تمام كودكان در مراحلي از رشد خود دچار لجبازي و واكنش‌هاي بد مي‌شوند كه بخشي از آن نيز طبيعي است. بسياري از والدين نيز به دليل مشغله زيادي كه دارند با آنها مقابله به مثل مي‌كنند.
]در چنين شرايطي نه‌تنها اوضاع بهتر نمي‌شود، بلكه جو ناخوشايندي حاكم شده و رفتار ستيزه‌جويانه و بي‌ادبي در كودك تشديد مي‌شود.
چنانچه از قبل به كودك بگوييد كه براي مدت يك تا 2 ساعت در منزل نيستيد و از او بخواهيد يك اسباب بازي و كتاب را براي خود بياورد و شما نيز يك خوراكي برايش برداريد، در اين مدت مشغول خواهد بود و حوصله‌اش سر نمي‌رود تا دست به لجبازي بزند.
مي‌توانيد به جاي اين‌كه به كودك بگوييد «بازي‌ات را تمام كن» او را براي انجام كار ديگر آماده كنيد. به اين صورت كه «قبل از اين‌كه برويم مي‌تواني 2 يا 3 بار ديگر سرسره بازي كني.»
با انجام كارهاي غيرقابل انتظار و جالب او را سرگرم مي‌كنيد و كم‌كم احساس مي‌كند خنديدن بهتر از عصباني بودن است و لذت بيشتري هم دارد.
تغيير جهت تمركز فرزندتان از اين نظر موثر است كه كودكان در سن كم براي مدت كوتاهي به يك مورد توجه مي‌كنند. از طرفي آنها زير 3 سال براحتي نمي‌توانند احساس خود را در قالب كلمات بيان كنند، پس شما مي‌توانيد با رفتار و گفتار خود به آنها نشان دهيد ناراحتي‌شان تا حدي بي‌مورد است. براي مثال مي‌توانيد بگوييد «آيا تو از اين ناراحتي كه بيسكويت‌هايت تمام شده؟»!
تا حد امكان آرامش خود را از دست ندهيد. اگر صلاح مي‌دانيد كه كاري را نبايد انجام دهد پس نبايد انجام دهد. مهم نيست كه براي رسيدن به مقصود خود چقدر مبارزه يا داد و فرياد مي‌كند. قاطعانه و با آرامش موضع خود را حفظ كنيد.
والدين بهترين معلم و الگوي كودكان هستند پس بكوشيد الگوي مثبتي باشيد.
گاهي اوقات مي‌توانيد به كودكتان بگوييد «من از اين‌كه تو به جاي خوردن شير آن را روي زمين ريختي عصباني هستم و مي‌خواهم فرياد بكشم، اما اين كار را نمي‌كنم. چند نفس عميق مي‌كشم تا بعدا با هم صحبت كنيم.»
تشويق كودكان هنگام انجام كار خوب را از ياد نبريد، زيرا تاثير تشويق به مراتب بيش از تنبيه است. وقتي كودك فقط با انجام كار بد جلب توجه مي‌كند، اين كار برايش تبديل به عادت مي‌شود پس مي‌توان با توجه بيشتر به كارهاي خوب آنها را برايش عادت كرد.