نگهبان زنداني كه جان مك‌كين ــ نامزد حزب جمهوريخواه در انتخابات رياست جمهوري آينده آمريكا ــ در ويتنام شمالي در آن زنداني بود و مك‌كين درباره شكنجه شدن خود در آن زندان قلم‌فرسايي‌ها كرده، گفت او هرگز در زمان اسارت در ويتنام شكنجه نشد.
نگوين تي‌ان تران، در مصاحبه با روزنامه ايتاليايي كوريره دلاسرا گفت شرايط آن زندان سخت بود اما غير انساني نبود.
وي افزود: «ما هرگز مك‌كين را شكنجه نكرديم. بلكه برعكس با مداواي او با داروهايي بي‌نهايت گران كه در آن زمان حتي در اختيار مجروحان خودمان هم نبود، زندگي او را نجات داديم.»
مك‌كين كه پس از سرنگون شدن هواپيمايش بر اثر آتش دشمن در سال 1967 به دست ويتنامي‌ها اسير شد بارها از شكنجه شدن در زمان اسارت خود حرف زده و از آن به عنوان دليل تنها اقدام درست خود در رابطه با سياست‌هاي غلط و غيرانساني جورج بوش رئيس‌جمهور آمريكا، يعني مخالفت با شكنجه مظنونان به تروريسم به وسيله آب، استفاده كرده است.
مك‌كين اندكي پس از آزادي خود در 1973 ادعا كرد بر اثر شكنجه شديد ناچار شد به ارتكاب جنايات جنگي اعتراف كند.
قابل ذكر است كه آمريكايي‌‌ها غير از استفاده از سلاح هسته‌اي ــ كه حتي حرف آن هم در ميان بود ــ از انواع سلاح‌هاي ميكروبي، شيميايي، خوشه‌اي و ناپالم در گسترده‌ تـرين ميزان آن در ويتنام استفاده كردند. به اين دليل متهم كردن رهبران و نظاميان آن به ارتكاب جنايات جنگي نياز چنداني به اعتراف آنان نداشت.
مك‌كين در كتاب شرح حال خود: «ايمان پدرانم» كه در سال 1999 منتشر شد، ادعا كرده است ويتنامي‌ها براي افشاي نام كشتي، شماره اسكادران و هدف ماموريت نهايي‌اش با او رفتاري غيرانساني داشتند و در شرايطي كه هنوز از جراحات ناشي از سقوط هواپيمايش رنج مي‌برد او را تهديد كردند مداوايش را قطع خواهند كرد و حتي نگهبانانش او را كتك زدند.
مك‌كين به خاطر خدماتش در ويتنام،يعني بمباران بي‌رحمانه مردم بي‌دفاع و اقداماتش به عنوان زنداني جنگي چندين نشان عالي آمريكا را دريافت كرد.
تران، كه حالا 75 سال دارد، گفت مك‌كين با بدترين جراحاتي كه او در يك خلبان سرنگون شده ديده بود، به هانوي رسيد.
وي ضمن تكذيب شكنجه مك‌كين گفت: وظيفه او اين بود كه به زنده ماندن مك‌كين كمك كند زيرا اسارت جان مك‌كين به عنوان فرزند فرمانده نيروي دريايي آمريكا در ويتنام وسيله‌اي عالي براي تبليغات ضدآمريكايي بود.
تران به روزنامه ايتاليايي گفت: مك‌كين روز پس از رسيدن به هانوي به بيمارستان اعزام شد و يك ماه بستري بود.
«من هرگز او را تنها نمي‌گذاشتم چون مي‌ترسيدم دكتر يا پرستاري به او آسيب بزنند».
تران شايد معروف‌ترين قسمت از خاطرات مك‌كين را به عنوان «ماجرايي كاملا غيرممكن» رد كرد. مك‌كين مي‌نويسد در كريسمس يك سال يك نگهبان ويتنامي در مقابل او صليبي را روي خاك تصوير كرد. تران گفت همه مردان من كمونيست و غيرمذهبي بودند.
تران درباره علت سفيد شدن موهاي سر مك‌كين، هنگام خروج از ويتنام در 36 سالگي، گفت: آدم‌ها در زندان خيلي فكر مي‌كنند و اين ربطي به شكنجه نداشت.