سايه نيكانلو _ماه رجب ماه آرايش و پيرايش است. ماه آراستن دل به زينت هاي الهي و پيراستن دل از ناپاكي هاي انساني و آن گاه ديدن ناديدني ها و شنيدن ناشنيدني ها. اَين الرجبيون؟اين الرجبيون، يعني صداي بلند دعوت به مهماني حضرت حق. نداي دلنشين صاحبخانه در شروع مهماني و گشودن درهاي رحمت و محبت ...
عاشقان حضرت دوست در سراسر ایران اسلامی از غروب 12 رجب تا غروب روز 15 رجب در مراسم اعتکاف شرکت نمودند.
غروب " يكشنبه " دوازدهم رجب المرجب سال 1430 هجری قمری " چهاردهم تير " با شروع نخستین ساعات از ایام‌البیض , حضرت احدیت میزبان آن گروه از مسلمانان بود که به عنوان " اعتکاف " در مسجد عزلت گزینند. دروازه هاي مهر و مهرباني باز شده اند و پيامبر رحمت صلي الله عليه و آله و سلم مژده می دهند كه :«اي مردم، ماه خدا همراه با بركت و رحمت و مغفره روي به سمت شما آورده و درهاي رحمت در اين ماه گشوده است، پس كساني كه بعد از گشايش در، آن را مي بندند چه عذري دارند؟
اكنون كه اين باران رحمت حق جاري است بايد فكري كرد، بايد گام برداشت و خود را در معرض اين قطرات زلال قرار داد و از نسيم حيات بخش اين روزها و ايام، بهره برد.
اعتکاف راه روشن به سوی معبود است با بالهای نیاز, ره توشه دعا و نیایش و دستانی که نیازمند عفو و بخشش است.
اعتکاف اگر با خلوص نیت و به دور از دغدغه های زندگی امروز صورت گیرد بدون شک خواهد توانست راه پیمودن و رسیدن به تکامل الهی را طی کند. اعتکاف یکی از درهای نزدیک شدن به پروردگار است که انسان مومن با دوری از گناه و نهادینه کردن صفات و خلق و خوی انسانی در خویشتن از این درگاه الهی عبور کرده و زنگارهای بسته به روی قلب خویش را می زداید و با خویشتن خویش خدا را آنگونه که هست می شناسد.
فرد معتکف که سراپای وجودش لبریز از عشق الهی است در هر سجده خود , روحش را با همه زیباییهای عالم باقی انس می دهد تا آنجا که "رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند ".
اعتکاف از سنتهای معمول مسلمانان است که از حضرت رسول اکرم " ص " به یادگار مانده و امروز پس از گذشت قرنها , مردان و زنان مومن احیا می کنند. روزه داری , اقامه نماز , خواندن دعای ویژه ماه رجب و ایام البیض , مناجات و تلا‌وت قرآن کریم , اقامه نمازهای یومیه به جماعت , تفکر, تهجد, ذکر خدا و تضرع به درگاه حضرتش از جمله اعمالی است که معتکفان در مدت سه روز اعتکاف به انجام آنها همت می گمارند.
روزهای سیزدهم , چهاردهم و پانزدهم ماه شریف رجب المرجب به " ایام البیض " شهرت دارد که نه فقط در این ماه بلکه درهمه ماهها این ایام و چند روز پیش و چند روز پس از آن به این نام شهرت یافته زیرا بیض به معنی روشنایی است و منظور از ایام البیض یعنی شب هایی که ماه در آن با درخشندگی بیشتر به نیمی از زمین و زمینیان روشنایی ویژه می بخشد.
در کتاب " اعتکاف خلوت انس " نوشته شده است : واژه اعتکاف از ماده" عکف " یعنی رویکرد به چیزی با توجه و مواظبت بی آنکه روی از آن برگردد مشتق شده است و اعتکاف یعنی روی کردن به خدا و پشت کردن به هر آنچه غیر اوست و چه بسیار معتکفانی که در این روزها , طعم شیرین بندگی را چشیدند و تا پایان زندگی شان سرمست این باده شدند و غیر از او هیچ ندیدند . خوشا به حال آنانکه رجب را از پيشگاه معبود شروع می کنند و به سوی نور می شتابند .