علیرضا دادونژاد: «سینمای ایران ارز‌ش‌های زیبا‌شناسی خود را باز می‌شناسد و «وقتی همه خوابیم» بار‌ها و بارهای دیگر دیده می‌شود. كاش بهرام بیضایی بی‌درنگ فیلم بعدی را كلید بزند. مثل او نداریم.»
این كارگردان سینمای ایران كه در پروژه‌ی اخیر بهرام بیضایی «وقتی همه‌ خوابیم» به‌عنوان مجری طرح همكاری داشته است، در نوشتاری همزمان با اكران عمومی این فیلم به بخش سینمایی (ایسنا)، آورده است:
«وقتی همه خوابیم»
«وقتی همه خوابیم» چشم‌ها نمی‌بیند، گوش‌ها نمی‌شنود و وهم و خیال و خواب و رویا، هوش را از سرها می‌رباید.
«وقتی همه خوابیم» هیچ كدام، هیچ اراده‌ای نداریم و هیچ كس از ما توقع ندارد كه در خواب و خیال‌های خود دخالت كنیم و مثلا آنها را با دقت، ذوق و سلیقه‌ی بیشتری طراحی كنیم.
«وقتی همه خوابیم» ناخودآگاه‌ترین بخش وجودمان فعال می‌شود و علاوه بر رویاهای شیرین امیال سركوب‌شده و عقده‌های به تاریكی رانده نیز مجال جولان پیدا می‌كنند.
همه اما می‌دانیم كه برای همیشه نمی‌توان خوابید. پلك زدن شب و طلوع آفتاب ناگزیر است.
بار دیگر حواس بیدار می‌شوند. گوش می‌شنود، شامه می‌بوید، چشایی می‌چشد، دست لمس می‌كند و چشم می‌بیند. بار دیگر فكر نقاد می‌شود و تخیل روبه آفرینش می‌گذارد. من به سپیده دم این روز تردیدی ندارم.
سینمای ایران ارز‌ش‌های زیبا‌شناسی خود را باز می‌شناسد و «وقتی همه خوابیم» بار‌ها و بارهای دیگر دیده می‌شود. كاش بهرام بیضایی بی‌درنگ فیلم بعدی را كلید بزند. مثل او نداریم. او زاویه دید، قاب‌بندی، تقطیع، ضرب‌آهنگ، سرعت در بازی، ساختار و سلیقه‌مندی در تصویر و صدای فیلم را به ما متذكر می‌شود.
این برای سینمای ایران رمز ماندگاری، اثر‌گذاری و افتخار است.
بیضایی «نیما»ی سینمای ماست. یاد نیما هم بخیر.
«بر سر دهكده مردی تنها
كوله‌بارش بر دوش
دست او بر در
می‌گوید با خود:
غم این خفته چند خواب در چشم ترم می‌شكند»
علیرضا داودنژاد در پایان این نوشتار آورده است: «راقم این سطور به عنوان یكی از عوامل حاشیه‌ای این فیلم از محمود شجاعی كه با سرمایه‌اش كمك كرد، فیلم را كلید بزنیم و معاونت سینمایی كه از تولید، گره باز كرد و از «فیلمیران» كه سخت‌كوشانه به پخش فیلم همت گمارده برادرانه ممنون است.»