يك روانپزشك گفت: احساسات كودكان بوسيله بازي بروز پيدا كرده و تنشها و اضطرابهاي او تخليه ميشود.
دكتر قاسم دستجردي اظهار داشت: روان شناسان معتقدند بازي در كودكان معادل صحبت كردن در بزرگسالان است بنابراين نميتوان بازي را منحصر به دوره كودكي دانست بلكه بازي در تمام عمر انسان با اشكال مختلف وجود دارد همچنان كه در فرهنگ اسلام و سخنان ائمه هم بر بازي در كودكان تاكيد فراواني شده است.
اين متخصص اعصاب و روان ادامه داد: بازي در سلامت كودك و رشد اجتماعي او نقش بسزايي دارد؛ به طوري كه ثابت شده است بازي ميتواند يك نوع تجربه رقابت براي كودك باشد. پذيرش پيروزي و شكست را به او آموزش دهد. همچنين نوعي همانند سازي و الگو برداري، ابراز وجود، آموزش ارتباط با ديگران، كشف محيط پيرامون خود و ارضاء حس كنجكاوي كودك آموخته ميشود.
اين روان شناس با اشاره به تاثير بازي در رشد ذهني كودك تصريح كرد: يادگيري زبان، تقويت هوش و آموزش مفاهيم (يادگيري اشكال، فضا و حجم) از جمله اين تاثيرات است. همچنين بازي سبب رشد عاطفي كودك ميشود به عبارتي با بازي حس برتري جويي كودك ارضاء ميشود، احساسات او بروز پيدا كرده و در نهايت كودك را برون گراتر ميكند و تنشها و اضطرابهاي كودك از طريق بازي تخليه و نوعي كسب لذت، امتناع نيازها و افزايش اعتماد به نفس در كودك را ايجاد ميكند.
وي گفت: بازي سبب تقويت ارتباط والدين با كودك ميشود به شرط اين كه پدر و مادر در بازي مشاركت كرده و دخيل باشند و در حين بازي سعي كنند مسئوليت پذيري و اصول اخلاقي و تربيتي را به فرزندشان آموزش دهند.
دستجردي، انواع بازيها را به بازيهاي فيزيكي، تقليدي، نمايشي، سمبليك يا نمادي، آموزشي و خلاقيتي تقسيم كرد و در پايان توصيه كرد: والدين بايد به بازي كودكان اهميت بدهند، بازيها بايد با فرهنگ و ارزشهاي خانواده متناسب باشد، والدين در بازي دخالت نكنند بلكه بر آن نظارت كنند و بر مكان بازي از نظر امنيت فيزيكي و رواني توجه كرده و در انتخاب هم بازي و تنوع بازيها دقت نمايند.
| 