استيون سودربرگ براي کارگرداني فيلم ورزشي "مانيبال" با حضور براد پيت با استوديو کلمبيا پيکچرز مذاکره مي‌کند.
ورايتي اعلام کرد اين فيلم اقتباسي از کتاب "مانيبال: هنر پيروزي در يک بازي ناجوانمردانه" نوشته ميچل لوييس است.
اين کتاب متمرکز بر بيلي بين، مديرعامل تيم بيسبال اوکلند اتلتيکس است که با استفاده از يک سيستم تجزيه و تحليل بسيار پيچيده رايانه‌اي تيمي درست کرد که با وجود پايين بودن دستمزدهاي بازيکنان آن در مقايسه با رقباي قدرتمند مانند نيويورک يانکيز هميشه يک مدعي بود.
پيت که در هر سه فيلم مجموعه "اوشن" سودربرگ نقش‌آفريني کرده، از يکسال پيش که استيو زيليان براي اقتباس از کتاب قرارداد امضا کرد به حضور در اين پروژه علاقه نشان داده است. پيش از اين قرار بود ديويد فرانکل سازنده "مارلي و من" فيلم را کارگرداني کند.
سودربرگ هميشه به ساخت يک فيلم ورزشي و همکاري مجدد با پيت ابراز علاقه نشان داده است. "مانيبال" پروژه بعدي اين فيلمساز آمريکايي نيست. انتظار مي‌رود "کلئو" پروژه بعدي او باشد که فيلمي موزيکال درباره رابطه عاشقانه و فاجعه‌آميز بين کلئوپاترا ملکه مصر و مارک آنتوني ژنرال رومي است.
سودربرگ از کاترين زيتا جونز ستاره فيلم "قاچاق" به کارگرداني او خواسته در اين فيلم نقش کلئوپاترا را بازي کند و قصد داشت از هيو جکمن نيز به نقش مارک آنتوني استفاده کند، اما جکمن به دليل تداخل کاري از اين پروژه کنار کشيد.
فيلمساز 46 ساله سال 2008 فيلم "چه" شامل دو فيلم "آرژانتين" و "چريک" را ساخت که در بخش مسابقه جشنواره فيلم کن به نمايش درآمد. او به تازگي کارگرداني دو فيلم "تجربه دوستي" و "خبرچين" را به پايان رسانده است.
سودربرگ سه بار براي فيلم‌هاي "جنسيت، دروغ‌ها و نوارهاي ويدئويي" 1989، "ارين براکوويچ" 2000 و "قاچاق" 2000 نامزد اسکار بوده و براي فيلم آخر برنده جايزه اسکار بهترين کارگردان شد. او با "جنسيت، دروغ‌ها و نوارهاي ويدئويي" که اولين فيلم بلندش بود جايزه نخل طلاي جشنواره کن را برد.
"کافکا" 1991، "سلطان تپه" 1993، "زيرين" 1995، "خارج از ديد" 1998، "انگليسي" 1999، "سولاريس" 2002 و سه‌گانه "اوشن" شامل "يازده يار اوشن" 2001، "دوازده يار اوشن" 2004 و "سيزده يار اوشن" 2007 از ديگر ساخته‌هاي سودربرگ است.