جنبش26 ژوئيه سازماني بود كه رهبري آن به عهده فيدل كاسترو بود و در سرنگوني فلوخنسيو با تيستا ديكتاتور كوبا در سال 1959 اصلي ترين نقش را ايفا كرد.
جنبش26 ژوئيه (Movimiento26 Julio;M-26-7) ;i نقطه سرآغاز انقلاب كوبا بود در واقع در دو جبهه روستايي و شهري با باتيستا به مقابله برخاست.
ريشه‌هاي تاريخي
اين جنبش نام خود را از واقعه حمله‌ نافرجام به پادگان مونكادا در شهر سانتياگو دكوبا در 26 ژوئيه 1953گرفته است. حمله به پادگان مونكادابا فرماندهي فيدل كاسترو به منظور سرنگوني فلوخنسيو باتيستا ديكتاتور وقت كوبا انجام گرفت.
در اين حمله گروهي از جوانان نيز مشاركت داشتند. اين حمله اگرچه نافرجام ماند اما آغازگر جنبش 26 ژوئيه شد كه در سال 1955 و با مشاركت 82 تبعيدي از جمله فيدل كاسترو، برادرش رائول كاسترو، كاميلو سين فوئگوس و چه گواراي آرژانتيني مجددا در مكزيك سازماندهي شد.
26 ژوئيه در انقلاب كوبا
در اواخر سال 1956 اين 82 مرد تبعيدي سوار بر قايق تفريحي گرانما شده و بندر توكسپان در ايالت ورزاكروز مكزيك را ترك كردند، آن‌ها در دوم دسامبر سال 1956 جهت قيام عليه باتيستا، مجددا پا بر خاك كوبا گذاشتند. اما علائم اوليه نويدگر آينده‌اي خوش نبود، زيرا تبعيديان در روز روشن پا به خشكي گذاشتند و توسط نيروي هوايي ارتش كوبا مورد حمله قرار گرفتند.
اغلب تبعيديان در اين حمله جان خود را از دست دادند. پس از حمله گروه دوپاره شد و دو روز سرگردان بود، تبعيديان بيشتر آذوقه‌اي را كه همراه خود آورده بودند نيز در ساحل رها كردند، در نهايت شانزده نفر از اعضاي اين گروه توانستند در كو‌ه‌هاي سيرا مائسترا گردهم آيند. در كو‌هاي سيرا مائسترا تبعيديان مججدا به نيرو‌هاي ارتش كوبا برخوردند.
در جريان نبرد سيرا مائسترا، چه گوارا از ناحيه گردن و سينه مورد اصابت گلوله قرار گرفت اما جراحت شديدي برنداشت. چه گوارا كه در اصل پزشك بود به مجروح بودن خود توجهي نكرد و پس از نبرد به مداواي ديگر مجروحان پرداخت. نبرد سيرا مائسترا اولين مرحله نبرد انقلابيون بود. انقلاب كوبا دو سال بعد و طي نبرد‌هاي متعدد ديگري در ژانويه 1959 به پيروزي رسيد.
پس از سال 1959
در سال 1965 جنبش 26 ژوئيه با نهضت‌هاي انقلابي ديگر در قالب حزب كمونيست كوبا ادغام شد. پرچم جنبش26 ژوئيه اما همچنان به عنوان نماد انقلاب كوبا حفظ شده است.