پژمان بازغي با اشاره به اين كه نظاممند كردن دستمزد بازيگران سينماي ايران نميتواند فقط از راه تشكل تهيهكنندگان صورت گيرد و بايد انجمن بازيگران بر آن نظارت كند، گفت: مبارزه با افزايش دستمزد بازيگران مثل مبارزه با موشهاي خياباني نيست.
«پژمان بازغي»با اعلام اين مطلب افزود: اين موضوع اگر اتفاق بيافتد بسيار خوب است چرا كه كف و سقف همه چيز مشخص خواهد شد و ما هم خودمان به عنوان بازيگر از اين موضوع استقبال ميكنيم كه همهچيز نظاممند باشد.
اين بازيگر جوان سينماي ايران تصريح كرد: به نظر من اين موضوع نميتواند فقط از طريق تشكل تهيهكنندگان صورت گيرد و بايد اهالي خانه سينما به خصوص انجمن بازيگران در جريان آن باشند. مثلا ميتوانند قراردادهاي سه نسخهاي تهيه كنند كه يك نسخه در اختيار تهيهكننده، يك نسخه در اختيار بازيگر و يك نسخه هم در اختيار خانه سينما باشد كه از اين طريق ساده بر روي دستمزدها نظارت صورت گيرد.
وي افزود: شود در همه جاي دنيا اين نظارت اتفاق ميافتد كه تحت اصولي خاص است اما من به هيچعنوان نميدانم كه ملاك تهيهكنندگان براي ارزشگذاري و يا تعيين ميزان دستمزد بازيگران به چه صورت است. به همين دليل فكر ميكنم براي تعيين اين ملاك بايد در درجه اول يك اساسنامهاي تنظيم شود كه تا همه چيز رنگ و بوي قانوني به خود بگيرد.
بازغي تصريح كرد: نظاممند كردن دستمزد بازيگران كه دوستان عنوان كردهاند يا همان مبارزه با افزايش دستمزد بازيگران، مثل مبارزه با موشهاي خياباني نيست كه بگوئيم يك طرح عملياتي اجرا ميكنيم و چهار تا طعمه ميريزيم و موشها هم از بين ميروند!
وي تأكيد كرد: در اين راستا، بايد همه چيز سيستماتيك جلو برود چرا كه بازيگر هم يك انسان است كه دارد از اين راه زندگي خود را ميگرداند.
بازيگر فيلم هاي«دوئل» و «ريسمان باز» خاطر نشان كرد:اگر قرار باشد من بازيگر، فلان قدر دستمزد نگيرم بايد همه امكانات نظير بيمه،خانه و... را در نظر بگيرند تا من هم نگران آينده خود نباشم.
وي ادامه داد:اين موضوع نبايد فقط به اين صورت باشند كه تهيه كنندگان اعلام كنند آقا يا خانم بازيگر شما پول نگير، چون ما نميخواهيم پول
بگيري(!). به نظر من اگر قرار است يكسري مزايا قطع شود، بايد به همين ميزان مزاياي ديگري اضافه بشود.
اين بازيگر جوان سينماي ايران تصريح كرد: در تمام سينماهاي بازيگران به جاي اين كه دستمزدهاي زيادي بگيرند، در عوض حاضر ميشوند با دستمزدي كمتر در سود نهايي فيلمها شريك شوند اما اين موضوع به هيچ وجه در سينماي ايران امكانپذير نيست چرا كه اصلا تهيهكنندگان زيربار اين داستان نميروند كه بخواهند براي خودشان شريك اضافه كنند.
بازغي تأكيد كرد: اگر قرار است ميزان دستمزدها كاهش يابد، بايد به همين نسبت مزايا را بيشتر كنند. به عنوان مثال بيمه تكميلي را پرداخت كنند و يا تعاوني مسكن راه بيافتد و يا اين كه انجمنهاي مختلف، زيرنظر وزارت كار قرار گيرند، چرا كه بر طبق كار، اگر يك مجموعه بتواند براي زماني مشخص براي عدهاي فرصت شغلي ايجاد كند، به عنوان يك واحد توليدي شناخته ميشود كه واحد توليدي هم شرايط خاص خودش را دارد، يعني افراد بايد در آن بيمه شوند، بيمه بيكاري به آنها تعلق گيرد، تعاوني مسكن، تعاوني مصرف و ... بايد تعريف شود كه متأسفانه ما آنها را نداريم و بايد اينها تعريف شود.
وي در خاتمه افزود: به اعتقاد من يك بازنگري در قانون كار لازم است، ضمن اين كه بيمه بيكاري، بيمه درماني، تعاوني مصرف و تعاوني مسكن چيزهايي است كه اصولا دولت سوبسيدش را براي كاركنانش ميپردارد، بنابراين اين طرح بسيار خوب است به شرطي كه همه زواياي آن بررسي شود تا حقي از بازيگران ضايع نشود.
| 