يك كارشناس ارتباطات معتقد است: اصلاح و نقد پارادايم‌هاي رايج در جامعه از سوي وبلاگ‌ها از سويي با فرهنگ نقادي حاکم بر جامعه و از سوي ديگر ظرفيت‌هايي که افراد در آن امکان اظهار عقيده و آزادي بيان دارند، در رابطه تنگاتنگ قرار دارد.
سعيده زادقناد اظهار كرد: کاربراني که در فضاي واقعي امکان بيان برابر و آزاد را به هر دليل نداشته باشند، در فضايي که محدوديت‌هاي آن بسيار کمتر از محدوديت‌هاي فضاي واقعي است به جبران ظرفيت‌هاي اندکي که در فضاي واقعي دارند، گاهي به تخريب و بي‌اخلاقي روي مي‌آورند.
به گفته‌ي وي، در جوامعي که آزادي بيان در فضاي واقعي چندان محقق نمي‌شود و از سوي ديگر رسانه‌هاي عمده‌اي چون راديو و تلويزيون در دست گفتماني خاص است، افراد هنگام رويارويي با فضاي مجازي از هرگونه ظرفيتي براي محق جلوه دادن خود استفاده مي‌کنند، حتي اگر اين موقعيت‌ها، شايعات بي اساس و پوچي باشد که واقعيت خارجي ندارند.
اين كارشناس همچنين تصريح كرد: طبيعي است در اين گونه موارد پارادايم حاکم حتي به صورت موقتي تخريب مي‌شود، ولي زماني که همين طيف بخواهد پارادايم خود را جايگزين کنند در فضاي واقعي، سوابقشان بر اساس عملکرد آن‌ها در فضاي مجازي سنجيده و مجدداً به حاشيه رانده مي‌شود و تا زماني که برابري ظرفيت‌ها در گفت‌وگو در فضاي واقعي وجود نداشته باشد، اين فضا همچنان تخريبگر و گاه غيراخلاقي عمل مي‌کند.