17 اسفند 1362: حالا 26 سال مي‌گذرد از زماني كه سردار شهيد همت در منطقه جزيره مجنون و در عمليات خيبر به شهادت رسيد. عملياتي كه با دلاوري‌هاي شهيد همت عجين شده است.
محمدابراهيم همت اگر زنده بود حالا 54 ساله بود. او سال 34 در اصفهان به دنيا آمد. خانواده‌اش از راه كشاورزي امورات مي‌گذراند و او نيز از همان كودكي در كارها به پدر و مادر كمك مي‌كرد. بعد از تحصيلات ابتدايي وارد دانشسراي تربيت معلم شد و پس از آن به خدمت سربازي رفت. معلمي در روستا شغل بعدي او پس از دوران سربازي بود كه همراه شده بود با اوج‌گيري قيام مردم ايران عليه استبداد سلطنتي.
همت كه خود از خانواده‌اي رنج كشيده و مستضعف بود همپاي ديگر مردم ستمديده پا در عرصه مبارزه پنهان و آشكار با رژيم ستمشاهي گذاشت و با توجه به نيروي جواني و هوشياري و شعور انقلابي كه داشت و به واسطه مبارزه آشكارش با رژيم، حتي حكم اعدام او صادر شده بود، اما دست از مبارزه نكشيد تا طعم شيرين پيروزي را بامردم تجربه كند.
پس از آن، جبهه‌هاي نبرد ايران جايي بود كه او لقب سردار گرفت. پس از انقلاب و با شروع جنگ، احساس كرد كه بايد در جبهه‌ها حضور پيداكند و او كردستان را براي مقابله و مبارزه با دشمنان پيدا و پنهان اين مرزو بوم برگزيد و به دنبال رشادت‌ها و لياقت‌هايي كه از خود نشان داد به فرماندهي سپاه پاسداران پاوه منصوب شد. همت به خاطر ضربات مهلكي كه به دشمنان وارد آورده بود به يكي از سرداران بزرگ جنگ تبديل شد. معاونت تيپ رسول‌الله(ص) و فرماندهي اين تيپ را به تدريج به عهده گرفت. همت در 26سالگي به توفيق زيارت حج مشرف شد تا از آن پس لقب حاجي برازنده نامش شود. او در سال 1360 ازدواج كرد و ثمره اين وصلت تولد دو پسر به نام‌هاي مهدي و مصطفي بود، هرچند اين فرزندان سايه پدر را چند صباحي بيش روي سرخود احساس نكردند. حاج ابراهيم همت سرانجام در عمليات خيبر در منطقه جزيره مجنون در 17 اسفند 1362 به آرزوي ديرينه خود رسيد.