براساس آخرين سرشماري صورت گرفته در كشور (سال 1385)، تنها 75/49 درصد از زنان سالمند ايراني متاهل و داراي همسر هستند، اين در حاليست كه ميزان تاهل در مردان سالمند با 22/90 درصد، نزديك به دو برابر درصد تاهل زنان سالمند است.
به گزارش ايسنا ، طبق مطالعات صورت گرفته در سال 73 ، 68.1 درصد سالمندان با همسر و يا همسر و فرزندان خود زندگي مي‌كردند. همچنين در اين سال 9/22 درصد با فرزندان بسر مي‌برند و در حالي كه تعداد زنان سالمندي كه به تنهايي زندگي مي‌كردند ، 12.8 درصد بود كه اين رقم در مردان سالمند تنها 2.5 درصد بوده است.
مطالعه تحليلي حاصل از اجراي طرح «وضعيت سلامت زنان سالمند ايران» كه با جمع‌آوري داده‌ها و اطلاعات سازمان‌هاي رسمي و اجرايي ذي‌ربط در سال 84 به دست آمده است، درباره مصرف دخانيات در بين زنان نشان مي‌دهد كه با افزايش سن زنان، احتمال مصرف دخانيات به خصوص قليان در بين آن‌ها افزايش مي‌يابد كه اين افزايش در ميان زنان روستايي بيش از زنان شهري ديده شده است.

كاهش ميزان بي‌سوادي زنان شهري بالاي 60 سال
از ديگر سوي، نتايج بررسي وضعيت سلامت سالمندان كشور در سال 78 نشان مي‌دهد، ميزان بي‌سوادي در بين زنان سالمند ايراني به ويژه زنان روستايي به طور چشمگيري بيشتر از مردان سالمندان است، به طوري كه 79.1 درصد زنان سالمند شهري و 95 درصد زنان سالمند روستايي بي‌سواد بودند.
همچنين نتايج سرشماري اخير نيز گوياي اين است كه ميزان بي‌سوادي در جمعيت مردان و زنان بيش از 60 سال به ترتيب 56 درصد و 80.15 درصد است كه در زنان روستايي اين ميزان 95 درصد باقي‌مانده، اما اين رقم در زنان شهري به 71.9 درصد كاهش يافته است.
نتايج بررسي‌هاي انجام شده، نشان مي‌دهد: زنان سالمند ايراني به خانواده‌ خود عمدتا از طريق مراقبت و نگهداري از كودكان كمك مي‌كنند و درصد اشتغال در زنان سالمند بسيار كمتر از مردان سالمند است ، به طوري كه 18.4 درصد زنان سالمند فاقد محل درآمد يا امرار معاش در شهرها و 13.4 درصد آن‌ها در روستاها زندگي مي‌كنند.
با افزايش سن، ميزان معلوليت نيز افزايش يافته است، به طوري كه در گروه سني 70 سال به بالا ، 12.4 درصد زنان معلول هستند كه شايع‌ترين نوع معلوليت آن‌ها، معلوليت چشم و گوش است.
طبق سرشماري سال 85، جمعيت افراد بيش از 60 سال كشور ، 7.3 درصد از كل جمعيت كشور را تشكيل مي‌دهد كه طي20 سال گذشته، اين رقم بيش از دو برابر افزايش يافته است، به طوري كه اين افزايش بيش از رشد كلي جمعيت طي اين دوره بوده است.
همچنين زنان 48 درصد جمعيت اين گروه سني را تشكيل داده است كه در اين ميان شمار زنان هيچ گاه بيش از مردان در اين گروه سني (60 سال) نبوده است.
اين در حاليست كه با توجه به بالاتر بودن و افزايش بيشتر اميد به زندگي در زنان (73 سال در زنان و 68 سال در مردان) انتظار مي‌رود، نسبت جمعيت زنان به مردان در ميان جمعيت سالمندي بيشتر باشد.
آمارها نشان مي‌دهد، با كاهش ميزان باروري در ايران، جمعيت زنان نيز به تبعيت از كل جمعيت از يك ساختار جوان به سوي يك ساختار سالمند تحول مي‌يابد، به طوري كه طي دهه‌هاي گذشته، جمعيت زنان سالمند به كل جمعيت زنان از سه درصد به 4.1 درصد و سپس به هفت درصد در سال 85 افزايش يافته است بنابراين پيش‌بيني مي‌شود در دهه‌هاي آينده نيز اين روند افزايشي ادامه يابد.
لازم به ذكر است كه گرايش به سالمندي در جمعيت زنان روستايي ايران در مقايسه با جمعيت زنان شهري 7.9 درصد در مقابل 6.6 درصد است.
نتايج بررسي سلامت و بيماري در ايران كه در سال 1380 صورت گرفته، حاكيست شايع‌ترين بيماري‌ها در زنان بيش از 40 سال به ترتيب پرفشاري خون، اختلال عصبي و زخم اثني‌عشر است.
همچنين در زنان 70 سال به بالا، ابتلا به پرفشاري خون به بيش از دو برابر افزايش يافته و آب مرواريد دومين بيماري شايع در اين گروه سني به شمار مي‌رود.
شيوع پرفشاري خون و بيماري ديابت در زنان گروه سني بالاتر از 70 سال، دو برابر مردان اين گروه سني است.
از طرف ديگر، شيوع درد مفاصل كوچك همچون انگشتان و مفاصل بزرگ همچون زانو، لگن و شانه در زنان ايراني گروه سني 50 سال به بالا، نزديك به شش برابر مردان اين گروه گزارش شده است.

56 درصد زنان بين 60 تا 69 سال مبتلا به دچار پوكي استخوان
نتايج بررسي پوكي استخوان در ايران نيز نشان مي‌دهد كه در گروه سني 69 تا60 سال ، زنان 56.3 درصد و مردان 16.7 درصد دچار پوكي استخوان هستند.
در سال 80، شيوع شكستگي ناشي از پوكي استخوان در زنان به عنوان يكي از شايع‌ترين عوارض پوكي استخوان با حدود چهار هزار و 337 مورد در استخوان ران، 917 مورد در ستون مهره‌ها و يك‌هزار و 806 مورد در بازو برآورد شده است.
در مورد مصرف دارو در زنان سالمند نيز بايد يادآور شد، زنان گروه سني 40 تا 69 سال نزديك به دو برابر بيشتر از مردان اين گروه سني دارو مصرف مي‌كنند به طوري كه اين رقم در زنان 27 درصد و در مردان 16 درصد است و در گروه سني 70 سال به بالا نيز ميزان مصرف دارو در زنان 34.9 درصد و در مردان 25.4 درصد است.
بررسي علت مرگ در سال 80 و در 18 استان كشور حاكيست، سه علت عمده مرگ در زنان گروه سني 50 سال به بالا، در نظر گرفتن مرگ ناشي از كهولت سن، بيماري‌هاي قلبي ـ عروقي، سرطان و حوادث و سوانح غيرعمدي بوده است كه سكته قلبي رتبه اول علل مرگ ناشي از بيماري‌هاي قلبي ـ عروقي را دارد و زنان بيش از مردان بر اثر اين بيماري‌ها فوت كرده‌اند.