«فريدون جيراني» گفت: من معتقد به خودزني كردن نيستم اما به وجود داشتن جريان ناتوي فرهنگي عقيده دارم و اگر بخواهيم به سينماي ايران قبل از انقلاب هم نگاه كنيم، مي‌بينيم كه در آن دوره هم هم تصوير خوشايندي از يك روشنفكر وجود نداشت.
نشست نقد و بررسي مجموعه «مرگ تدريجي يك رويا» عصر امروز در تالار علامه اميني كتابخانه مركزي دانشگاه تهران برپا شد.
بنا بر اين گزارش، در اين نشست فريدون جيراني(كارگردان)، آرمان زرين‌كوب(تهيه‌كننده)، ساميه لك و ستاره اسكندري(بازيگران) اين مجموعه حضور داشتند و عزيزالله حاجي مشهدي (منتقد سينما)، فرهمندپور (عضو هيأت علمي دانشگاه تهران)، مريم جلالي (مديرگروه خانواده راديو ايران) با اجراي علي درستكار به نقد و بررسي پيرامون مجموعه «مرگ تدريجي يك رويا» ‌پرداختند.
بنا به اين گزارش، فريدون جيراني كارگردان اين مجموعه با اشاره به جريان روشنفكري در ايران گفت: جريان روشنفكري در طول تاريخ از ابتداي تاريخ تا حالا وجود داشته و اين جريان سير متفاوتي را طي كرده و در خودش اشكالات مختلفي را گنجانده است.
اين كارگردان ادامه داد:‌ من معتقد به خودزني كردن نيستم اما به وجود داشتن جريان ناتوي فرهنگي عقيده دارم و اگر بخواهيم به سينماي ايران قبل از انقلاب هم نگاه كنيم، مي‌بينيم كه در آن دوره هم هم تصوير خوشايندي از يك روشنفكر وجود نداشت.
وي با اشاره به نقش زن در عرصه‌هاي مختلف بعد از انقلاب گفت: سير نوشتن و بازيگري پس از انقلاب با بعد از انقلاب بسيار فرق كرده است. بيشتر نويسندگان پس از انقلاب از قشر زن هستند و زن‌ها پرتيراژترين رمان‌هاي بعد از انقلاب را داشته‌اند به طوري كه همه آنها بعد از يك دو يا اثر بسيار مشهور شدند.
ستاره اسكندري بازيگر، با اشاره به علاقه‌اش به نقش «ساناز» گفت: من اين نقش را خيلي دوست داشتم چون در تجربه‌هاي تصويري كه داشتم معمولا شخصيت مثبت كار مي‌كردم و نقش ساناز فرصت مغتنمي بود كه اگر توانايي هست، در عرصه ديگري به آزمايش گذاشته شود.
وي ادامه داد: «مرگ تدريجي يك رويا» را دوست دارم نه به دليل ماجراهايي كه اتفاق مي‌افتد كه مورد قبول است بلكه به خاطر سرگشتگي كه بشر در هر جنس و نوع و قشر دچار آن است و ما متأسفانه با يكسري از آدم‌هايي روبه رو هستيم كه در اين كائنات سردرگم هستند.
اين بازيگر با اشاره به قضاوت‌هاي سريع در كارها افزود: دوست دارم به دوستان جوان‌تر اعلام كنم كه با قضاوت‌هاي سريع به پيشواز كارها نرويم و عمق آن را ببينيم تا بتوانيم به درون قصه و درون شخصيت‌ها برويم.