آخرین گزارش شرکت بازرسی کیفیت و استاندارد ایران از روند کیفیت خودروهای ساخت داخل نشان می دهد کیفیت خودروهای سواری در سال های 1384 تا 1388 متوسط سالانه 6 و 7 دهم درصد رشد داشته است.
این گزارش همچنین بیانگر رشد متوسط سالانه به ترتیب برای گروه وانت 10 و 6 دهم درصد ، اتوبوس و مینی بوس 6 و 9 دهم درصد و کامیون وکامیونت 7 و 6 دهم درصد است.
امیرحسین قناتی مدیرعامل شرکت بازرسی کیفیت و استاندارد ایران درباره کاهش میزان آلایندگی خودروها گفت : آزمون های مرتبط بر روی خودروها از سال 1379 آغاز شد و تا پایان سال 1388 بیش از 8000 خودرو نمونه مورد آزمون قرارگرفته اند و نتایج نشان از کاهش در سرانه آلاینده منواکسید کربن از مقدار 15 گرم بر کیلومتر در سال 1378 به حدود 9 گرم بر کیلومتر درسال 1381، 7 گرم بر کیلومتر در سال 1382، بیش از یک گرم بر کیلومتر در سال 1384 و 1/1 گرم در سال 1388 دارد.
به گزارش اداره اطلاع رسانی سازمان گسترش، کاهش سرانه آلاینده اکسید ازت و هیدرو کربن نسوخته( HC+NOX ) خروجی از خودروها از مقدار 38/5
گرم بر کیلومتر برای هر خودرو تولیدی در سال 1378 به حدود 2 گرم بر کیلومتر در سال 1382، 5/1گرم بر کیلومتر در سال 1383، 38 صدم گرم بر کیلومتر در سال 1384 و کمتر از 3دهم گرم بر کیلومتر در سال 1388 رسیده است که اگر این ارقام در حجم افزایشی تولیدات کشور اعمال گردد نشان می دهد که آلاینده های خروجی پس از اجرای این قوانین زیست محیطی جمعاٌ حدود 75درصد کاسته شده اند.
به گفته قناتی در این حوزه همچنین اعمال مقررات موجب دستیابی بیش از 85درصد خودروهای سنگین دیزلی به استانداردهای یورو 2 و یورو 3 گردیده است.
ضمن آنکه تبعیت از استانداردهای آلایندگی موجب حذف سرب از بنزین، توقف تولید خودروهای آلاینده، اجرای استاندارد آلایندگی موتورسیکلت ها و پیگیری و نظارت مستمر بر وضعیت آلایندگی خودروهای تولیدی شده است.
مدیرعامل شرکت بازرسی کیفیت و استاندارد ایران خاطرنشان کرد: با اعمال سیاست ها واستانداردهای مصوب درخصوص میزان مصرف سوخت سرانه مصرف از 4/8 لیتر در هر 100کیلومتر درسال 1382 به 57/7 لیتر در هر 100 کیلومتر درسال 1388 کاهش یافته است.
قناتی تصریح کرد: با اقدامات انجام شده و باتوجه به اینکه استاندارد جاری کشور یورو 3 است، این استاندارد هنوز با استانداردهای روز دنیا (محدوده یورو 5 و 6) فاصله دارد، لذا ضروری است برنامه های زمان بندی میان مدت جهت کاهش این فاصله با استانداردهای جهانی تعیین گردد و نظارت های مستمر مربوطه بیش از پیش ادامه یابد.