بانك مركزي در گزارشي اعلام كرد: مهم‌ترين عامل عدم كارايي مصرف انرژي، پايين بودن بهاي حامل‌‌هاي انرژي است و بهره‌وري انرژي، رابطه مستقيمي با بهاي انرژي دارد؛ به عبارت ديگر با افزايش بهاي حامل‌هاي انرژي، بهره‌وري انرژي نيز افزايش مي‌يابد.
اداره بررسي‌ها و سياست‌هاي بانك مركزي با انتشار گزارشي در مورد بهره‌وري و شدت انرژي در ايران و جهان اعلام كرد: در سال 2007 به ازاي هر بشكه نفت انرژي مصرفي در كشور تنها 219 دلار توليد ناخالص داخلي ايجاد شد؛ در حالي كه متوسط جهاني اين رقم 668 دلار و متوسط اتحاديه اروپايي معادل 1316 دلار بود.,
در سال 2007 به ازاي هر بشكه نفت انرژي مصرفي در اتحاديه اروپايي معادل 3/19، در جهان 8/9 و در ايران 2/3 برابر ارزش آن، توليد ناخالص داخلي ايجاد شده است.
اين گزارش با بيان اين‌كه ميزان توليد كالاها و خدمات به ازاي مصرف هر واحد انژري را بهره‌وري انرژي مي‌نامند آورده است بهره‌وري انرژي در ايران طي سال‌هاي 2000 1980 روندي نزولي داشته و پس از سال 2000 سيري صعودي يافته است اما بهبود بهره‌وري انرژي در ايران در سال‌هاي اخير ناشي از مصرف بهينه انرژي نبوده بلكه ناشي از افزايش قيمت نفت و افزايش درآمدهاي ارزي و امكان گسترش سرمايه‌گذاري در ساير بخش‌هاي اقتصادي و تأثير آن بر توليد ناخالص داخلي بوده است.
اين گزارش همچنين ضمن تعريف شاخص شدت انرژي به صورت ميزان مصرف انرژي به ازاي هر واحد از كالاها و خدمات آورده است، شدت انرژي در ايران تا سال 2000 روندي صعودي داشته و پس از سال 2000 شدت انرژي در كشور سيري نزولي يافته است. كاهش شدت انرژي در سال‌هاي اخير ناشي از افزايش قيمت نفت و تأثير مثبت آن بر توليد ناخالص داخلي بوده و متأثر از بهبود كاراي مصرف انرژي نيست.
اين گزارش در پايان نتيجه مي‌گيرد كه افزايش بهاي حامل‌هاي انرژي در كشور گريزناپذير بوده و تاخير در اين امر، عدم كارايي مصارف انرژي در ايران را تشديد خواهد كرد، بويژه آن كه بهاي تمامي حامل‌هاي انرژي در بازار‌هاي جهاني بشدت در حال افزايش است.