تصميم گيري در مورد نزاع خونين دو کارگر رستوران که به قتل يکي از آنها منجر شده بود پس از گذشت 13 سال از وقوع حادثه باز هم به وقت ديگري موکول شد.
يکي از روزهاي تابستان سال 75 ماموران پليس آگاهي تهران که از وقوع يک نزاع منجر به قتل در يکي از رستوران هاي مرکز شهر مطلع شده بودند، خود را به آنجا رساندند و با جسد جواني به نام رضا روبه رو شدند.
مقتول در اثر اصابت چاقو به شکمش دچار خونريزي شديدي شده و در دم جان باخته بود. با پرس وجو از شاهدان فاش شد جواني به نام صفر که در همان رستوران کار مي کرد در درگيري با رضا او را کشته و از آنجا گريخته است.
کارآگاهان در بررسي علت وقوع اين جنايت دريافتند چند روز قبل رضا با يکي ديگر از کارگران رستوران به نام حميد درگير شده بود و روز حادثه صفر به هواخواهي از دوستش به نزاع با رضا پرداخته و اين جنايت را رقم زده است.
اطلاعات به دست آمده درباره قاتل حاکي از آن بود که وي حدود يک سال و نيم در اين رستوران کار کرده و اهل يکي از شهرستان هاي غربي کشور است. در اين بين هيچ کس از خانواده مقتول اطلاعي نداشت.
در چنين شرايطي اکيپي از ماموران که احتمال مي دادند صفر به زادگاهش گريخته است براي دستگيري او به آنجا رفتند اما پي بردند وي در کشور عراق به سر مي برد. وضعيت آشفته عراق مانعي براي دستگيري عامل جنايت در رستوران بود و اين پرونده را تا مدت ها به پرونده يي راکد تبديل کرد تا اينکه پس از هشت سال کارآگاهان به اطلاعاتي دست يافتند که نشان مي داد صفر به ايران بازگشته است.
به اين ترتيب با فاش شدن مخفيگاه صفر وي در عملياتي ضربتي بازداشت و به تهران منتقل شد. متهم هنگامي که تحت بازجويي قرار گرفت اتهام قتل رضا را پذيرفت و گفت در حمايت از دوستش اين جنايت را انجام داده است.
روند رسيدگي به اين پرونده به علت کش و قوس هاي اداري و قانوني مدت ها طول کشيد تا اينکه صبح ديروز صفر به مجتمع قضايي بعثت منتقل شد و مورد محاکمه قرار گرفت.
در ابتداي اين جلسه که در شعبه 1156 به رياست قاضي محمدرضا گيوکي برگزار شد در حالي که هيچ يک از اولياي دم مقتول در دادگاه حضور نداشتند پس از تفهيم اتهام به متهم وي به دفاع از خود پرداخت.
صفر گفت؛ اين قتل ناخواسته اتفاق افتاده و من نقشه يي براي کشتن رضا نداشتم.
من، رضا و حميد مدت ها بود که در رستوران کار مي کرديم و مشکلي با هم نداشتيم. چند روز قبل از اين ماجرا حميد که آن زمان نوجواني 16ساله بود نزد من آمد و گفت رضا او را اذيت مي کند.
من از شنيدن اين حرف بسيار ناراحت و عصباني شدم، سراغ رضا رفتم و از او خواستم کاري به حميد نداشته باشد. اما او با من درگير شد. ما چند مشت به هم زديم و در ادامه درگيري رضا يک کارد از جيبش بيرون کشيد و به من حمله کرد. من هم کارد را از او گرفتم و به شکمش زدم. پس از آن در حالي که به شدت ترسيده بودم، فرار کردم. در اين هنگام قاضي از متهم پرسيد حميد اظهارات تو را رد کرده و گفته هيچ اختلافي با رضا نداشته است. صفر پاسخ داد؛ من به خاطر او اين کار را کردم و در هر صورت قتل را به گردن مي گيرم.
سپس وکيل مدافع صفر به دفاع از موکلش پرداخت و گفت؛ محاکمه صفر بنا به درخواست دادستان صورت مي گيرد و براي موکلم درخواست صدور حکم قصاص شده است. اين درخواست در حالي مطرح شده که هيچ تلاشي براي شناسايي اولياي دم صورت نگرفته است و اين احتمال وجود دارد که اولياي دم تمايلي به خونخواهي فرزندشان نداشته باشند يا با دريافت ديه اعلام رضايت کنند. 13 سال از اين ماجرا گذشته و اقدامات تحقيقي مناسبي در اين زمينه انجام نشده و شايسته است دادگاه بيش از هر تصميمي حداقل براي ايجاد قناعت وجداني اقدامات لازم را براي شناسايي اولياي دم مقتول انجام دهد.
به دنبال اين اظهارات، قاضي گيوکي با بررسي اسناد موجود در پرونده اعتراض وکيل متهم را وارد دانست و تصميم گيري درباره اين پرونده را به بعد از انجام استعلام براي شناسايي خانواده مقتول موکول کرد.