«دموكراسي در روز روشن» و «شكلات داغ» 2 فيلم ساخته شده توسط دو كارگردان جوان سينماي ايران است كه پيش از نمايش در جشنواره، كنجكاويهاي فراواني درباره آنها وجود داشت. بخشي از اين مساله به حضور برخي بازيگران مطرح سينما در اين دو فيلم مربوط ميشد و بخشي ديگر هم شيوه متفاوتي بود كه اين دو كارگردان در ساخت فيلمهاي خود در پيش گرفته بودند.
كارگردانهاي جوان سينماي ايران معمولا به ساخت فيلمهاي هنري علاقهمند هستند، اما تصاوير منتشر شده از اين دو فيلم نشان ميداد علي عطشاني و حامد كلاهداري راه متفاوتتري را در پيش گرفته بودند.
نمايش فيلم دموكراسي در روز روشن با استقبال نسبي اهالي رسانه همراه بود. فيلم از آن دسته آثاري بود كه به مساله زندگي پس از مرگ و دوزخ ميپرداخت و چند كنايه سياسي هم داشت. نكته جالب اينكه در نشست پرسش و پاسخ اين فيلم، محمدعلي زم، تهيهكننده آن درخصوص مبلغ قرارداد گلزار براي بازي در اين فيلم با بيان اين كه 90 ميليون تومان ناقابل تقديم محمدرضا گلزار شده است، گفت: اميدوارم سينماي ما به قدري احترام پيدا كند و هنر و هنرمندي گران شود كه اين رقمها زياد مهم نباشد. جالب اينكه اين خبر ابتدا از سوي روزنامه «جامجم» اعلام شد، اما عوامل فيلم و از جمله كارگردان از آن اظهار بياطلاعي كردند!
برنامههاي جنبي
در حاشيه برگزاري جشنواره فيلم فجر در سالن سينما مطبوعات 2 رويداد جنبي نيز در حال برگزاري است. رويداد اول بازار فيلم فجر است كه با حضور شركتهايي از نقاط مختلف دنيا برگزارشده و امروز به كار خود پايان خواهد داد. يكي از اتفاقهاي جالب در اين بازار حضور يكي از تهيهكنندگان بخش خصوصي است كه به نمايندگي از ديگر تهيهكنندگان، فيلمها را به شكل عمده عرضه ميكند. خبرگزاري مهر در گزارش خود در اينباره نوشته است: تصميم داريم هر كشوري كه مايل به خريداري اين آثار باشد با تعداد 50 فيلم قرار داد ببنديم و فروش به صورت تكمحصول نداريم. البته آنها حق انتخاب دارند و تاكنون نيز با كشورهايي مانند سوريه و آذربايجان به توافقاتي رسيدهايم.
برنامه ديگري كه اين روزها برگزار شد، همايش «سينماي ايران، چشمانداز دهه 90 » بود كه با حضور سعيد مستغاثي (منتقد سينما)، قاسم قليپور (تهيهكننده سينما)، شهريار بحراني (كارگردان سينما) و شهرام اسدي (كارگردان سينما) برگزار شد. در اين همايش كه از سوي انجمن منتقدان سينماي ايران برگزار شد، شهريار بحراني به نكته جالبي اشاره كرد و گفت: سينماي هند يكي از پرفروشترين سينماهاي دنياست، اما سينماي ايران از همه جهات، از سينماي هند، كره، ژاپن و... بهتر و به زبان جهاني نزديكتر است. فيلمسازان ايراني بيآنكه بخواهند- به خاطر مسائل فرهنگي - به يك لحن و بيان خاص دست پيدا كردهاند و اين قابل پذيرش است. ما رفتهرفته به زبان اصلي و واحد نزديك ميشويم، اما سوال اينجاست كه در بخش فيلمنامه، چرا برخي شخصيتهاي فيلمهاي ما در حد تيپ هستند و عدم باورپذيري دارند؟
از ديگر حاشيههاي جشنواره امسال ميتوان به بازار كمرونق انتشار ويژهنامه از سوي رسانهها براي جشنواره اشاره كرد كه برخلاف سال گذشته چندان خبري از آن نيست.
| 