«ژان ماري گوستاولو كلزيو» كه امروز (پنج‌شنبه) از سوي آكادمي نوبل به عنوان برنده سال 2008 نوبل ادبيات انتخاب شد، روز سيزدهم آوريل سال 1940 در شهر «نيس» فرانسه چشم به جهان گشود.
خانواده‌ي «لو كلزيو» در قرن 18 از بريتانيا به فرانسه مهاجرت كردند. وي پس از فارغ‌التحصيلي از دانشكده‌ ادبيات دانشگاه «نيس» به آمريكا رفت و معلم شد.
كلزيو اولين رمان خود را با نام «گواهي» در 23 سالگي نوشت و توانست جايزه‌ ادبي «رنودو» فرانسه را در سال 1963 دريافت كند و در همان سال براي اين كتاب نامزد جايزه‌ معتبر «گونكور» فرانسه نيز شد.
از آن زمان او حدود 30 كتاب شامل داستان كوتاه، رمان، مقاله و دو اثر ترجمه با موضوع اسطوره‌شناسي هند منتشر كرده است.
نظرسنجي سال 1994 مجله‌ ادبي «lire» فرانسه حاكي از آن بود كه 13 درصد از اهالي كتاب در اين كشور كلزيو را بزرگ‌ترين نويسنده‌ي معاصر فرانسوي‌زبان مي‌دانند.
دوران نويسندگي وي را مي‌توان به دو عصر متفاوت تقسيم كرد؛ نخست از سال 1963 تا 1975 كه او به موضوعاتي چون زبان، جنون، نويسندگي و به‌طور كلي موضوعات تجربي مي‌پرداخت و از او به‌عنوان يك چهره‌ي خلاق و سركش ياد مي‌شد.
پس از آن در اواخر دهه‌ي 70، سبك نويسندگي كلزيو دچار تغييرات محسوس شد و او با پرداختن به موضوعاتي چون دوران كودكي و بزرگسالي و سفر، از دنياي تجربي فاصله گرفت و توانست مخاطبان بين‌المللي براي خود به‌دست آورد.
او در سال 1980 با رمان «بيابان» از سوي آكادمي فرانسه اولين برنده‌ي جايزه‌ي «پائول موراند» نام گرفت. از آثار شناخته شده‌ كلزيو مي‌توان به «تب»، «سيل»، «جنون مادي»، «زمين معشوقه»، «غريبه‌اي روي زمين»، «سه شهر مقدس»، «ستاره سرگردان» و «دادخواست» اشاره كرد.