاكنون نتوانسته‌اند در ترسيم چشم‌انداز جامع و روشن درباره حل مسائل مربوط به جوانان موفقيت چنداني به دست آورند.
معاون طرح و برنامه سازمان ملي جوانان، با اشاره به ديدار و گفت‌وگوي رئيس و برخي مسئولان سازمان ملي جوانان با برخي نمايندگان امضاكننده طرح ادغام، اعلام كرد: بارها اعلام كرده‌ايم كه آمادگي داريم، تا در هر گروه كارشناسي، عملكرد سازمان را براساس انتظارات قانوني از آن به قضاوت بگذاريم.
در اين ميان به‌نظر مي‌رسد كه بهتر است بررسي طرح ادغام به دور از شتاب‌زدگي صورت گيرد و سياستگذاري امور جوانان تحت‌الشعاع اين موضوع قرار نگيرد.
با اين همه هنوز اين انتقاد به سازمان‌ها و نهادهاي متولي امور جوانان وارد است كه رشد آنها كمي و تا حدودي شعاري است و اين پرسش كه چرا هنوز جوانان در تامين نيازهاي اوليه خود دستگاه‌هاي متولي امور جوانان را مورد انتقاد قرار مي‌دهند، پاسخ روشني با 2 گزينه دارد: يكي اينكه جامعه و جوانان بيش از حد متوقع شده‌اند و ديگر اينكه آمارها و اعداد و ارقام، چندان هويت و خاصيتي جز عدد و رقم بودن ندارند!