با گذشت نزدیک به یک سال از کشته شدن مردی میانسال در شرق تهران ، پسرش جنایت خانوادگی را گردن گرفت.
ظهر 26 تیر 1388 افسر نگهبان کلانتری تهرانپارس از مرگ مرموز مرد 50 ساله ای به نام «اسدا...» با خبر شد.
سپس بازپرس محمد حسین شاملو - کشیک دادسرای امور جنایی - و افسران دایره 10 اداره آگاهی تهران به بیمارستانی رفتند که «اسدا...» ساعتی پیش تر در آن جان سپرده بود.
آنان با دیدن پیکر خونین این مرد که پنج فرزند - دو دختر و سه پسر - داشت ، رسیدگی به ماجرا را در دستور کار خود قرار دادند و به بازجویی از همسر و پسر قربانی به نام «مهدی» پرداختند.
شواهد نشان می داد مرد نگون بخت به دنبال دعوای خانوادگی و بر اثر برخورد میله به سرش کشته شده بود.
در آن بین مشخص شد «مهدی» 20 ساله که متاهل است در طبقه دوم خانه پدرش زندگی می کرد.وی که خود را بی گناه می خواند ادعا کرد هیچ مشکل خاصی با پدرش نداشته و نمی داند او چرا و چه گونه کشته شده است.
همچنین مادر متهم ردیف نخست در بازجویی ها گفت : ساعت 11:30 بود که من و «مهدی» به خانه برگشتیم و با جنازه شوهرم رو به رو شدیم.
این ادعاها در شرایطی مطرح شد که یک تکه میله ‌گردخونین در دریچه کانال کولر اتاق «مهدی» به دست آمد ؛ میله ای که به احتمال خیلی زیاد «اسدا...» با آن کشته شده بود.
بیش از 9 ماه از کشته شدن این مرد گذشته بود که سرانجام «مهدی» با دیدن مدرک های دادگاه پسند ، در شعبه اول دادسرای ناحیه 27 تهران جنایت خانوادگی را گردن گرفت و انگیزه اش را کینه جویی عنوان کرد.